تخلیه ید چیه و چه فرقی با خلع ید داره؟ 

 

زمانی که قرارداد اجاره بین مستأجر و مالک به اتمام می رسه مستأجر می تونه قرارداد اجاره رو با اذن مالک تمدید کنه و بازم از مورد اجاره استفاده کنه یا اینکه پس از پایان قرارداد ملک رو تخلیه کنه.

اما در صورتی که مستأجر بی تمدید اجاره بازم از مورد اجاره استفاده کنه، مستأجر در حکم غاصبه و مالک واسه آزادی از تسلط غاصبانه ی مستأجر از ملکش، باید دعوای تخلیه ید رو مطرح کنه. یعنی این دعوا واسه پایان بخشیدن به تصرف مستأجر پس از پایان قرارداد، در ملک مورد اجارهه و اگه خود مستأجر خود از اجرای حکم سر باز زند، تخلیه به وسیله نیروی انتظامی شکل میگیره.

اما بعضی وقتا پیش میاد که هیچ قراردادی بین مالک و فردِ متصرف منعقد نشده. در این صورت، مالک واسه تسلط بر ملک خود باید دادخواست خلع ید تنظیم و به دادگاه تقدیم کنه.

واسه دعوای خلع ید، مالک باید دلایل منطقی خود رو در مورد دو مورد اعلام کنه. اول اونکه باید مدارک مالکیت خود رو ارائه کنه و اثبات کنه که مالکِ حقیقی ملکه. دوم اونکه ثابت کنه طرف دعوا (شخص غاصب) به شکل غیرقانونی و بی وجود هیچ قراردادی ملک رو تصرف کرده.

بیشتر مردم در موقع تقدیم دادخواستِ دعوای خلع ید و تخلیه ید دچار اشتباه می شن و این باعث اطاله ی قضاوت و نبود نتیجه مثبت می شه. پس واسه روشن شدن هرچه بیشتر موضوعات فوق لازمه به فرقای موجود بین اونا اشاره کرد.

فرقای دعوای خلع ید و تخلیه ید

  1. دعوای تخلیه ید جز دعاوی غیر پولی و دعوای خلع ید جز دعاوی مالیه. پس هزینه قضاوت دعوای تخلیه ید از دعوای خلع ید کمتره. این هزینه واسه دعوای خلع ید هم حالا برابر ۳ درصد ارزشِ منطقه ایِ ملکه.
  2. دعوای تخلیه علیه کسی طرح می شه که قبلا به موجب قرارداد، حق تصرف در ملک رو داشته باشه. یعنی طرف دعوای تخلیه شخصیه که از اول غاصب نبوده و به موجب قرارداد، اجازه تصرف در ملک رو داشته ولی حال مدت اذن به پایان رسیده و پس اون حق ادامه تصرف رو نداره. این در حالیه که دعوای خلع ید علیه کسی طرح می شه که از اول هیچ گونه حق تصرفی در ملک نداشته و به شکل غاصبانه اونو به تصرف خود در آورده.
  3. منبع رسیدگی کننده به دعوای خلع ید و تخلیه هم متفاوته. دعوای خلع ید باید در دادگاه محل اتفاق ملک طرح شه درحالی که دعوای تخلیه در شورای حل اختلاف محل اتفاق ملک طرح می شه.
  4. به تناسب فرق مراجع رسیدگی کننده به این دو دعوا، نتیجه حاصل از اونا هم متفاوته. بدین شکل که در مورد دعوای تخلیه ید، دستور و در مورد دعوای خلع ید، حکم صادر می شه.
این مطلب مشابه را هم بخوانید :   بررسی SOAR و کاربرد اون در تصمیم گیری دور و بر راه حل 

دادخواست دهنده باید توجه کنه که اگه در نوشتن عنوان دادخواست اشتباه کنه باعث رد دعوا و از بین رفتن هزینه قضاوت می شه.

شرایط باطل شدن دستور تخلیه

  1. زمانی که جعلی بودن اجاره نامه ثابت شده و مشخص شه که متصرف ملک اصلا مستأجر نبوده که علیه اون بشه دستور تخلیه ید صادر نمود. در این صورت باید به سراغ دعاوی دیگر مثل خلع ید رفت.
  2. هروقت که اثبات شه ملک مورد توجه به شخص دیگری انتقال یافته و پس موجر سابق سودی واسه خواسته ارسال دستور تخلیه نداشتهه. یعنی مستأجر سابق در طرح دعوای تخلیه ذی نفع نبوده. در این صورت تنها مالک جدید می تونه خواسته ارسال دستور تخلیه بکنه.

در آخر لازم به ذکره که چه در دعوای خلع ید و چه در دعوای تخلیه، خواهان دعوا (طرح کننده دعوا) می تونه در ازای مدت زمانی که خونده (طرف مقابل دعوا) به ناحق در ملک تصرف داشته، مبلغی پول از اون مطالبه کنه. به این پول اجرت المثل میگن که به وسیله کارشناس تعیین می شه. درواقع اجرت المثل برابر ارزش ملک موضوع دعوا واسه مدتیه که به ناحق و بی اذن و قرارداد در تصرف خونده بوده.


دیدگاهتان را بنویسید