مقاله دانشگاه علوم پزشکی، کشورهای پیشرفته

دانلود پایان نامه

کلمه روایت در لغت به معنی داستان است و روایت درمانی از اهمیت داستان‌های زندگی مردم سخن می‌گوید. انسان‌ها موجوداتی تفسیر کننده هستند و با تفسیر تجارب زندگی خود آنها رابه شکل داستان‌هایی سازمان می‌دهند. داستان‌هایی که لزوما واقعی نیستند اما زندگی ما بر اساس آنها بنا شده است. البته فقط تعدادی از هزار ان تجربه هر روزه ما تبدیل به داستان‌هایی می‌شود که به ادراک ما از واقعیت معنا می‌دهد. ما از دریچه این روایت ها به دنیا می‌نگریم و این روایت‌ها در شکل دهی به داستان‌ها و تجارب جدید ما نقش اساسی دارند. روایت ها پایه انگیزه ها، عواطف، و رفتارهای ما هستند. روایت درمانی فرآیندی است که شخص به واسطه آن می‌تواند توانایی به هم پیوستن و یکپارچه کردن رویداد ها را در طرح زندگی اش بدست آورد.
روایت درمانی در محک :
بصورت انفرادی یا گروهی در اتاق بازی یا اتاق کودک در هر ساعتی از روز که کودک از لحاظ روحی و جسمی آمادگی داشته باشد انجام می‌گیرد. هدف از روایت درمانی در بیمارستان محک تغییر افکار منفی می باشد.به طور مثال به کودک می‌گوییم داستان زندگی خود را با مشکلات یا شادی هایش تعریف کند، چنانچه مشکلی را مطرح کرد ما خط روایت او را با تکنیک های خاص روایت درمانی تغییر می‌دهیم و به او آموزش می‎دهیم چگونه مشکل خود را به پدیده ای نو و جذاب تبدیل کند.
کاردستی
(اُری) به معنای با اندیشه تا دادن و ( گامی) به معنی کاغذ است. ترکیب آنها با یکدیگر کلمه اریگامی را می‌سازد . بنابراین اریگامی هنر و اندیشه ی تا دادن کاغذ (یا صفحاتی از جنس پلاستیک فلز و مواد دیگر) برای خلق شکل های مختلف می باشد. این شکل ها تعدادی ز یادی از حیوانات، پرندگان، ماهی ها، وسایل بازی، وسایل دکوری، شکل های هندسی را شامل می‌شود.
کاردستی در محک:
بصورت انفرادی یا گروهی در اتاق بازی یا اتاق کودک در هر ساعتی از روز که کودک از لحاظ روحی و جسمی آمادگی داشته باشد انجام می‌گیرد .هدف از انجام کاردستی در محک ایجاد ارتباط عاطفی، رشد نظم و ترتیب بهتر در کارها، افزایش مهارت دست ها، هماهنگی اندیشه و عمل، شوق و علاقه به طبیعت و موجودات زنده است.بطور مثال به کودک آموزش داده می‌شود که با تا کردن کاغذ اشکال متفاوتی مانند: حیوانات، پرندگان، ماهی ها و وسایل خانه را بسازد و با آنها داستانی را تجسم کند.
حرکت درمانی
حرکات ریتمیک در حقیقت زبان مخفی و پنهان روح است. در اجتماعات، مردم در هر سن و سالی، از حرکات ریتمیک برای بیان احساسات قوی و درونی شان استفاده می‌کنند. برای بیان داستان هایی که در دل دارند، برای درمان بیماری هایشان، برای حفظ پیوندها و روابط اجتماعی شان. اما امروزه روانشناسان و روانکاوان از (حرکت ریتمیک) به مثابه طب مکمل برای درمان بیماری‌های روحی و روانی استفاده می‌کنند.
حرکت درمانی در محک:
بصورت انفرادی یا گروهی در اتاق بازی یا اتاق کودک در هر ساعتی از روز که کودک از لحاظ روحی و جسمی آمادگی داشته باشد انجام می‌گیرد.هدف از حرکات ریتمیک در بیمارستان محک کاهش استرس و اضطراب، تقویت مهارت های حسی و حرکتی و افزایش سطح انرژی در بدن می باشد.بطور مثال همه به صورت حلقه بزرگی می‌ایستند و همراه با پخش موسیقی، از حرکات کسی که در این کار مهارت بیشتری دارد پیروی می‌کنند.
