دانلود مقاله حضرت ابراهیم، قرآن کریم

دانلود پایان نامه

27-2. دیدن آتش از درخت و تکلم با خدا
درختی که خدای تعالی از پس آن با موسی(علیه السلام) تکلم فرمود و در قرآن بدان اشاره شده است. در قرآن کریم، دو بار از درختی سبز «الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ» سخن رفته است. همان درختی که آتشی از ان دیده شد: یکی کریمهای که می‌گوید: آنگاه که در وادی ایمن موسی آتش می بیند به درخت نزدیک می‌شود و صدایی می‌شنود که می‌گوید: «یا مُوسى‏ إِنِّی أَنَا اللَّهُ رَبُّ الْعالَمینَ» از این آتش، به آتش موسی هم تعبیر شده است و در مثنوی حکیم رومی هم آمده است. دوم آنکه مربوط است به استدلالی برای منکرین رستاخیز برین مضمون که خدا کسی است که آتش را در درخت سبز قرار داده که شما از ان آتش می‌افروزید. و بهطور کلی قرآن از این آتش درخت در چهار نوبت سخن آورده است.
28. شکافت دریا
وقتی لشکر موسی(علیه السلام) به کرانه دریا رسید و چاره ای برای گریز از دست فرعونیان نداشت، موسی(علیه السلام)، ولیّ خدا، چوبدستی خویش را بر دریا زد، آب‌ها به گونه ای خارق عادت کنار رفت راهرویی برای آنان باز شد و بی خطر از آنچه هراس داشتند گذر کردند و به دنبال آنان سپاهیان دشمن در آب فرو رفتند. «وَ اتْرُکِ الْبَحْرَ رَهْوًا…: دریا را آرمیده رها کن. بى گمان آنان سپاهى هستند که غرق خواهند شد.»
موسیی فرعون را با رود نیل می‌کشد با لشکر و جمع ثقیل
گذر کردن موسای کلیم(علیه السلام) و یارانش از میان دریا و غرق شدن دشمنانشان در رود نیل، رهآورد کار خارق عادت آن حضرت با عصای خویش است. در آیات پرشماری، سخن از نجات موسویان و فروبردن فرعونیان آمده است: «وَ إِذْ فَرَقْنا بِکُمُ الْبَحْرَ فَأَنْجَیْناکُمْ وَ أَغْرَقْنا آلَ فِرْعَوْن َ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُون‏: و هنگامى که دریا را با ورودتان شکافتیم و شما را نجات دادیم و فرعونیان را در حالى که مى‏نگریستید، غرق کردیم‏».
29. درخشش دست
از شگفت آفرینی‌های اولیای خدا به فراخور فضای تبلیغی خود یکی درخشش و سفید شدن دست موسای کلیم(علیه السلام) بیهیچ عیبی بود که در گریبان فرو برد و برون کشیدش: «وَ اضْمُمْ یَدَکَ إِلى‏ جَناحِکَ تَخْرُجْ بَیْضاءَ مِنْ غَیْرِ سُوءٍ آیَهً أُخْرى‏: و دستت را به پهلویت پیوسته بدار، تا به عنوان نشانه‏اى دیگر سفید [و] بى عیب بیرون آید».
سخن شایانی که در این آیه در باب خوارق عادات بیان شده است این است که خداوند متعال به وضوح، این امر را از نشانهها و به گونهای از اتمام حجتهای خداوند بر بینندگان این کارها دانسته است و شاید بتوان این اتمام حجت را در همهی نشانههای شگفتی که برای گرویدن منکران به ایمان یا درخواست کنندگان کارهای خارق عادت از انبیای الهی انجام شده است جاری کرد که این نکتهی مهمی است.
همچو موسى نور کى یابد ز جیب سُخـره‏ى استـاد و شـاگرد کـتاب‏
30. از میان رفتن کارایی یک افزار
کارد برنده را به دست کودکی هم بدهیم تا حتی بی هیچ قصدی به جسمی نازک مانند پوست انسان بکشد جسارت نگاه کردن به آن را نخواهیم داشت چرا که در بریده شدن این ابزار تردید نداریم اما گاه به اذن الهی شاهد امری شگرف یعنی عمل نکردن آن ابزار خواهیم شد که در قرآن کریم نمونهای را یاد میفرماید.
30-1. نبریدن کارد در قربانی کردن اسماعیل(علیه السلام)
حضرت ابراهیم(علیه السلام) به تنها فرزند خویش که پس از سالها چشمانتظاری به او عنایت شده بود «گفت: فرزندم، من در خواب دیده‏ام که من [دارم‏] تو را سر مى‏برّم، بنگر تو چه نظر دارى.
[فرزندش‏] گفت: پدرجان، آنچه را فرمان مى‏یابى انجام بده.» اما کارد به حکم خداوند قادر کار
ذاتی خود را انجام نداد و در کمال شگفتی به اسماعیل آسیبی نرسید «و [گوسفندى آماده‏] براى ذبح را
بلا گردان او گرداندیم.» او سالم و زنده ماند «و براى او در [میان‏] پسینیان [نام نیک‏] بر جاى
نهادیم.»
حلق پیش آورد اسماعیل وار
تا نبرّد تیغت اسماعیل را
کارد بر حلقش نیارد کرد کار
تا کنی شه راه قعر نیل را
31. عروج به آسمان‌ها و عوالم غیب
گرچه دنیای امروز، آرزوی دستنیافتنی دوران پیامبران، یعنی پرواز به آسمانها را برآورده کرده
است و حتی به سیارههای دیگر نیز راه یافته است اما به نظر نمیآید کسی پیدا شود و از سیر در عوالم ناپیدای هستی به حیرت در نیاید و جای پرسش برایش نمانده باشد که عیسای مسیح(علیه السلام) و پیامبر گرامی اسلام(صلی الله علیه و آله) چگونه به آسمانها رفتهاند و در چه عوالم پیدا و پنهانی سیر نمودهاند.
31-1. عروج حضرت عیسی علیه السلام به آسمان(علیه السلام)