دانلود مقاله قرآن کریم، حضرت عیسی

دانلود پایان نامه

شنیدهایم از زبان مردمان عادی که خدا از آسمان برایمان فرستاد اما اینکه در عالم خارج نیز به صورت مادی، از آسمان خوردنیای فرود آید که مورد استفاده انساهای زمینی باشد امری بس حیرتآور است و کمتر کسی حتی بدین امر میاندیشد یا انتظارش را میکشد اما اولیای الهی میتوانند بدین کار دست زنند.
12-1. فرو فرستادن خوردنی‌ها از آسمان برای یک قوم
بنیاسرائیل، گروهی لجوج بودند و هر آن بهانهای میتراشیدند و درخواست نشانهای داشتند. به دنبال
این خواست‌ها، از آسمان «أَنْزَلْنا عَلَیْکُمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى‏» گرانگبین و بلدرچین بهگونهی غریبی بر ایشان فروفرستاده شد. چیزی که در قرآن کریم سه بار بدان اشارت رفته است. این شگفت را خداوند در تأیید حضرت موسای کلیم(علیه السلام) فرو فرستاد.
12-2. مائده‌ی خدا آسمانی به دعای عیسی(علیه السلام)‌ برای مردم
«اللَّهُمَّ رَبَّنا أَنْزِلْ عَلَیْنا مائِدَهً مِنَ السَّماء: چون حواریان گفتند: اى عیسى(علیه السلام) فرزند مریم، آیا پروردگارت مى‏تواند، سفره‏اى از آسمان بر ما فرو بفرستد؟ گفت: اگر مؤمنید از خداوند پروا بدارید.» نکتهای که افزون بر امر ذکر کار خارق عادت در این کریمه است این است که در برابر خواست یاران حضرت عیسی(علیه السلام) از وی در مورد امر خارق عادت، واکنش پیامبر خدا به آنها نشانگر نداشتن ارزش الهی و معرفتی و سلوکی برای بیننده اینگونه امور دارد و آن اینکه: با تاکید آنان را مورد خطاب و عتاب قرار می‌دهد و می‌گوید: «اگر مؤمنید از خداوند پروا بدارید.»
گفتى اى اصحاب آفت از خدا
هین روان گردید بى‏رنج و عنا
حاجت این جملگانتان شد روا
سوى غفارى و اکرام خدا
نکته دیگر اینکه در برابر ایمان نیاوردن آنها پس از آن امر شگفت، دچار عذاب بزرگی خواهند شد چرا که مرا وادار به کاری می‌کنید که نیازی به آن نیست.
مایده از آسمان در مى‏رسید
باز گستاخان ادب بگذاشتند
لابه کرده عیسى ایشان را که این
بد گمانى کردن و حرص آورى
ز ان گدا رویان نادیده ز آز
بى‏شرى و بیع و بى‏گفت و شنید
چون گدایان زله‏ها برداشتند
دایم است و کم نگردد از زمین
کفر باشد پیش خوان مهترى
آن در رحمت بر ایشان شد فراز
12-3. سفره‌ی آسمانی برای حضرت مریم(علیها السلام)
پس از چشم گشودن عیسی(علیه السلام) به دنیا، به شکل غریبی خوراک او آماده شد از فرودست مادر، جویبار آبی گوارا جوشش نمود و از تکان نخل خرمای تازهچین فرو ریخت: « وَ هُزِّی إِلَیْکِ بِجِذْعِ النَّخْلَهِ تُساقِطْ عَلَیْکِ رُطَباً جَنِیًّا: و تنه [درخت‏] خرما را به سوى خویش بتکان تا بر تو رطب تازه چین فرو ریزد» تا مأدبهای به شگفت برای این بانوی قدیس دست دهد. آنچه مایهی این سازوکار در ولادت و خوراک مادر و نوزاد می‌شود جز «قداست روح» یک ولیّ خدا و نیز پاک دامنی او نخواهد بود.
میشود مُبْدَل به سوز مریمی
همچو مریم درد بودش دانه نی
یا به فرِّ دستِ مریم بوی مشک