محصولات فرهنگی، فناوری پیشرفته

5-1-2-6-3 سالن ترانزیت مرزی:
این سالن با مساحت تقریبی 1500 متر مربع دارای امکانات رفاهی لازم از قبیل: فروشگاه صنایع دستی و محصولات فرهنگی و غرفه تنقلات، نماز خانه و سرویس بهداشتی می باشد که مسافران پس از کنترل گذرنامه و تحویل بار واخذ کارت سوار شدن به هواپیما در قسمت مراجعه و پس از عبور از گیت کنترل امنیتی به سالن پرواز مراجعه می نمایند.
5-1-2-6-4 غرفه اطلاع رسانی در بخش گردشگری:
با بهره برداری از دو باب غرفه گردشگری در ترمینالهای داخلی و بین المللی امکان اطلاع رسانی  درمورد مکانهای گردشگری و سیاحتی و زیارتی استان فارس بوجودآمده است کارشناسان مستقر در این غرفه ها با ارائه نقشه و بروشورهای مختلف گردشگری راهنمای مسافران ایرانی و خارجی می باشند.  
5-1-2-7 صدور ویزا در فرودگاه شیراز:
در حال حاضر تمام گردشگران و تجار غیر ایرانی کشورهای مختلف به جزء کشورهای آمریکا، کانادا، کلمبیا، انگلستان، پاکستان، عراق، افغانستان، اردن، بنگلادش  و سومالی پس از ورودی به کشور ازطریق فرودگاه شیراز میتوانند ویزای دو هفته ای در مدت کمتر از 15 دقیقه دریافت کرده و به کشور وارد شوند.
5-1-2-8 ظرفیت پذیرش مسافر در فرودگاه شیراز:
با اتمام طرح توسعه فرودگاه بین المللی فرودگاه شهید آیت اله دستغیب  شیراز  ظرفیت پذیرش مسافر این  فرودگاه از 4 میلیون نفر به 10 میلیون مسافر  در سال افزایش می یابد. طرح توسعه فرودگاه در دو فاز کوتاه مدت  و میان مدت پیش بینی شده است که توسعه ترمینال داخلی فرودگاه در ادامه ترمینال فعلی به مساحت 3200 متر مربع از جمله طرح هایی است که مورد بهره برداری قرار میگیرد.
5-1-2-9 به روز بودن امکانات فرودگاهی و ناوبری فرودگاه شیراز:
همچنین ساختمان فنی و عملیاتی تازه تاسیس فرودگاه شیراز مشتمل بر طبقات اداری و پشتیبانی و فنی و عملیاتی و برج مراقبت با ارتفاع بالغ بر 45 متر از سطح زمین با تجهیزات اداری و عملیاتی پیشرفته با وسعت حدود 7500 متر مربع همراه با ساختمانهای فنی  و موتورخانه  و سالن آمفی تئاتر وپذیرائی و فضای سبز زیبایی حدود 50.000 متر مربعی یکی از چشم اندازها و شاخص های قابل توجه این فرودگاه می باشد. (سایت اینترنتی فرودگاه شهید دستغیب [shiraz.airport.ir] ، 31/2/1392،معرفی فرودگاه)
5-2 نمونه های خارجی:
5-2-1 فرودگاه کانسای ژاپن:
5-2-1-1 تاریخچه ی فرودگاه:
Kansai فرودگاهی بین المللی در جزیره ای مصنوعی در میانه ی خلیج اوزاکا در 38 کیلومتری جنوب غربی ایستگاه اوزاکا است. این فرودگاه را نباید با فرودگاه بین المللی اوزاکا اشتباه گرفت که در فاصله ی نزدیک تری از شهر قرار داشته و اکنون تنها پروازهای داخلی در آن انجام می گیرد. در سال سال 2006 به عنوان چهارمین فرودگاه از سوی skytrax پس از فرودگاه changi سنگاپور، فرودگاه بین المللی هنگ کنگ و فرودگاه مونیخ طبقه بندی شد. دومین باند پرواز به طول بیش از 4000 و عرض 60 متر در دوم اوت سال 2007 افتتاح شد. بدون شک فرودگاه کانسای ژاپن را که نمادی از معماری نوین است، می توان از جمله دستاوردهایی دانست که نه تنها با تکیه بر فناوری پیشرفته زمان خود طراحی و ساخته شده، بلکه بقای آن هم وابسته به تجهیزات بسیار پیشرفته است.