واحد روانشناسی موسسه محک علاوه بر کودکان خدمات روانشناختی خود را به والدین و خانواده کودکان مبتلا به سرطان ارائه می دهد و این یکی از بخش های عمده و مهم فعالیت بخش روانشناسی است.
حمایت روانشناختی
کودکان مبتلا به سرطان و خانواده های آنها نیازمند حمایت همه جانبه هستند و تحقق این امر هدف و رسالت محک است. حمایت روانشناختی یکی از جنبه های این حمایت همه جانبه است.
در هنگام ورود و پذیرش به کلینیک بیمارستان محک کلیه والدین توسط روانشناس مصاحبه شده و حمایت لازم که بطور خلاصه عبارت است از:گوش کردن فعال و درک آنها در موقعیت بحرانی است، انجام می گیرد. در طول مصاحبه اطلاعات و سیر بیماری و هر آنچه که برای والدین و کودک اتفاق افتاده است بررسی شده و کتبا گزارش می‌شود. به علاوه راهنمایی های لازم در مورد چگونگی استفاده از بخش روانشناسی و اتاق بازی و مشاوره به والدین توضیح داده می‌شود.
در طول درمان و اقامت در بیمارستان به کودک و والدینش آموزش های لازم در مورد استفاده از اتاق بازی و جلسات روان درمانی فردی و گروهی داده می‌شود و برای هر یک از والدین برنامه‌ای که جهت بهبودی آنهاست طراحی و اجرا می‌شود که عبارت است از : مشاوره حمایتی، شناختی، رفتاری، التقاطی، و مداخله در بحران.
پس از رفتن از بیمارستان جلسات مشاوره و درمان برای والدین ادامه دارد و برای کودک نیز روش های رفتاری ارایه می‌شود.
6-2 . بیمارستان کودکان مفید تهران
مرکز پزشکی آموزشی و درمانی کودکان مفید یکی از مراکز مهم علمی آموزشی و پژوهشی تخصصی، فوق تخصصی کودکان وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی می باشد که در سال 1353 در خیابان دکتر علی شریعتی بالاتر از حسینیه ارشاد تاسیس شده است. این بیمارستان دارای بخشهای خون، گوارش، کلیه، عفونی، جراحی، اورژانس، دیالیز صفاقی، آزمایشگاه، سونوگرافی، الکتروآنسفالوگرافی، الکتومیوگرافی، سی تی اسکن، رادیولوژی و آندوسکوپی می باشد. درمانگاههای فوق تخصصی موجود در این بیمارستان شامل اعصاب، خون، نوزادان، جراحی اطفال، کلیه، گوارش، تخصصی موجود شامل روان پزشکی، بیهوشی، تغذیه (رژیم درمانی)، داخلی اطفال، چشم پزشکی، گفتار درمانی، کار درمانی، فیزیوتراپی و دندانپزشکی میباشند.
