سازمان صدا و سیما، فضاهای آموزشی

دانلود پایان نامه

2-4-2-3-4- اصول، مبانی و روش‌های اجرایی گسترش فرهنگ عفاف
شورای عالی انقلاب فرهنگی علاوه بر تصویب قوانینی برای پوشش در فضاهای آموزشی و فرهنگی مقررات و سیاست‌های عمومی نیز در مورد پوشش تصویب کرده است. از جمله سیاستگذاری‌ها و مداخلات عمومی شورای عالی انقلاب فرهنگی در امر پوشش و حجاب تهیه طرح اصول، مبانی و روش‌های اجرایی گسترش فرهنگ عفاف بود که توسط شورای فرهنگی- اجتماعی زنان که از شوراهای زیرمجموعه شورای عالی انقلاب فرهنگی به شمار می‌آید تهیه شد.
پس از گذشت چند سال از پایان جنگ و در پی افزایش ناهنجاری‌ها در زمینه حجاب و عفاف در جامعه و در خواست‌های مکرر مردم جهت حل این معضل، پرداختن به موضوع حجاب و بررسی آن به منظور ساماندهی حجاب و توسعه عفاف در جامعه به عنوان یک ضرورت تلقی شد و به طور جدی در شورای زنان مطرح گردید. پس از آن کمیته حقوق و خانواده شورای فرهنگی- اجتماعی زنان اقدام به مطالعات وسیع و بررسی منابع، پیرامون بحث عفاف در جامعه نمود. همزمان، کمیته مبانی مشغول تدوین منشور جایگاه زن در اسلام بود که با همکاری این دو کمیته زمینه‌های پژوهشی و تحقیقاتی عفاف با بهره‌مندی از اصول و سیاست‌های منشور آماده گردید. مراحل تحقیقات و تدوین طرح توسعه عفاف به طور مستمر تا سال 1373 ادامه یافت. سپس این طرح در دستور کار کمیته حقوق و خانواده قرار گرفت و در اواسط سال 1373، طرح توسعه عفاف در قالب یک طرح تحقیقاتی، توسط کمیته حقوق و خانواده تدوین گردید.
طرح توسعه عفاف پس از برگزاری جلسات متعدد در تاریخ 3/10/1373 در شورای فرهنگی- اجتماعی زنان تصویب و به شورای عالی انقلاب فرهنگی ارسال گردید. این طرح 33 صفحه‌ای پس از گذشت چند سال و در پی برگزاری جلسات متعدد و تلخیص و اصلاحات فراوان، سرانجام در تاریخ 14/11/1376 در قالب طرحی یک و نیم صفحه‌ای با عنوان «اصول، مبانی و روش‌های گسترش عفاف» در 16 بند به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی رسید. در واقع از این پس هدف بر ایجاد فرهنگ‌سازی برای عفاف و حجاب بود که البته پس از آن کار جدی دیگری صورت نگرفته است.
در این طرح به محورهایی همانند تقویت باورهای دینی، ضرورت آموزش احکام شرعی مربوط به عفاف و حجاب و رفتار صحیح زن و مرد با یکدیگر در جامعه، تبیین فلسفه عفاف و حجاب در زندگی فردی و اجتماعی و ضرورت آموزش خانواده پرداخته شده است.
شورای فرهنگی- اجتماعی زنان در این طرح به ریشه‌ها، علل و عوامل بدحجابی، معرفی اسوه‌ها و الگوها و هماهنگی بین فعالیت‌های ایجابی، فرهنگی، ارشادی با فعالیت‌های سلبی توجه نموده است. این مصوبه که در واقع، شامل مجموعه‌ای از توصیه‌ها بود و هیچ گونه دستور اجرایی، عملی و کاربردی نداشت، به تمام دستگاه‌ها ابلاغ گردید. به همین جهت، بعد از ابلاغ حرکت مثبتی پدید نیامد و این طرح عملاً مسکوت ماند.(پیوست شماره 8)
3-3-4- دهه سوم (سال‌های 78 تا 88)
این دوره با کمترین میزان دخالت قوه مجریه و قوه مقننه در حوزه سیاستگذاری و مدیریت پوشش همراه است. در این دوره بیشترین نقش در زمینه تعیین راهبردها و راهکارها در حوزه پوشش بر عهده نهاد سیاستگذاری کلان فرهنگی (یعنی شورای عالی انقلاب فرهنگی) است و دولت و مجلس کمترین نقش را بر ایفا کرده‌اند.
