منابع تحقیق درباره وسایل ارتباط جمعی، نیازهای اطلاعاتی

دانلود پایان نامه

مطلق‌ها: یک دانشمند تشخیص می‌دهد که هیچ مطلقی وجود ندارد. یک فرضیه علمی تنها به اندازه مشاهدات و نتایج آزمایش پیشین سندیت دارد. روزنامه‌نگار تشخیص می‌دهد که خواننده‌های آنها به دنبال مطلق‌ها و قطعیت‌ها هستند.
زاویه شخصی: دانشمند می‌خواهد با استفاده از یک صدای منفعل تأثیر شخصیت خود را از تحقیق بزداید تا حدی که خود تحقیق موضوعیت پیدا کند. یک روزنامه‌نگار می‌خواهد مطلب علمی را با افزودن صدا و شخصیت دانشمند به زندگی روزمره نزدیک کند.
شهرت و زاویه دید: یک دانشمند اعتبار علمی دانشمندان و هم‌قطاران خود را ارزش‌گذاری، ملاحظه و قضاوت می‌کند. همین طور یک دانشمند درباره فرضیه قضاوت می‌کند و یک ارزیابی متعادل شده بر پایه پیکره شواهد به دست می‌دهد. روزنامه‌نگاران، دانشمندان را به این شیوه داوری نمی‌کنند؛ آنها سعی می‌کنند تا جایی که می‌توانند همه دیدگاه‌های مختلف را در مطلب خود بگنجانند. روزنامه‌نگار تلاش می‌کند به دیدگاه متعادلی با ارائه دیدگاه‌ها و تفاسیر مختلف از شواهد دست یابد(Bowater & Yeoman, 2013:235).
عموم: زردار در پایان نامه خود به نقل از میلر، در یک دسته‌بندی کلی عموم را بر اساس درگیر شدن در حوزه خاصی از علم ، به سه گروه اصلی تقسیم می‌کند:
عموم مراقب: نزدیکترین بخش از عموم به رسانه‌ها و جامعه علمی است. عموم مراقب باید از مباحث پیش آمده در حوزه‌ای که مایل به توجه به آن است، آگاه باشد. برای عموم مراقب ، داشتن درکی از برساخت‌های اصلی‌ای که در گفتمان علمی مورد استفاده قرار می‌گیرد نیز اهمیت دارد. این دانش زمینه‌ای نسبت به علم، سواد علمی پایه نامیده می‌شود.
عموم علاقه‌مند: آن بخش از جمعیت است که در درجه دوم اهمیت قرار دارند. این بخش از اشخاصی تشکیل شده که علاقه نسبتا بالایی به علم و فناوری دارند، ولی فاقد درک کارکردی از فرآیند یا مجموع واژگان علم هستند و به عنوان عموم علاقه‌مند به سیاست علمی شناخته می‌شوند. برخلاف عموم مراقب، عموم علاقه‌مند اندکی مسن‌تر و تا حدودی کمتر آموزش دیده است و احتمال کمتری دارد که آنها یک رشته علمی را در سطح داشنگاهی خوانده باشند.
عموم غیر مراقب: درباره نیازهای اطلاعاتی آنها صحبت‌های اندکی شده است . دیدگاه سنتی مروجان علم، این است که همه شهروندان باید سواد علمی پیدا کنند تا بتوانند در فرآیندهای مردم سالارانه‌ای که به سیاست علمی منجر می‌شود شرکت نمایند. اما برخی ناظران این موضوع را مطرح می‌کنند که سواد علمی فراگیر امکان پذیر نیست و اینکه بخش قابل ملاحظه‌ای از جمعیت علاقه‌ای به علم و فناوری ندارند. به این ترتیب نیازهای اطلاعاتی آنها ممکن است شامل نیازهایی باشد که ماهیت مصرفی یا کاربردی دارند(زردار، 1393: 40-38).
2-2-2 مفاهیم مرتبط با روزنامه‌نگاری
در ادامه به مرور مفاهیم مرتبط با روزنامه‌نگاری می‌پردازیم.
1-2-2-2 روزنامه‌نگاری
روزنامه‌نگاری، انتقال‌دهنده نوعی کالای منحصر به فرد به یک فرهنگ است و آن، ارائه اطلاعات و اخبار مستقل، قابل اعتماد، دقیق وجامع است که شهروندان، آزاد بودن آن را خواستارند؛ نوعی از روزنامه‌نگاری که فرهنگ دموکراتیک را از درون متلاشی نسازد(کوواچ و روزنستیل، 11:1385).
معتمدنژاد در مورد روزنامه‌نگار حرفه‌ای می‌نویسد: « روزنامه‌نگار حرفه‌ای به معنای شخصی است که شغل اصلی او روزنامه‌نگاری است و به این عنوان، به صورت تمام وقت یا پاره‌وقت، در یک یا چند موسسه مطبوعاتی و یا در رابطه یا آنها، به کار اشتغال دارد و شامل سردبیر، نویسنده ارشد، ویراستار خبر، کمک‌ویراستار، مقاله‌نویس، بازبین متن‌های خبری، خبرنگار، نماینده خبری، کارتونیست، عکاس خبری و نمونه‌خوان (تصحیح‌کننده متن‌های حروف چینی‌شده آماده چاپ) می‌شود(معتمدنژاد، 189:1386).
