سازگاری اجتماعی دانش آموزان در مدرسه، مسئولیت پذیری دانش آموزان

دانلود پایان نامه

ماتوز و ریلی(1995) در تحقیقی که درباره تاثیر برنامه های آموزشی در تغییر نگرش نتیجه گرفتند که افزایش دانش به تغییر در نگرش و تغییر در رفتار منجر می شود و در نهایت افزایش دانش با مسئولیت پذیری اجتماعی بیشتری همراه است(به نقل ازموسوی،1377).
2-2-2-2 سازگاری
تاندی(2010) پژوهشی با عنوان روند تنظیم روانی اجتماعی دانش آموزان مدارس متوسطه در نیجریه انجام داد.این مطالعه در میان دانش آموزان بدون اختلال و دارای اختلال شنوایی و فیزیکی مدارس متوسطه نیجریه به بررسی روند سازگاری روانی و اجتماعی پرداخته است.نمونه ای از 1295 دانش آموز شامل 782 بدون اختلال، 97 نا شنوا و 216 دانش آموزان دارای اختلال از لحاظ جسمی، از دوازده مدرسه کشور نیجریه انتخاب شدند. بین دانش آموزان با و بدون ناتوانی روند تنظیم روانی اجتماعی پیگیری شد و.یافته ها نشان می دهد که بین سازگاری اجتماعی، روانی و جسمی با تنظیم روانی اجتماعی ارتباط معناداروجود دارد.
مطالعات متعددی نقش محوری عزت نفس در سازگاری اجتماعی را نشان داده اند. اعتقاد براین است‌کاتا و جونیر (2002)، در پژوهشی نشان دادند که بین سازگاری شخصی مطلوب و عزت نفس ارتباط متقابلی وجود دارد(به نقل از روشنایی،1389).
لد و همکاران (1998) دوستیهای دوجانبه پذیرش هسالان در بین بچه ها می تواند پیش بینی کننده خوبی برای سازگاری آنان در آینده باشد(به نقل از یار محمدیان و همکاران1381).
شوئیتزر (1992) طی پژوهشی در باره ارتباط مفهوم خود و سازگاری در نوجوانان به این نتیجه دست یافت که آن دسته از نوجوانانی که دارای اختلال در سازگاری بودند، نسبت به نوجوانانی که سازگاری اجتماعی بالایی داشتند، نمرات مفهوم خود پایین تری به دست آوردند.یافته های مطالعه وی نشان داد که رابطه مثبت ومعناداری بین مثبت انگاری خود با میزان مقبولیت اجتماعی و نیز سازگاری اجتماعی دانش آموزان در مدرسه وجود دارد (به نقل از ترقی جاه،1375).
برادبورن (1969) نیز دریافت، معلمی که رفتاری دوستانه دارد، باعث فعال تر شدن دانش آموزان و افزایش میزان عزّت نفس آنان شده و سازگاری اجتماعی آن‌ها افزایش می یابد.
2-2-2-3 مدارس شبانه روزی
هوسی و همکاران (2005) نیز در بررسی خود دریافتند که اختلال های روانی، مشکلات رفتاری وتحصیلی کودکان و نوجوانانی که در مدارس شبانه روزی به سر میبرند،از همتایان خود که باخانواده زندگی میکنند بیشتر و عزت نفس و ارتباطات و مهارت‌های اجتماعی آن ها کمتر است.
در مطالعه ای شاورین(2004) با بررسی وضعیت دانش آموزان این نوع مدارس به این نتیجه رسید که گرچه این مدارس می توانند موجب رشد شخصی، حس همکاری و مهارت‌های زندگی شوند، اما زمینۀ جدایی فرد از جامعه و درک پایین از آداب و رسوم اجتماعی را نیز فراهم میکنند.
مطالعات مربوط به نقش تفاوتهای جنسیتی در وضعیت روحی دانش آموزان مدارس شبانه روزی نشان داده است که پسران ساکن در مدارس شبانه روزی بیش از دختران این مدارس مشکل دارند(شیف و همکاران،2006). کیلسبرگ و نیگرن (2004) هم از مطالعۀ خود نتیجه گرفتند که مشکلات هیجانی و رفتاری پسران ساکن در این نوع مدارس بیش از سایر پسران است. دختران این مدارس نیز در قیاس با سایر دختران مشکلات بیشتری را تجربه میکنند.در این راستا،پسران بیشتر اختلالهای برونریزی مانند پرخاشگری، بزهکاری، رفتارهای ضداجتماعی وخرابکارانه ؛ و دختران مشکلاتی مثل شکایت های جسمانی، انزواجویی، اضطراب و افسردگی نشان میدهند.گیلمن و هندورک (2002) در مطالعۀ خود مشاهده کردند که سطح خشم و پرخاشگری نوجوانان مدارس شبانه روزی پایین تر، رفتارهای ناهنجارشان کمتر، روابط اجتماعی آن ها با همسالان و رضایتشان از زندگی در سطح مطلوبی است(به نقل از هوسی و همکاران،2005).
2-2-2-3 پیشرفت تحصیلی
ویلسون (2009) در پژوهش خود در مورد مقایسه توانایی های اجتماعی و پیشرفت تحصیلی در بین دانش آموزان دوم دبیرستان نشان داد که دانش آموزان با هوش تر توانایی برقراری ارتباط اجتماعی بالاتر دارند و در نتیجه شاهد پیشرفت بهتر در تحصیل خواهند بود و می توانند با این ویژگی توانایی های خود را بالاتر ببرند همچنین رابطه قوی بین درک خود وبرتری های آینده شغلی و موقعیتی وجود دارد.
