برنامه ریزی استراتژیک

برنامه ریزی استراتژیک

به کارگیری برنامه ریزی استراتژیک تاریخی طولانی دارد، واژه استراتژی از کلمه یونانی Stretgo  مرکب از Stratos  به معنای  ارتش و Ego به معنای رهبری گرفته شده است. می توان گفت، برنامه ریزی استراتژیک به عنوان هنر ژنرال ها آغاز شده و امروزه به هنر مدیران کل تبدیل شده است.( نوربخش و همکاران،1390).

برنامه ریزی استراتژیک عبارتست از چشم دوختن به آینده و تصمیم گیری در زمان حال با آگاهی از پیامدهای آتی.(هوگسترو[1]،2008).

برنامه ریزی استراتژیک به مجموعه تئوری ها، مفاهیم، رویه ها و ابزار هایی گفته می شود که به همراه ابزار ها ور وش های تکمیلی، جهت کمک به مدیران و برنامه ریزان برای تفکر،برنامه ریزی و اقدام استراتژیک طراحی شده اند.( دیریلی[2]،2007).

روش SWOT به عنوان رایج ترین تکنیک، فاکتور های موثررا شناسایی می نماید و به تحلیل نقاط قوت، ضعف ،فرصت و تهدید می پردازد.(نوربخش وهمکاران،1390).

در واقع تحلیل SWOT به دنبال حداکثر ساختن نقاط قوت و فرصتها در مقابل حداقل ساختن تهدیدات و تبدیل نقاط ضعف به قوت و استفاده از امتیازات مرتبط با فرصت ها در راستای کاهش نقاط ضعف داخلی و تهدید های خارجی( ارسلان[3] ،2008).

محیط بیرونی و درونی شامل تمام متغیرهای بیرونی و درونی سازمان است. تجزیه وتحلیل جامع محیطی شناخت انواع نیروهای درونی و بیرونی تاثیر گذار بر سازمان را شامل می شود. این نیروها ممکن است محرک بالقوهای برای سازمان باشند یا ممکن است محدودیت بالقوه ای را برای عملکرد و مفقیت سازمان ایجاد نمایند بر مبنای اطلاعاتی که به طور منظم جمع آوری شده اند، ماتریس SWOT تشکیل می شود. ترکیبات متفاوت چهار عامل( نقاط قوت و ضعف و فرصت ها و تهدیدات ) در این ماتریس برای تعیین استراتژی های سازمان در بلند مدت به کار می روند.( جهرخاری وشانکر[4]،2007).

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   بررسی SWOT چیه و چه زمانی از اون استفاده می کنیم 

[1] ..Hoogstrw

[2] . Dereli

[3] .ARSlan

[4] .J harkharia &shankar