یک روزنامه‎نگار حرفه‎ای با نام‎های مختلفی شناخته می‎شود: گزارشگر، مقاله‎نویس، خبرنگار ویژه مسئول تنظیم اخبار، معاون سردبیر، مسئول بخش ورزش، مسئول اخبار شهری، مسئول بخش تجاری، دبیرِ اخبار عمومی و سردبیر. دامنه کارهایی که او انجام می‎دهد، به وسعت دنیای پیرامون اوست. او در مورد هر چیزی که جنبه خبری داشته باشد، گزارش تهیه می‎کند؛ خواه در مورد جرم و جنایت، نظم و قانون، برنامه‎های سیاسی، دادگاه‎ها؛ قوۀ مجریه و قوۀ مقننه باشد، و خواه دربارۀ مردم، مُد، هنر، موسیقی، نمایش، ادبیات و غیره. کار روزنامه‎نگار بیش از اینهاست. او نوشته‎های دیگران را تصحیح می‎کند، اخبار را تفسیر و انتقاد و جمع‎بندی می‎کند. قبل از هر چیز، روزنامه‎نگاری، برای کسی که آموزش‎های لازم و تخصصی را در زمینه کار پیچیده انتشار یک روزنامه دیده است، یک شغل محسوب می‎شود، و این در مورد آماتورها مطرح نیست. روزگاری بود که می‎گفتند روزنامه‎نگار به‎طور مادرزاد روزنامه‎نگار است، و چنین نیست که یک نفر را به مدرسه روزنامه‎نگاری بفرستند و او در پایان روزنامه‎نگار شود. اما امروزه وضع کاملاً فرق می‎کند و کار پیچیده‎تر شده است. و بی‎شک، حتی همان افرادی که مادرزادی روزنامه‎نگار هستند، اگر دوره‎های تخصصی روزنامه‎نگاری را طی کنند، خیلی بهتر از دیگران خواهند بود (قاسمی، 6:1380).
بدیعی و قندی، خبرنگار را کسی می‌دانند که با اتکا به ذوق و استعداد شخصی، پس از گذرانیدن دوره آموزش تخصصی و همچنین با توجه به مسئولیت اجتماعی که این حرفه بر عهده او می‌گذراد، وظیفه کسب، تهیه، جمع‌آوری و تنظیم «اخبار» و انتقال آنها را از طریق وسایل ارتباط جمعی به مخاطبان بر عهده دارد(بدیعی و قندی، 16:1387).
بیل کوواچ و تام روزنستایل در اثر معروف خود«عناصر روزنامه‌نگاری» اصول و تعهدهایی را برای روزنامه‌نگاران و روزنامه‌نگاری برمی‌شمارند:
نخستین تعهد روزنامه‌نگاری، بازگویی حقیقت است؛
روزنامه‌نگاری بیش از هرچیز به شهروندان وفادار است؛
جوهر اصلی روزنامه‌نگاری، اصل تایید صحت خبر است؛
روزنامه‌نگاران باید استقلال خود را از خبر مربوط به آنان را پوشش می‌دهند، حفظ کنند؛
روزنامه‌نگاران، ناظران مستقل قدرتند؛
روزنامه‌نگاران باید امکان انتقادات مردمی و مصاحبه را فراهم آورند؛
رونامه نگاران باید رویدادهای مهم را جذاب و متناسب جلوه دهند؛
روزنامه‌نگاران باید خبر را متناسب با اهمیت آن و به طور جامع تهیه کنند؛
روزنامه‌نگاران در برابر وجدان خود مسئول اند(کوواچ و روزنستایل، 13:1385).
2-2-2-2 روزنامه‌نگاری علم
پیشرفت جوامع علمی در حوزه ارتباطات علمی سبب به وجود آمدن روزنامه‌نگاری علم شد. این نوع روزنامه‌نگاری، تخصصی در بین روزنامه‌نگاران حرفه‌ای است که همراه با حوزه گسترده تر ارتباطات علمی رشد کرد و اکنون با وسعت بیشتر در حوزه علوم طبیعی به عنوان یک نیاز شناخته شده است (Bucchi & Trench, 2008:1)
در واقع یکی از ایفا کنندگان نقش رسانه‌های جمعی به عنوان یک نهاد در عمومی‌سازی عمومی علم، روزنامه‌نگاران علم هستند. با توجه به تخصصی‌شدن حوزه‌های مختلف علم، اهمیت مقوله تخصص در این حیطه روز به روز بیشتر می‌شود. روزنامه‌نگار علم هم پیش از هر چیزی یک روزنامه‌نگار است، ولی روزنامه‌نگاری که باید دامنه اطلاعات و تسلطش به حوزه علمی فعالیت او بیش از سایرین باشد. در روزنامه‌نگاری علم، روزنامه‌نگار، کنشگر واسطه‌ای است که ارتباط میان دانشمند به عنوان تولید کننده علم و مخاطب را برقرار می‌کند. از آنجایی که نقش او تسهیم و تسهیل این ارتباط است، اهمیت مهارت‌های کاری او دو چندان می‌شود.