چارلز رایت نقش سرگرمی را به این نقشها اضافه کرد .
 
در مطالعات تجربی ( کارکرد گرایی ) لاسول با تاکید بر نقش های بی طرفانه ارتباطات و استقلال آن عملا روابط مستقیم و غیر مستقیم رسانه ها را با ساختارهای گوناگون اجتماعی فراموش می کند. این در حالی است که در زمینه هر سه نقش ارتباطات تاثیر این ساختارها مشهود است. در راهنمایی افکار عمومی، سیاسی و خبری جامعه تاثیر دارد و در انتقال میراث فرهنگی یا نقش آموزشی معیارهای خاص جامعه و حتی معیارهای جوامع مسلط مثل دموکراسی حقوق بشر دخالت می کند.
 
به طور کلی در مکتب تجربی توجه اساسی به فرد و رفتار فردی است. لاسول بر اساس تجربه و تحلیل آثار ارتباطات ترغیبی نخستین مدل پایه ای ارتباطات جمعی را طراحی کرد: این مدل فرایند ارتباطات را شامل ۵ عنصر می داند :
 
چه کسی ؟  چه می گوید ؟ از چه کانالی ؟ به چه کسی ؟ با چه تاثیری ؟
 
در این مطالعه تاکید بیشتر بر عنصر پیام است. با توجه به عناصر تشکیل دهنده ارتباطات می توان دو نوع ساخت را در آن پیش بینی کرد:
 
۱-   زیر ساختها یا ابزار تکنولوژیک ارتباطات.
 
۲-   رو ساختها یا عناصر غیر تکنولوژیک مانند سازمانها، مقررات، اندیشه ها، که ضمن تاثیر پذیری از یکدیگر موثر بر یکدیگر خواهند بود.
 
پل لازارسفلاد ( الگوی دو مرحله ای بودن پیام َ) :
 
پل لازارسفلد جامعه شناس اتریشی است در سال ۱۹۲۵ به دنیا آمد در آمریکا به کمک بنیاد راکفلر یک مرکز تحقیقی در زمینه رادیو ایجاد کرد و تحقیقات خود را در باره مخاطبان وسیله جدید ارتباطی آن زمان یعنی رادیو آغاز کرد.
در مطالعاتش همیشه به انگیزه ها، رفتارها و واکنش های مختلف روحی افراد در پیامهای ارتباطی توجه می کرد ( نقش نظام ارتباطی و ساختارهای اقتصادی، سیاسی، در این زمینه مورد توجه نیست ) اینگونه مطالعات و تحقیقات تحت عنوان کارکرد گرایی شهرت دارد که لاسول نیز در همین زمینه فعالیت داشته است.
لازارسفلد بعد ها متوجه چگونگی تاثیر تبلیغات در انتخابات آمریکا شد و تحقیقات او به همراه برلسون در سال ۱۹۴۴ به طرح الگوی دو مرحله ای بودن ارتباطات ( two – step flowof  ) communication  انجامید.
 
نتیجه تحقیقات آنها شامل سه نکته مهم است :
 
۱-     پیام به صورت یکنواخت اثر نمی کند.
 
۲-     برخورد توده مخاطبان با پیام بر اساس ساختهای قبلی شان است. ( موضع گیری ).
 
۳-     پیام رسانه ها از طریق واسطه ها به مخاطبان می رسد.
 