این مرکز علاوه بر تهران، پذیرای بیماران ارجاع شده از کل کشور و گاهاً کشورهای اطراف می باشد مرکز دارای 7 بخش فوق تخصصی با 264 تخت مصوب و 199 تخت فعال (شامل اعصاب، خون، گوارش، کلیه، جراحی فوق تخصص، عفونی، نوزادان) و 4 احد فوق تخصصی جدید با تختهای شناور در سایر بخشها (ریه، غدد، آسم و آلرژی و روماتولوژی) و 5 بخش تخصصی (پاتولوژی، رادیولوژی، بیهوشی، اورژانس با 10 تخت و PICU با 8 تخت و NICU با 18 تخت) می باشد. پلی کلینیک تخصصی و فوق تخصصی از 8 صبح لغایت 12 شب به طور کاملاً فعال می باشد. (حدود 500 بیمار مراجعه کننده در شبانه روز با ضریب اشغال تخت 90%)
52 عضو هیئت علمی در 12 رشته فوق تخصصی اطفال (اعصاب، خون، گوارش، کلیه، آسم و آلرژی، نوزادان، قلب، ریه و روماتولوژی) و 18 عضو هیئت علمی در رشته های تخصصی (اطفال، پاتولوژی، رادیولوژی، بیهوشی، ارتوپدی، جراحی مغز و اعصاب) مشغول آموزش به دستیاران تخصصی و فوق تخصصی، کارورزان و کارآموزان رشته پزشکی می باشند. در مجموع در هر ماه به طور متوسط 22 دستیار فوق تخصصی در 5 رشته (اعصاب، خون، جراحی، نوزادان و عفونی) و 37 دستیار تخصصی در 4 رشته (اطفال، پاتولوژی، رادیولوژی، بیهوشی) و 30 کارورز و 30 کارآموز در این مرکز آموزش میبینند. امکانات موجود در بخشهای این بیمارستان شامل صندلیهای تختخوابشو برای خوابیدن همراه بیماران، کمدهای کوچک برای قرار دادن وسایل شخصی و تلویزیون می باشد که وضعیت تختها کمدها، صندلیها و پرده ها در مجموع در حد متوسط بوده و تناسب رنگی پیش بینی شده ای بین آنها وجود ندارد. امکانات دیگر نیز شامل روپوش رنگی برای مادران کودکان بستری و کیف اشیا مورد نیاز شامل وسایل لازم برای مدت زمان اقامت در بیمارستان (لیوان، قاشق و چنگال، دمپایی، دستمال کاغذی، شانه، درجه و…) میباشد. بعضی تختها از نظر راحتی و اندازه برای کودکان مناسب نبوده و تزیینات و یا امکانات خاصی هم برای کودکان در نظر گرفته نشده است. رنگهای بکار رفته در اتاقها روشن بوده و تفکیک رنگی اتاقها باتوجه به نوع بیماری کودکانی که در آنها بستری بوده اند، در اکثر اتاقهای هر بخش صورت گرفته است. تعداد متوسط تختها در اتاقهای بیمارستان 6 تخت در هر اتاق می باشد، بدین صورت که اکثر اتاقها 8 تخته بوده و چند اتاق 6 تخته، 4 تخته و یک اتاق دو تخته هم در بخش وجود دارد. البته این سیستم در تمام بخشها بصورت مشابه تکرار نشده است و نمی توان گفت که نظام خاصی در مشخص کردن تعداد نفرات اتاقها لحاظ شده است و صرفا باتوجه به فضای موجود هر اتاق تعدادی تخت در آن قرار داده شده است. ایستگاه پرستاری تقریبا در وسط بخش ها و امکاناتی مانند دستشویی و… در انتهای راهروها قرار دارد. بخشهای مختلف توسط محوطه ای که شامل محدوده پله ها نیز می شود از هم جدا می شوند که این فضا از نظر اندازه مناسب بوده ولی امکانات کافی برای نشستن همراهان و… در آنها تعبیه نشده است. تمام اتاقها نورگیری طبیعی داشته و سیستم راه یابی در بیمارستان نیز سیستم آسان و خوانایی می باشد که مشکلی برای استفاده کنندگان ایجاد نمی کد. در مجموع تفاوت بارزی بین این بیمارستان و بیمارستانهای بزرگسالان قابل مشاهده نبوده و تنها در بعضی مکانها با استفاده از رنگ و نقاشی حالتی کودکانه به محیط داده شده است. کمبود فضاهای مورد نیاز برای سرگرمی و بازی کودکان و نیز فضاهایی برای استراحت والدین و برقراری تماسها و تعاملات اجتماعی بین آنان از کمبودهای فضایی این بیمارستان به حساب می آید ضمن اینکه از لحاظ امکانات رفاهی برای کودکان نیز فاصله زیادی بین این بیمارستان و نمونه های پذیرفته شده در کشورهای پیشرفته وجود دارد. ارتوپدی و جراحی مغز و اعصاب اطفال می باشد. (قربانی ،1390)
6-3 . بیمارستان اِوِلینا
نام پروژه: Evelina Children’s Hospital
معمار: Hopkins Architects