شکل 5-14: فرودگاه کانسای ژاپن (سایت اینترنتی فرودگاه کانسای ژاپن [kansai-airport.or.jp] ، 31/2/1392،معرفی فرودگاه)
عملیات اجرایی این فرودگاه که طرح آن در سال 1987 به وسیله «رنزو پیانو» معمار برجسته ایتالیایی ارائه شد، در سال 1995 با تلاش بیش از شش هزار نفر به اتمام رسید و به وسیله امپراتور ژاپن افتتاح شد و تاکنون مجهز به چنان امکانات پیشرفته یی شده است که نمونه آن در هیچ فرودگاه دیگری در جهان وجود ندارد. پس از عبور از پل ورودی به فرودگاه به طول3کیلومتر (که بزرگترین پل آبی در جهان هم محسوب می شود) به فرودگاهی می رسیم که روی یک جزیره مصنوعی آرمیده است: جزیره یی که فقط عملیات خاکریزی آن به وسیله شناورهای عظیم الجثه حامل میلیون ها تن شن و ماسه، نزدیک به سه سال طول کشیده است. (سایت اینترنتی فرودگاه کانسای ژاپن [kansai-airport.or.jp] ، 31/2/1392،معرفی فرودگاه)
شکل 5-15: فرودگاه کانسای ژاپن (سایت اینترنتی فرودگاه کانسای ژاپن [kansai-airport.or.jp] ، 31/2/1392،معرفی فرودگاه)
5-2-1-2 جزیره ی فرودگاه:
جزیره ای مصنوعی به طول 4 و عرض 2.5 کیلومتر برای احداث فرودگاه پیشنهاد شد. مهندسین باید بر ریسک های زمین لرزه و توفان تیفون (با امواجی تا 3 متر) غلبه می کردند. عملیات ساخت در سال 1987 آغاز شد. دیوار دریایی (که ساخته شده از صخره و 48000 بلوک سیمانی چهاروجهی بود) در سال 1989 به پایان رسید. سه کوهستان برای دفن 21000000 مترمکعب زباله حفاری شدند. 10000 کارگر و 10 میلیون ساعت کار طی بیش از سه سال با استفاده از 80کشتی برای کامل کردن لایه ی 30 متری بستر خاکی روی کف دریا و درون دیوار دریایی مورد نیاز بود. به منظور جبران فرورفتن(cm 8) جزیره، ستون های قابل تنظیمی به عنوان پایه های ساختمان ترمینال طراحی شدند. این ستون ها با الحاق ورق های فلزی ضخیم به پایه ی آنها قابل گسترش بودند. (سایت اینترنتی فرودگاه کانسای ژاپن [kansai-airport.or.jp] ، 31/2/1392،معرفی فرودگاه)
شکل 5-16: جزیره مصنوعی فرودگاه کانسای ژاپن (سایت اینترنتی فرودگاه کانسای ژاپن [kansai-airport.or.jp] ، 31/2/1392،معرفی فرودگاه)
5-2-1-3 پل ارتباطی جزیره ی فرودگاه:
در سال 1990، پلی 3 کیلومتری برای متصل کردن جزیره به سرزمین اصلی در Rinku town به هزینه ای معادل یک میلیارد دلار به پایان رسید. پل ارتباطی این فرودگاه به طول 3 کیلومتر با 6 مسیر مخصوص عبور اتومبیل و یک مسیر مخصوص قطار مسافربری، این فرودگاه را که در اصل یک جزیره 504 هکتاری است به شهر ساحلی «کوبه» ژاپن متصل می کند. البته این پل تنها مسیر دسترسی به فرودگاه بین المللی کانسای نیست و مسافران به وسیله کشتی های تندرو از کوبه (نزدیک ترین شهر ساحلی ژاپن) در مدت زمان کمتر از 30 دقیقه و از دورترین شهر ساحلی ژاپن یعنی «تاکوشیما» در مدت زمان 80 دقیقه به این فرودگاه (که روزانه بیش از یکصد هزار مسافر را جابه جا می کند) دسترسی پیدا می کنند.
شکل 5-17: پل ارتباطی جزیره مصنوعی فرودگاه کانسای ژاپن (سایت اینترنتی فرودگاه کانسای ژاپن [kansai-airport.or.jp] ، 31/2/1392،معرفی فرودگاه)

                                                    .