آنها به این نتیجه رسیدند که پیامها از رادیو و تلویزیون پخش می شود اما پس از عبور از واسطه های خاصی به مخاطبان می رسد که این واسطه ها رهبران افکار ( opinion leaders گروههای مرجع ) هستند. یعنی رسانه ها اول رهبران افکار و بعد افراد دیگر را تحت تاثیر قرار می دهند. به این ترتیب مساله تاثیرات محدود در رسانه ها نیز مطرح شد.
۲-۲-۲- توسعه وسایل ارتباط جمعی
چشم اندازى به جامعه اطلاعاتى و برخى از خصایص آن در گذشته رسانه هاى ارتباطى بسیار محدود بوده و تکنولوژى غالب بر آنها چندان پیچیده نبود. در هر دوره و زمانى ارسال پیامهاى اطلاعاتى از مکانى به مکان دیگر نیازمند نظامى خاص ‏بود. ایرانیان قدیم برج ها یا«پستهاى خبرى» برپا مى‏داشتند که مردانى با صداى صوتى و رسا بر بالاى آنها گمارده مى‏شدند تا پیامها را از طریق فریاد زدن از برجى به برجى دیگر انتقال دهند. رومیان سرویس پیام رسانى گسترده‏اى بنام کورلنوس پابلیکوس در اختیار داشتند. بین سالهاى ۱۳۰۵ و اوائل ۱۸۰۰ (چاپارخانه ها) نوعى خدمات سریع السیر با چاپارهاى تیزتک در سراسر اروپا ارائه مى‏داد و در سال ۱۶۲۸ تقریبا” بیست هزار نفر را به استخدام در آورد. پیکها همگى ملبس به اونیفورمهاى آبى و نقره‏اى بوده‏اند و سرتاسر قاره را مى‏پیموده‏اند تاپیام هایى بین شاهزادگان، امراى ارتش، بازرگانان را رد و بدل کنند.
ابزارهاى اطلاعاتى در دست ثروتمندان و قدرتمندان بود و افراد عادى بدانها دسترسى نداشتند. ارتباط نوشتارى که خود تحول عظیمى بود، در طى زمان دستخوش تغییراتى شد. سنگ نوشته ها جاى خود را به لوحه های گلین سپرد و در پى آن پاپیروس را گرفت. بعدها چاپ بر کاغذ جانشین پوست گردید.
با صنعتى شدن جوامع و ایجاد کارخانه هاى متعدد و وقوع وقایع مهم تاریخى – سیاسى نیاز به سرعت انتقال اطلاعات بیشتر شد و کشورها در کمک به این مهم دست به ایجاد خدمات پستى زدند و اداره پست اولین شبکه وسیع ارتباط را براى مناطق صنعتى فراهم آورد و بدین ترتیب بعد از اختراع چاپ انحصارگرایى ارتباط گذشته بار دیگر در هم شکسته شد.
به تدریج با انتشار مجله هاى علمى در قرن شانزدهم، مجله‏هاى عام پسند و روزنامه ها در قرن نوزدهم، رسانه هاى چاپى جزئى از زندگى روزمره کشورهاى صنعتى شد.
اما نیازهاى اطلاعاتى رو به رشد جوامع صنعتى دیگر نمى‏توانست منحصراً از طریق نوشتار برطرف گردد واز توان کانالهاى اطلاعاتى قدیمى نیز خارج بود. از این رو تلفن و تلگراف در قرن نوزدهم اختراع شد و اطلاعات در آن واحد از یک فرستنده به یک گیرنده ارسال گردید. رسانه هاى الکترونیکى (تلفن ،رادیو ، تلویزیون ) حجم عظیمى از اطلاعات تولید شده را به راحتى در اختیار مردم قرار داد.
با پیشرفت تکنولوژى در کشورها، به خصوص کشورهاى پیشرفته و انفجار اطلاعات در تمام زمینه هاى علمى، شیوه هاى سنتى دیگر جوابگوى سریع انتقال اطلاعات نبود و نیاز به شیوه هاى جدیدتر به شدت احساس مى‏شد.
با ورود کامپیوتر دگرگونى عظیمى در امر انتقال و بازیابى اطلاعات بوقوع پیوست و بدینسان با شکل‏گیرى و ایجاد شبکه‏هاى به هم پیوسته اطلاعاتى از طریق کامپیوترها و دیگر فناوری هاى حوزه ارتباطات عصر ورود