مقاله سازگاری با محیط، راه های ارتباطی

موقعیت بنا: London – UK
زمان ساخت: 2005
تاریخچه بیمارستان اولینا به دهه شصت قرن نوزدهم میلادی باز می گردد؛ زمانی که ارون فردیناند پس از مرگ همسرش در حین زایمان، تصمیم به پایهگذاری مرکزی برای مراقبت از کودکان گرفت و طی سالها در پی تغییراتی به بیمارستان سنت توماس پیوست. بخش عمده هزینه ساخت بیمارستان جدید اولینا نیز از محل خیریه تامین شد. این بیمارستان بخش تخصصی کودکان از بیمارستان سنت توماس است که در قطعه زمین باریکی در سایت تاریخی این بیمارستان ساخته شده است و نشان دهنده رویکرد جدیدی به مراقبت های بهداشتی است. این بیمارستان نشان می دهد که چگونه ایده های پیشگام در طراحی فضاهای اداری را می توان در طراحی بیمارستان استفاده کرد؛ یک بیمارستان نیز می تواند از انعطاف و تعامل اجتماعی برخوردار باشد. سازندگان و طراحان بنا از یک سو می خواستند تا بنایی که می سازند یک شاخصه شهری باشد و از سوی دیگر نگران این بودند که این مرکز شبیه بیمارستانی متداول باشد.
سایت کاملا توسط توده بنا پر شده است و از آنجا که دو بخش بستری بیمارستان سنت توماس با چهرهای تاریخی را از هم جدا میکند، چالشی جدی در این مجموعه به شمار میآید و با استفاده گسترده از شیشه و آجرهای نارنجی در جهت تعامل هرچه بیشتر بنا با بافت تاریخی پیرامون سعی شده است. در پلازایی که راه رسیدن به بیمارستان است, مجسمه ای رنگی برای خوش آمدگویی ساخته شده و بیماران را به ورودی بنا که از ضلع شرقی سایت است راهنمایی می کند؛ ورودی مثلثی شکلی که به یک فضای جمعی می ماند.
طبقه همکف یک کلینیک برای بیماران سرپایی و فضاهای اداری را در خود جای می دهد که با امکانات سرگرمی کودکان تلفیق شده است. آتریم شیشه ای که در تمام طول 100 متری بیمارستان امتداد دارد، بر روی طبقه سوم بیمارستان واقع شده و تا روی 4 طبقه بالایی ارتفاع گرفته است. این آتریم رو به جنوب با پوسته ای شیشه ای آفتاب را به درون ساختمان کشانده و چشم انداز وسیعی به منظر شهر فراهم می کند و فضایی منحصر به فرد ایجاد می کند. المان های سازه ای که نقش سیرکولاسیون عمودی را برعهده دارند با رنگ قرمز و حالت معلق خود در این آتریوم خودنمایی می کنند. یک مجموعه سرگرمی شامل فضای مختلف فعالیت های فنی هنری بر بام طبقه سوم، در فضای آتریم قرار گرفته است که قلب اجتماعی بیمارستان به حساب می آید. مجسمه ها و آثار هنری کارتونی رنگارنگ فضای دعوت کننده و جذابی برای کودکان بستری در این بیمارستان فراهم میکند. این فضا چشم اندازی به باغ قصر Lambeth دارد و به اندازه کافی بزرگ طراحی شده تا یک کافه و فضای انتظار، جلسه، بازی، درس، نمایشگاه و اجراهای رسمی دیگر را در بر گیرد. این آتریوم با ایجاد فضایی بینابین به تعدیل هوا در زمستان و تهویه هوا در تابستان کمک شایانی میکند.
