دانلود مقاله عرفان و تصوف، قرآن کریم

یوسف(علیه السلام) خوابی را تعبیر کرد که سرنوشت تیرهی مصر باستان و سرزمین فرعون‌ها را به تدبیری متمدنانه بدل نمود: «سَبْعَ بَقَراتٍ سِمانٍ یَأْکُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجافٌ وَ سَبْعَ سُنْبُلاتٍ خُضْرٍ وَ أُخَرَ یابِسات…: هفت گاو فربهى که هفت [گاو] لاغر آنها را مى‏خورند و هفت خوشه سبز و [هفت خوشه‏] دیگر خشک‏…»، «گفت: هفت سال پیاپى کشت کنید، آن گاه هر چه بدروید، آن را با خوشه‏اش بگذارید، مگر اندکى از آنچه مى‏خورید»، «آن گاه پس از آن، هفت [سال‏] سخت [و قحطى‏] پیش مى‏آید [که مردم‏] آنچه را که از پیش براى آن [سال‏] ها ذخیره کرده بودید، مى‏خورند مگر اندکى از آنچه که [براى کشت دوباره‏] انبار مى‏کنید»، «آن گاه، پس از آن [هفت سال‏] سالى مى‏آید که مردم باران مى‏بینند و در آن [سال افشردنیها] را بفشرند‏»….
18. جوشیدن شگفت‌انگیز آب از زمین
بهجز چشمههای سرازیر از کوه و طبیعی، راه رسیدن به آب از زمین، کندن مقداری از آن است که البته در مناطق آب و هوایی و جنس خاک مختلفه عمق حفر چاه متغیر است اما اینکه به یکباره بیاندک زحمتی چشمهای پدید آید و آبی فوران کند امری است بس شگفت و از هر کسی ساخته نیست.
18-1.حیرت‌آوری در رهایی پیامبری شکیبا، حضرت ایوب(علیه السلام)
حضرت ایوب(علیه السلام)، آن پیامبر و ولیّ خدا، همین که دردهای جسمی‌اش به رنجش انداخته بود به پیشگاه حق برد و اجابت شد و پا به زمین کوبید چشمهای نمایان گشت که هم، آب گرمش مهیای غسل بود و هم آماده سرد نوشیدن، و هم دوای دردهایش. چرا که ما «[فرمان دادیم:] ارْکُضْ بِرِجْلِکَ هذا مُغْتَسَلٌ بارِدٌ وَ شَراب‏: پایت را به زمین بزن. [به ناگاه‏] آن [چشمه‏اى شد] مهیّاى غسل، خنک و آشامیدنى.»
18-2. فواره کردن آب از تنور
نخست امر شگفتی که در روند ساخت کشتی حضرت نوح(علیه السلام) رخ داد آنگاه بود که کشتی آماده شد ناگاه از تنور، آب فوران کرد: «وَ فارَ التَّنُّور: و [آب از] تنور فوران کرد» و سیاق سخن، گواه بر این است که ای پیامآور بزرگ من، این کار شگفتانگیز، نشانه عذاب الهی بر روی‌گردانان از دین خداست. که از تو و سالیان دراز هدایتگری‌ات طرْفی نبستند، به کژ راهه رفته و راه شماری را نیز بستند.
18-3. جوشش آب از صخره ای خشک با وارد کردن و زدن عصا بر آن
یکی از نشانه های شگفت آور موسی(علیه السلام) برای بهانه جویان بنی اسرائیلی این بود که به عصای خود به سنگی زد و یک باره از دوازده گوشه آن سنگ چشمه وار آب جوشید. تا آنان بنوشند و به گفته های او باور بیاورند: «اضْرِبْ بِعَصاکَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَهَ عَیْنا».
19. انجام کاری زمان‌بر، در اندک زمان
در بیشتر نوشتههای عرفان و تصوف که برای شدنی نشان دادن انجام کرامات از سوی وحی و
قرآن، گواه آورده می‌شود همین مورد شگفتآفرینی آصف بن برخیا در انجام کاری زمان‌بر، در
اندک زمان را می‌آورند. یعنی خارق عادتی که یکی از دستیاران بزرگ سلیمان پیامبر(علیه السلام)
یا وزیر ایشان رو نمود. او با اعلان و اعلام خود، ماه‌ها کار را در کم‌تر از چشم بههمزدنی انجام داد:
«أَنَا آتیکَ بِهِ قَبْلَ أَنْ یَرْتَدَّ إِلَیْکَ طَرْفُک‏». البته کس دیگری این بار از جنّیان نیز در آن مجلس
بودند که می‌گفت میتوانم همین کار را در کم‌تر از بلند شدن آدمی از جایش به پایان رساند. این
دو به دنبال پرسش سلیمان(علیه السلام) به بزرگان حکومتش از آوردن تخت پادشاه سبأ به پیشگاه ایشان بود.
نکتهی قابل یادکرد این است که قرآن کریم، آنچه مایه و زیربنای آن شد که آن بزرگوار (آصف)، توانِ انجام این کار شگفت را داشته باشد و اعلان قدرت کند را «عِلْمٌ مِّنَ الْکِتَابِ» بخشی از علم کتاب الهی می‌داند. «کسى که به نزدش علمى از کتاب [الهى‏] داشت، گفت: من پیش از [یک‏] چشم به هم زدنت آن را نزد تو مى‏آورم. و چون آن را در نزد خود مستقر یافت….»
گفت آصف من به اسم اعظمش
گر چه عفریت اوستاد سحر بود
حاضر آمد تخت بلقیس آن زمان
حاضر آرم پیش تو در یک دمش
لیک آن از نفخ آصف رو نمود
لیک ز آصف نز فن عفریتیان‏
20. آگاهی از غیب
اطلاع از امری است که هماره مورد رغبت و نیز شگفتی همهی انسانها بوده است از این رو شاید بسیاری از افراد، این ویژگی را نشانهی بزرگی شخص میپندارند.

                                                    .