مقاله تعاملات اجتماعی، اعتماد به نفس

دانلود پایان نامه

– کار با خاک رس:
لامسه و توانایی آن در انتقال حسی باعث می شود تا خاک رس ابزار مناسبی برای هنر درمانی محسوب شود. بیماران به علت امکان شکل پذیری آسان و متناوب خاک رس می توانند احساسات خودر اب ا ساخت سریع و آسان تصاویر و احجام بروز داده و با خراب کردن آثار ساخته شده احساس کنند که احساسات ناراحت کننده آنان نیز از بین رفته و آنان امکان غلبه بر بیماری و مشکلات خود را دارند. کار با خاک رس به علت خواص آن احساس داشتن کنترل بر خود و محیط اطراف را در بیماران افزایش می دهد.
– قابسازی:
این روش، روشی استعاری در بیان تصویری و حجمی افکار می باشد. در این روش فرد مهمترین خصوصیات و یا آنچه که به عنوان کلیت خود حس می ند را در چهارچوبی به نمایش می گذارد. ساخت این قابها با مواد گوناگون و توضیح دادن مفهوم آنها به دیگران باعث می شود فرد احساسات و افکار درونی خود را تخلیه سازی کند.
– کولاژ:
کولاژ روش دیگری است که برای بروز و تخلیه احساسات به کار می رود. در این روش با استفاده از مواد گوناگون و در کنار هم قراردادن آنها تصویری ساخته می شود که نشانگر مضامین ذهنی سازنده اثر می باشد.
– مجسمه سازی با شن:
کار با شن نیز از دیگر روشهای هنر درمانی است که خصوصاً در محوطه های طبیعی و کنار دریا از نتیجه بیشتری برخوردار است. کار در محیط طبیعی و با مصالح طبیعی تجربه ای غنی و آرامش بخش به همراه دارد طوریکه بزرگسالان نیز مانند کودکان به این روش علاقه داشته و با انجام آن آرامش می یابند.
– برگزاری نمایشگاههای هنر درمانی:
برگزاری نمایشگاه از کارهای انجم شده در جلسات هنردرمانی یکی دیگر از روشهای موثر در تخلیه احساسات افراد می باشد چرا که تجربه نشان داده است افزایش تعاملات اجتماعی و گروهی، راهی برای افزایش ارتباطات گروههای هنردرمانی بوده و نتایج مثبتی به همراه دارد.
– گروه درمانی در هنر درمانی:
در این روش گروهی از افراد کار هنری ویژه ای را با ابزار و موضوع مشخصی انجام می دهند. به عنوان مثال در نقاشی گروهی هریک از اعضای گروه قسمت مشخصی از کار را کشیده و رنگ آمیزی می کند. این روش امکان برقراری ارتباط با سایر افراد گروه را فراهم کرده و سعی در جهت انجام بهینه کار و کسب نتیجه کلی مثبت،‌احساس توانایی و مثبت بودن در شخص ایجاد می کند.
– روش T.R.U (تسکین نامحدود ناراحتیهای روحی)
این روش توسط Robert M. Cicione پس از 20 سال تجربه در روان درمانی و کارهای هنری ابداع شد. T.R.U دارای جنبه های مشترکی با هنر درمانی بوده و استفاده کنندگان این روش در رده های سنی و نژادهای مختلف آن را مثبت ارزیابی کرده اند. این روش بر «کودک وجود فرد» تاکید داشته و مبتنی بر مجموعه ای از حرکات دست برای فعال سازی نیمکره راست مغز می باشد که بر خلاف روشهای سنتی هنردرمانی، بیمار در آن از نقاشی تصویری خاص منع شده و هدف منحرف کردن توجه او از وقایع روزمره موجود می باشد. توضیح شفاهی در این روش وجود ندارد چرا که ارائه توضیحات شفاهی در برخی موارد باعث بروز مشکلات احساسی نظیر اضطراب و حتی حالت تهوع می گردد. روش کار بدین گونه است که کاغذی به ابعاد 45×30 سانتی متر و ماژیک های رنگی به فرد داده می شود و او در مدت 45 دقیقه با حرکات دست خود با ماژیکهای مختلف نقوشی روی صفحه ایجاد می کند و این جلسات هفته ای یک مرتبه برای سه هفته تکرار می شود. کارهای هر جلسه می توانند به عنوان مقیاسی برای سنجش با کار جلسات بعد به کار روند. تستهای انجام شده قبل و بعد از فرآیند با نتیجه گیریهای آماری مثبت بودن نتایج این روش را به اثبات رسانده اند. (قربانی ،1390)
4-8-9 . راهکارهای هنر درمانی برای کودکان
جلسات هنر درمانی می تواند بصورت فردی یا گروهی انجام پذیرد. جلسات بزرگسالان بین 1 تا 2 ساعت به طول می انجامد ولی برای کودکان و افراد مسن مدت زمان جلسات کوتاهتر است. هنر درمانگر، ابزار لازم و مکانی مناسب برای کار هنری مهیا کرده و توصیه های تکنیکی انجام کار را ارائه می دهد. معمولاً موسیقی ملایمی نیز در پس زمینه جلسه وجود دارد. جلسات به زمانهای طراحی، اجرا، تفکر و بحث بر روی کار انجام شده تقسیم بندی می شوند. قبل از شروع جلسه درمان، درمانگر درباره علل شرکت در جلسه از بیماران سوال کرده، آنان را در بیان اهدافشان یاری می کند و سپس جلسه باتوجه با خواسته ها و نیازهای بیمار اداره می گردد.
