حمل و نقل هوایی، تعیین نیازهای

سازگاری با کاربریهای زمین در داخل و مجاورت فرودگاه.
سادگی هدایت و پردازش مسافران.
تحلیل مسیرهای مانور هواپیما و تداخلات مختمل در سیستم باندهای خزش و ایپرون.
امکان تأخیر هواپیما ، مسافر و وسایل نقلیه زمینی.
عمل بودن طرح از نظر اقتصادی و مالی. (صفارزاده،1387: 604-605 )
3-4-2 برنامه ریزی فضای لازم:
مرحله ی تعیین فضا در طرح پایانه، در واقع محاسبه و تعیین ابعاد ملزومات و تسهیلات پایانه بدون در نظر گرفتن محلهای مشخص برای هر یک از اجزای منفرد آن است. این بخش در واقع راهنمایی برای تعیین فضا و سطوح مورد نیاز برای انجام عملکردها و وظایف لازم در بخشهای مختلف پایانه ی فرودگاه است. (صفارزاده،1387: 606 )
3-4-2-1 مجموعه ارتباطی با سیستم دسترسی:
محوطه ی جلوخان یک ناحیه ارتباطی بین ساختمان پایانه و سیستم حمل و نقل زمینی است. آمارگیری از کاربران فرودگاه، تعداد مسافرانی را که از هر یک از روشهای حمل و نقل زمینی همچون اتومبیلهای شخصی، تاکسی ،تشریفاتی ،اتوبوسهای عمومی، وسایل نقلیه ریلی و مترو استفاده می کنند، مشخص خواهد کرد. با بدست آوردن این نسبتها علاوه بر تعیین تعداد هر گروه از مسافران، تعداد وسایل نقلیه هر روش نیز مشخص می شود. (صفارزاده،1387: 606 )
3-4-2-2 محوطه ی جلوخان پایانه:
طول محوطه ی جلوخان مسافری با استفاده از نوع و حجم ترافیک وسایل نقلیه زمینی پیش بینی شده در ساعات اوج در روز طرح تعیین می شود. فرودگاههایی که دارای حجم مسافری نسبتاً پایینی هستند، ممکن است قادر به تأمین تقاضای مسافران ورودی و خروجی از یک محل سکوی مذکور باشند. برای اغلب فرودگاههای شلوغ، تفکیک جلوخان مسافران ورودی از جلوخان مسافران خروجی، مناسب و مطلوب است. در صورتی که فضای کافی در اختیار باشد، این تفکیک بصورت افقی و در صورت محدویت فضا، بصورت عمودی خواهد بود. گرایش دیگری که در این مورد در فرودگاههای بزرگ وجود دارد، جداسازی ترافیک وسایل نقلیه عمومی از وسایل نقلیه خصوصی است. (صفارزاده،1387: 606 )
3-4-2-3 مجموعه راههای دسترسی:
تعیین میزان تقاضای ترافیک در راههای مختلف داخلی و خارجی فرودگاه برای اطمینان از تأمین سطح خدمات مناسب، برای کاربران فرودگاه ضروری است. عناصر اصلی سیستم دسترسی بزرگراهی ، از مراکز جمعیتی و صنعتی به فرودگاهها، در حوزه ی عملکردی و مدیریتی سازمانهای حمل و نقل زمینی محلی، استانی و کشوری هستند.
بنابراین بررسی تأثیرات ناشی از ایجاد و جذب ترافیک فرودگاهها باید در برنامه ریزی سیستمهای حمل و نقل منطقه ای گنجاده شوند.