از طبقه چهارم به بالا اتاق های بیماران به شکل سوئیت های 4 تخته و 6 تخته و اتاق های خصوصی طراحی شده اند. در اکثر اتاق ها بیماران به آتریوم و از ورای آن به منظر شهری دید دارند و یا با کشیدن پرده فضای خصوصی تری برای خود ایجاد کنند. اتاق بیماران با پنجره بلند و کمدهای دیواری رنگی و تلویزیون شخصی در کنار بیماران فضای مطلوبی ایجاد می کند. برای هر سوئیت 4 یا 6 تخته یک ایستگاه پرستاری در نظر گرفته شده است. در طبقات بستری سیرکولاسیون اصلی از طریق یک راهروی مارپیچ تامین می شود که تصور متداول از راهروهای طولانی و تاریک بیمارستانی را نقض می کند. این راه های ارتباطی اتاق های خصوصی را در یک طرف قرار داده و در طرف دیگر با اتاق های نیمه خصوصی ترکیب می شود تا از نور طبیعی آتریم بهره گیرد.
در هر هفت طبقه ساختمان یکی از سمبل های هفتگانه برگرفته از طبیعت؛ از اقیانوس تا ساحل و دشت و آسمان به عنوان راهکاری بصری در طراحی داخلی برای نشانه گذاری و آدرس دهی استفاده شده است. (طالبیان ،آتشی ، نبی زاده ،1392)
6-4 . بیمارستان کودکان دِل
نام پروژه: Dell Children’s Hospital
معمار: Karlsberger Architects
موقعیت بنا: Texas-USA
زمان ساخت: 2007
پرسپکتیوها و فضاهای غیر منتظره، رنگ و آثار هنری مهیج و محوطه سازگاری ارگانیک در ترکیب بندی های همچون فضاهای بازی در اولین نگاه دنیای تخیلات کودکانی را که به این بیمارستان مراجعه می کنند تحریک می کند، بیمارستانی که به افتخار واقف آن، موسسه مایکل و سوزان دل «مرکز درمانی کودکان دل» نام گرفت؛ بیمارستان جامع 196 تخته و پاسخگو به نیازهای کل منطقه که دارای تمامی امکانات اقامتی خانواده کودکان بستری است.
بنا با توسعه افقی به خوبی در محیط پیرامون جا افتاده و باقیمانده سایت که پیش تر فرودگاه محلی رابرت مولر بوده است، آهنگی میبخشد. برجی بلند در ترکیب افقی ساختمان که ورودی اصلی را معین میکند، کلاهی تگزاسی به سر دارد و یادآور سرپوش راهبه های کاتولیکی است که به مراقبت از بیماران می پرداختند. این برج بلافاصله پس از گشایش بیمارستان به عنوان نشانه شهری شناخته شد. استفاده از شش حیاط داخلی و مصالح طبیعی و بومی، منعکس کننده چشم انداز منحصر به فرد منطقه است. پوشش پانلی نما تا لبه های پیرامونی حیاط ها امتداد دارند که علاوه بر ایجاد پیوستگی میان فضای درون با محیط بیرون، به جهت یابی و خوانایی فضای داخلی نیز کمک می کند. هر ورودی به حیاط توسط یک حجم مجوف غیر معمول برجسته شده است. حیاط ها توسط استخر، آبنما و داربست های چوبی و فلزی محوطه سازی شده اند. نورگیری از شیشه و فلز بر روی آتریوم بزرگ مستطیل شکل قرار گرفته و نور طبیعی را به درون می کشاند. فضای آتریوم توسط پانل های رنگی براق تفکیک شده و حجمی در مقیاس یک کلبه، معلق شده در بالا، یک کادوفروشی را در خود جای میدهد. درست زیر این حجم معلق و پشت پانل های رنگی، پذیرش قرار دارد.
بیشتر عملکردهای پشتیبانی، تشخیصی، فضاهای درمانی و بخش های اداری در تراز اول قرار دارند. واحدهای مراقبت و بستری بیماران در ترازهای دوم، سوم و چهارم، در بازوهای جداگانه ای از حجم اصلی بیمارستا قرار دارند که توسط نمایی انحنادار و مواج از هندسه راست گوشه توده اصلی متمایز شده اند. ایستگاه پرستارا در مرکز هر واحد مراقبتی قرار گرفته و سالن استراحت کارکنان در گوشهها چشم اندازی و سیع بیه بیرون را فراهم میکند. اتاق های خصوصی دارای پنجره های تمام قد، تابلوهای نقاشی و آثار هنری، ملبمان لازم جهت اقامت و سرویس بهداشتی مجزاست.
