منافع حاصل از گردشگری، برنامه ریزی استراتژیک

-تغییر در بافت شهری از طریق مدیریت ترافیک سواره و پیاده در مکان های حضور گردشگران
-تغییر در محیط ساخته شده منجر به مغایرت در کیفیت زمین های شهری مورد استفاده در نواحی گردشگری و مسکونی می شود.
عوارض طبیعی
-آلودگی آب های سطحی و زیرزمینی
آلودگی هوا
-تغییر کیفی فضاهای سبز در صورت توسعه امکانات گردشگری در آن ها
الگوی فرهنگی و اجتماعی
-افزایش جرم، فحشا و استفاده از مواد مخدر
-مزاحمت های ایجاد شده توسط گردشگر برای ساکنین شهری
-کاهش فضای قابل استفاده در خانوار در صورت خالی کردن اتاق ها برای فراهم سازی محل اقامت گردشگران
-جابه جایی در فعالیت های محلی
منبع:کولا نتونیو و پوتر (2006)
3-2 برنامه ریزی گردشگری
برنامه ریزی شامل فرایند تصمیم گیری در مورد آینده مناطق مقصد، جاذبه ها و خدمات گردشگری می شود (گان، 1998: 22). هدف از برنامه ریزی گردشگری ایجاد بستر مناسب جهت عرضه محصولات و فعالیت های با کیفیت برای گردشگران است. محصولات گردشگری فعالیت ها و خدماتی است که توسط بخش خصوصی و عمومی ارائه می گردد. این اجزای گردشگری به عنوان عوامل اصلی در توسعه و برنامه ریزی گردشگری تلقسی می گردد و دسترسی به اطلاعات جامع در مورد این اجزا جهت مدیریت و برنامه ریزی و جهت دهی های لازم به توسعه محصولات و خدمات گردشگری مقصد ضرورت دارد (یون، 2008: 18)
1-3-2 اهداف برنامه ریزی گردشگری
در دوره های گذشته، هدف کلیدی برنامه ریزی استراتژیک، حصول اطمینان از تجارب دلنشین و رضایت بخش برای گردشگران بوده و همچنین برنامه ریزی ابزاری برای ارتقا سطح زندگی ساکنین مقصد گردشگری محسوب می گردید (ماتیسون و وال، 1982: 186).
ویلیامز (1998)، مجموعه ای از اهداف کلی برای برنامه ریزی گردشگری ارائه داده که عبارتند از:
شکل دهی و کنترل الگوهای فیزیکی توسعه،
حفاظت ونگهداری از منابع کمیاب،
ایجاد چارچوبی جهت ارتقاء و بازاریابی مقصد،
ایجاد مکانیزمی ساختار یافته برای تسهیلات گردشگری در سرتاسر یک منطقه جغرافیایی،
اقدامات و مطالعات قطعی جهت حفاظت از منابع و بیشینه سازی منافع برای جوامع محلی جهت دستیابی به پایداری ( معمولا از طریق توسعه گردشگری یا طرح های مدیریتی) و
توزیع مجدد منافع حاصل از گردشگری.

                                                    .