وان دام و مرتنس(2000) روابط علی بین خود پنداره تحصیلی و پیشرفت تحصیلی را در پنج ناحیه از فلمینگ در 6411 نفر دانش آموز در 59 مدرسه طی 7 سال دنبال کردند.عملکرد مدرسه و خوپنداره تحصیلی به عنوان عوامل پیش بینی کننده جهت بررسی تاثیر علی دو جانبه بین هر دو نوع ودپنداره بودند.نتایج حاکی از آن بود که خوپنداره تحصیلی در سال‌های بعدی تحت تاثیر پیشرفت های قبلی بود، به علاوه خودپنداره تحصیلی قبلی پیشرفت بعدی را شکل می داد.
2-2-2-4 متغیرهای مرتبط با یکدیگر
2-2-2-4-1 پیشرفت تحصیلی با مسئولیت پذیری
ام اسکریونر (2009) در تحقیقات خود با عنوان ارتباط بین موفقیت های آموزشی و مسئولیت پذیری نتیجه ی مثبت بین این دو متغیر تائید شده و با استفاده از مسئولیت پذیری می توان موفقیت های آموزشی را پیش بینی کرد(به نقل از سروش،1391).
زیمرمانس و کیتسانتس (2008) رابطه باورهای درک مسئولیت و خودکارآمدی با پیشرفت تحصیلی با نقش میانجی شیوه های تکلیف رامورد بررسی قرار دادند. مطالعه حاضر اعتقادات خودکارآمدی، برداشت مسئولیت آکادمیک و پیشرفت تحصیلی با نقش شیوه های مشق شب دانش آموزان در مورد استفاده از آن‌ها از فرآیندهای خاصی در یادگیری (به عنوان مثال، سازماندهی، حفظ، تمرکز، نظارت، و غیره) را پیگیری کرد.بدین منظور یک صد و هفتاد و نه دختر مخلوط از چند وضعیت اجتماعی و اقتصادی خانواده های ساکن در یک منطقه شهری بزرگ ایالات متحده در یک مدرسه وابسته به کلیسای که مشق شب در برنامه درسی با بیش از 3 ساعت کار روزانه اختصاص داده مورد بررسی قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل دختران با خودکارآمدی واعتقادات یادگیری به وسیله تجارب مشق شب درک خود را از مسئولیت دانش آموز ی افزایش داده اند و نشان داد در پایان دوره مدرسه باورهای دختران به معدل دانشگاهی بهتر مورد تاکید قرار گرفت .
ونتزل (2000) ارتباط بین مسئولیت اجتماعی و پیشرفت تحصیلی را دنبال کرده است.دراین مقاله ادبیات مربوط به مسئولیت های اجتماعی و پیشرفت تحصیلی را مرور کرده است. هر دو کار نظری و تجربی نشان می دهد که مسئولیت های اجتماعی دانش آموزان به خودی خود ارزشی ندارد، اما می تواند در کسب دانش و توسعه توانایی های شناختی ابزاری مفید باشد. در این بررسی تحقیقاتی بر ارزش مسئولیت اجتماعی برای پدر و مادر و معلمان واینکه چگونه آن را در داخل کلاس درس ترویج دهندتاکید گردیده که از دیدگاه انگیزشی مسئولیت اجتماعی می تواند نتایج یادگیری و عملکرد تحصیلی وتعاملات مثبت با معلمان و همسالان را تسهیل دهد.
میاموتو(1998) در تحقیق خودنتیجه گرفت که بین انگیزه ی پیشرفت دانش آموزان با مسئولیت پذیری اجتماعی آن ها، رابطه مثبت معنی دار وجود دارد. به این معنی دانش آموزان واجد انگیزه پیشرفت بالادر مقایسه با دانش آموزان واجد انگزه ی پیشرفت کم، تمایل بیشتری به قبول مسئولیت های اجتماعی و گروهی دارند.
اسپیجر (1994) معتقد است که بین سال‌های تحصیلی و پیشرفت تحصیلی در این سال‌ها با میزان مسئولیت پذیری رابطه مثبت وجود دارد. آدان (2001) نیز معتقد است که پیشرفت تحصیلی به احتمال زیاد در مدارسی یافت می شود که به حس خودمختاری و مسئولیت پذیری نوجوانان اجازه بروز می دهند.
ونتز (1991) در یک مقاله مروری رابطه بین مسئولیت اجتماعی و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان به رابطه مثبت بین این دو متغیر پی برده است و گفته شده است با کمک معلمان و والدین و ارتقاء مسئولیت پذیری دانش آموزان شاهد پیشرفت تحصیلی آن‌ها درآاینده خواهیم بود(به نقل از اسپیجر،1994) .
2-2-2-4-2 سازگاری با پیشرفت تحصیلی
کوماراجو و همکاران (2009) در پژوهشی رابطه بین پنج عامل شخصیت و پیشرفت تحصیلی را مورد بررسی قرار دادند و دریافتند چهار عامل وظیفه شناسی پذیرش روان رنجوری و سازگاری ،14 درصد واریانس نمرات پیشرفت تحصیلی را تبیین می کنند(نقل از مشتاقی،1392).
الیوت (2006) در تحقیقی با عنوان سازگاری اجتماعی و پیشرفت تحصیلی یک مدل پیش بینی برای دانش آموزان با استفاده از رفتارها و تمایلات با استفاده از 27 معلم و 77 دانش آموزش پایه ی هشتم انجام داد در این تحقیق ثابت گردید که داشتن سازگاری اجتماعی می تواند یک پیش بینی کننده قوی برای پیشرفت تحصیلی باشد و به تحقیقات زیادی استفاده کرده است تا نتیجه خود را ارتقاء بخشید(به نقل از روشنایی،1389).