فرآیند تصمیم گیری، مشارکت سیاسی

دانلود پایان نامه

2-6 فرهنگ سیاسی از دید آلموند و وربا:
آلموند و وربا از سه نوع فرهنگ سیاسی(محدود، تبعی و مشارکتی) بر اساس چهار سطح تحلیل و سه نوع جهت گیری نام می‌برند که لازم است به تفضیل به توضیح آنها بپردازیم.
2-6-1 سطوح تحلیل فرهنگ سیاسی از دید آلموند و وربا:
نظام سیاسیpolitical system)): اولین موضوع جهت گیری سیاسی این است که نظام سیاسی به عنوان یک کل می‌باشد. در این سطح آن چه مطرح می‌شود این است که فرد چه دانش و معلوماتی در خصوص خود، نظام سیاسی خویش و قدرت و مشروعیت آن نظام دارد؟ احساسات وی در مورد این موضوعات چگونه است؟ نظر و قضاوت او در خصوص آنها چیست؟
فرآیند درون داد ((input: در این سطح، جهت گیری افراد نسبت به فرآیند تصمیم گیری و سیاست گذاری مطرح می‌شود. همچنین ساختارها، نقش‌ها و نخبگانی که در جریان تصمیم گیری نقش دارند، موضوع جهت گیر ی قرار می‌گیرند. آنچه که مهم است، این است که افراد چه شناختی از این ساختار، طرح‌ها و نخبگان دارند؟ احساسات و نظر آنها در مورد این موضوعات چگونه است؟
فرآیند برون داد(out put): از دیگر سطوح مطالعه فرهنگ سیاسی، جهت گیری نسبت به فرآیند اجرای سیاست است که ساختارها، اشخاص و تصمیمات موجود در این فرآیند موضوع شناخت، احساس و قضاوت افراد قرار می‌گیرند.
سطح فردی(person): در این سطح، فرد به عنوان یک فعال سیاسی ارزیابی می‌شود. در این سطح مطرح می‌شود که آیا فرد خود را به عنوان عضویی از نظام سیاسی درک می‌کند؟ افراد چه اطلاعاتی در خصوص تعهدات و استراتژی‌هایی که به تأثیرگذاری منجر می‌شود دارند؟ قضاوت و عقیده‌ی افراد در مورد هنجارهای مشارکت سیاسی چگونه است؟(almond and verba, 1963: 17).
2-6-2 جهت گیر ی‌های فرهنگ سیاسی از دید آلموند و وربا:
– جهت گیری شناختی: که عبارت است از شناخت و آگاهی از موضوعات سیاسی.
– جهت گیری عاطفی: که در برگیرنده احساس فرد در مورد موضوعات سیاسی است.
– جهت گیر ی مبتنی بر ارزشیابی: به معنای قضاوت و عقیده داشتن در خصوص موضوعات سیاسی که بر اساس معیار‌های ارزشی صورت می‌گیرد می‌باشد.
2-6-3 انواع فرهنگ سیاسی از دید آلموند و وربا:
فرهنگ سیاسی محدود: ویژگی کلی فرهنگ سیاسی محدود بدین گونه می‌باشد:
– افراد نسبت به نظام سیاسی خودآگاهی ندارند یا خودآگاهی آنان بسیار اندک است.
– افراد دارای انجماد فکری و عدم قدرت تحلیل و ریشه یابی مسایل اند.
– افراد به ندرت راجع به مسایل سیاسی صحبت می‌کنند.
– تقاضایی از طرف مردم در برابر حکومت وجود ندارد.
– افراد به علت عدم وجود نهاد‌های تجمع و بیان خواسته‌ها در فرآیند سیاسی تأثیر گذار نیستند.
– افراد بیشتر به واحدهای خویشاوندی و گروههای قومی وابسته‌اند تا جامعه.
– افراد در برابر مؤسسات حکومتی احساس ضعف و ناتوانایی دارند.
فرهنگ سیاسی تبعی: ویژگی‌های کلی این نوع از فرهنگ نیز بدین قرار می‌باشد:
– افراد در این نوع از فرهنگ سیاسی نسبت به نقش‌های گوناگون حکومت آگاهند.
– تصور روشنی از خواسته‌های خود از حکومت دارند.
– از راههای نفوذ بر نظام سیاسی آگاهی ندارند.