1-3-3-4 دولت
1-1-3-3-4- آیین‌نامه اجرایی مدارس
اولین دخالت دولت در زمینه پوشش مربوط به پوشش در میان قشر دانش‌آموز است. شورای عالی آموزش و پرورش در تاریخ 20/5/1379 مصوبه‌ای با عنوان «آیین‌نامه اجرایی مدارس» را به تصویب می‌رساند. این آیین‌نامه 110 ماده‌ای که در راستای سیاست‌های تمرکززدایی، مدرسه محوری و توسعه مشارکت همه بعدی و با هدف پویایی و فعال‌سازی فضای مدرسه تصویب شده است در فصل پنجم و در مواد 64 تا 67 به بحث پوشش و لباس دانش‌آموزان می‌پردازد. (پیوست شماره 9)
2-3-3-4- مجلس
1-2-3-3-4- قانون ساماندهی مد و لباس
مجلس شورای اسلامی به منظور حفظ و تقویت فرهنگ و هویت ایرانی- اسلامی، ارج نهادن، تبیین، تثبیت و ترویج الگوهای بومی و ملی، هدایت بازار تولید و عرضه البسه و پوشاک بر اساس طرح‌ها و الگوهای داخلی و نیز در جهت ترغیب عموم مردم به پرهیز از انتخاب و مصرف الگوهای بیگانه و غیرمأنوس با فرهنگ و هویت ایرانی قانونی مشتمل بر یازده ماده و سه تبصره در جلسه علنی دوازدهم دی ماه ‏یکهزار و سیصد و هشتاد و پنج تصویب می‌کند.
ماده یک این قانون وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را مکلف به تشکیل کارگروهی متشکل از نمایندگان تام‌الاختیار وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، آموزش و پرورش، بازرگانی و صنایع و معادن، سازمان صدا و سیما و مدیریت و برنامه‌ریزی، سه نفر از نمایندگان صنوف ذیربط(طراحان و تولید کنندگان) و یک نفر نماینده از کمیسیون فرهنگی مجلس می‌کند.
مواد دوم تا دهم این قانون به ذکر تکالیف و وظایف هر یک از سازمان‌های عضو کارگروه مندرج در ماده یک می‌پردازد. (پیوست شماره 10)
ماده یازده این قانون نیز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را مکلف می‌کند تا با همکاری سایر دستگاه‌ها و نهادهای ذیربط آیین‌نامه اجرایی این قانون را ظرف مدت سه ماه تهیه و به تصویب هیأت وزیران برساند.
آیین‌نامه اجرایی قانون ساماندهی مد و لباس هفده ماه پس از تصویب قانون ساماندهی مد و لباس به تصویب هیأت وزیران می‌رسد. این آیین‌نامه مشتمل بر هفت ماده و چهار تبصره و در بردارنده وظایف و نحوه عملکرد کارگروه مد و لباس و وظایف تفکیکی سازمان‌های عضو کارگروه می‌باشد.
3-3-3-4- شورای عالی انقلاب فرهنگی
1-3-3-3-4- سیاست‌های مقابله با تهاجم فرهنگی
یکی از اسناد شورای عالی انقلاب فرهنگی که در آن به حوزه پوشش و لباس اشاره می‌شود سیاست‌های مقابله با تهاجم فرهنگی مصوب 24/12/1379 است. در این سیاست‌ها به بخش‌های مختلفی از جمله تهاجم و تبادل فرهنگی و اصول حاکم بر آن، مراحل و ابعاد تهاجم فرهنگی، روش‌ها و ابزار تهاجم فرهنگی، عوامل درونی آسیب پذیری تهاجم فرهنگی در سه حوزه کلان نظری و ساختاری و برنامه‌ریزی اجرا و نیز سیاست‌های کلی و اجرایی مبارزه با تهاجم فرهنگی و بخش‌های مختلف هر یک اشاره شده است.