بطور کلی انجام فعالیتهایی هنری با کودک به دو صورت ساختار یافته و بدون ساختار صورت می پذیرد. فعالیتهای بدون ساختار فعالیتهایی هستند که کودکان را به پدید آوردن اثر هنری بر اساس تصورات خود تشویق می کنند، مانند نقاشی یا رنگ آمیز. بسیاری از کودکان در ذهن خود ایده هایی دارند که باید به آنان اجازه داد تا آزادانه و با کمک مواد گوناگون آثار خود را بوجود آورده و از آن لذت برند. در این رویکرد کودک به سمت موضوع خاصی هدایت نمی شود بلکه تنها در صورت نیاز طرز کار با ابزارها و مواد گوناگون به آنان آموخته می شود. دسته ای دیگر از کودکان خصوصاً کودکان خجالتی نیازمند فعالیت ساختار یافته هستند تا حضور و تصوراتشان برانگیخته شود. برای مثال ممکن است از کودک خواسته شود «نگرانی» را نقاشی کند. رنگها، اشکال و ترکیبات بکار رفته می توانند ترسها و افکار کودک را نشان دهند و به او کمک کنند تا تصویری محسوس از آنچه را نمی تواند بیان کند با کمک خطوط، سطوح، رنگها و سایه ها بسازد. آرامش نیز یکی دیگر از موضوعاتی است که می تواند موضوع نقاشی و کار هنری کودک در جلسات هنر درمانی قرار گیرد.
با بکارگیری برخی شیوه ها و راهکارها می توان جلسات هنردرمانی پربارتری برای کودکان ایجاد کرد که پیشنهادات زیر برخی از این راهکارها ی باشند:
1) کودک را به بیان هر آنچه که می خواهد در اثر هنریش نشان دهد تشویق کرد. برخی از کودکان دوست دارند خود را در قالبی غیر از قالبهای معمول مانند آواز، داستان، بازی یا نوشتن توصیف کنند. به علت تفاوتهای فرهنگی موجود در کودکان می بایست امکان این انتخابها برا یکودکان وجود داشته باشد.
2) به خاطر داشت که سن، توانایی، شخصیت، علایق و تجربیات کودکان بر کارهای خلاقانه آنها تاثیر گذار است و لذا تمرکز می بایست بر انجام فرآیند هنری و تمرین باشد تا بر نتیجه کار.
3) محیطی مطمئن و ساختار یافته برای بیان خلاقانه کودکان فراه کرده و آنان را به گفتن فرآیند کارشان تشویق کرد. از تفسیر کار هنری پرهیز کرده و به توضیحات و بیان هنرمند در مورد کارش اعتماد کرد.
4) از کارهای هنری در جهت تقویت اعتماد به نفس و حل مسئله در کودکان کمک گرفت و فرصتهایی را برای تجربه مواد مختلف، یادگیری مهارتهای هنری گوناگون و تصمیم گیری درباره نقاشی و رنگ آمیزی برای کودک فراهم کرد.
5) به کودک امکان بیا آزادانه از طریق هر رشته هنری را داده، به او اطمینان داد که شیوه بیان او قبلاً هم توسط سایر کودکان به کار گرفته شده است.
6) زمینه احساس آرامش و کنترل پس از انجام کار هنری را برای کودک فراهم کرد.