بیمارستان دل نه تنها در طراحی بلکه در سازگاری با محیط زیست نیز پیشگام است. طرح بالادست برخورداری از گواهی LEED (گواهی فنی مدیریت انرژی و طراحی زیست محیطی) را الزامی کرده بود. طراحی سایت، طراحی منظر، معماری، طراحی داخلی، مبلمان و انتخاب مواد و مصالح همگی با اولویت طراحی پایدار به دقت انجام شد. جایگزینی 40% از سیمان متداول مصرفی با مواد زائد حاصل از سوخت زغال سنگ، استفاده از رزین ها و رنگ های با آلایندگی بسیار کم، محوطه سازی با روش ها طرحی که به حداقل آبیاری نیاز دراد و کف پوش ها و فرش های ساخته شده از مواد بازیافتی یا طبیعی و بازیافت و استفاده دوباره حدود 47000 تن آسفالت از باندهای فرودگاه، از جمله مواردی است که در جهت حفظ منابع و کاهش آلاینده ها انجام شد.
در زمینه کاهش مصرف انرژی، علاوه بر بکارگیری نور و تهویه طبیعی در حدود 80 درصد فضاهای داخلی، می توان از تمهیداتی نظیر چراغ های حساس به حرکت، بازیابی گرما در تاسیسات، سیستم هواسازی غیر متمرکز با بازده بالا و مصرف انرژی کم یاد کرد. سقف های بازتابنده، کاشت یک درخت به ازای هر چهار جای پارک، اقدامات اضافی دیگری است در جهت کاهش گرمای تابستان داغ تگزاس.
مجموعه این اقدامات سبب شد تا «بیمارستان کودکان دل» به عنوان اولین بیمارستان در دنیا نشان LEED Platinum را در سال 2009 کسب نماید. (طالبیان ،آتشی ، نبی زاده ،1392)
6-5 . معماری بیمارستان کودکان فونیکس
بیمارستان کودکان آریزونا، توسط گروه معماری اچ کی اس طراحی و بازسازی شده است. این مرکز بزرگترین مرکز بیماری های کودکان در این کشور است. این بیمارستان بخشی از مجموعه بزرگ فونیکس است که زیبایی بسیاری به معماری این محموعه داده است. چالش تیم طراحی در این پروژه افزایش زمین دانشکده و الحاق بنای جدید به ساختمان قبلی با حفظ انعطاف پذیری، ایجاد سهولت دسترسی به بخش های محتلف و از همه مهم تر حفظ شادابی فضا برای کودکان است.
    
کانسپت کلی طراحی معماری بیمارستان
کانسپت کلی برای طراحی بیمارستان کودکان فونیکس، ایجاد یک بنا در ارتباط با فضای سبز پیرامونی بوده است. چیزی شبیه کوه و دشت کوهپایه ای. اتاق بیمار و فضاهای عمومی بیمارستان مثل راهروها یا فضاهای انتظار بسیار زیبا و دل نشین اند. جهت گیری بنا شمال شرق به جنوب غرب است و این مسئله باعث سهولت دسترسی ها در بنا شده. همچنین برای سهولت بیشتر در دسترسی سنگفرش های محتلفی در بنا به کار رفته تا مراجعین را راهنمایی کند؛ رنگ های مختلفی روی دیوار زده شده است که هم برای راهنمایی است و هم باعث زیبایی و تلطیف جو بیمارستان شده. رعایت این موارد فضای دلهره آور بیمارستان را به فضایی آرام که مخصوص کودکان است تبدیل کرده.
طراحی معماری بخش بیماران

                                                    .