بطور کلی مسیرهای دسترسی بر اساس ترافیک ساعت اوج در روز طرح به همراه تأمین فضای کافی برای تفکیک و گردش جریانهای ترافیک در بخشهای مختلف فرودگاه طراحی می شوند. اجزای اصلی سیستم دسترسی شامل مسیرهای تدارکاتی و سوخت رسانی به فرودگاه پایانه، راههای دسترسی مسافران ورودی و خروجی و کاربران فرودگاه و مجموعه های گردشی داخل آن است. (صفارزاده،1387: 607 )
3-4-2-4 پارکینگ:
در اغلب فرودگاههای بزرگ، پارکینگهای مجزا برای مسافران و همراهان آنها، کارکنان فرودگاه و وسایل نقلیه کرایه ای وجود دارد. در فرودگاههای کوچکتر، پارکینگ مخصوص گروههای مختلف فوق الذکر ممکن است در یک محوطه مشترک قرار داشته باشند. پارکینگ مسافران و پارکینگ مستقبلین و مشایعین، اغلب به پارکینگهای کوتاه مدت و بلند مدت و پارکینگهای دور تقسیم بندی میشوند. در دسترس ترین پارکینگ به پایانه، پارکینگ کوتاه مدت است. پارکینگ طولانی مدت نیز تقریباً در نزدیکی مجموعه اصلی پایانه قرار گرفته است، اما از نظر سهولت دسترسی مانند پارکینگ کوتاه مدت نیست. پارکینگ های دور معمولاً از مجموعه پایانه فاصله ی زیادی دارند. بطور کلی این پارکینگها برای نقل و انتقال وسایل نقلیه تشریفاتی مورد استفاده قرار می گیرند.
زمان توقف در پارکینگهای کوتاه مدت، 3 ساعت یا کمتر است و در حدود 80 درصد وسایل نقلیه در فرودگاه از همین پارکینگها استفاده می کنند و در عین حال این نوع وسایل نقلیه فقط 15 تا 20 درصد مجموع وسایل نقلیه ی متوقف در پارکینگها را تشکیل می دهند. تعداد توقفگاههای پارکینگ عمومی در فرودگاههای موجود از 1000 تا 3000 محل به ازای هر یک میلیون مسافر ورودی تغییر می کند. اما در هر حال در برنامه ریزیهای مقدماتی، مقادیر بین 1000 تا 1400 محل توقف به ازای هر یک میلیون مسافر ورودی توصیه می شود. (صفارزاده،1387: 608-609 )
3-4-2-5 سیستم پردازش مسافر:
سیستم پردازش مسافران شامل تسهیلات و تجهیزات ضروری و مطلوب برای کنترل و هدایت مسافران و بار آنها قبل و بعد از پرواز است. این مجموعه در واقع اتصال دهنده ی سیستم دسترسی زمینی به سیستم حمل و نقل هوایی است. در این سیستم، محوطه ی جلوخان مسافر و بار در واقع نقطه اتصال به سیستم دسترسی زمینی و دروازه های انتقال به هواپیما، نقطه ی اتصال به بخش هوایی است. در تعیین نیازهای خاص هر جزء از این سیستم، آگاهی از انواع مسافران و میزان تأثیر همراهان و ملاقات کنندگان آنها در آن بخش از مجموعه، ضروری است. (صفارزاده،1387: 610 )
شکل 3-2: نمودار مدل شبیه سازی روند پردازش مسافران خروجی(صفارزاده،1387،ص610 )
3-4-2-6 راهروها و سالن ورودی:
راهروها و پیشگاه ورودی و پس از آن سالن ورود در جلوی محوطه ی جلوخان مسافران قرار می گیرند و به عنوان محافظی در مقابل عوامل جوّی برای مسافران در حال ورود یا خروج از ساختمان پایانه عمل می کنند. ابعاد و اندازه ی این راهروها یا پیشگاه ورودی بستگی به هدف مورد انتظار از استفاده ی آنها دارد. به دلیل اینکه ورودیها و خروجی ها ممکن است نسبتاً کوچک باشند، بنابراین فضاهای ورودی عمومی حفاظت شده ای برای ملاقات ها تعبیه می شوند. ابعاد این فضاها باید به گونه ای طراحی شوند که قادر به خدمات رسانی به مسافران، همراهان و ملاقات کنندگان آنها در طول ساعت اوج باشند. (صفارزاده،1387: 611 )

                                                    .