پایان نامه ارشد درباره امنیت جانی و مالی، پلیس جامعه محور

دانلود پایان نامه

بند چهارم) حضور کم رنگ سالمندان در فعالیتهای غیر قانونی و منحرفانه
یکی از عوامل دیگر که منجر به نرخ پایین بزه دیدگی در میان افراد مسن می‌شود، دخالت ناچیز آنها در فعالیت‌های غیر قانونی، بزهکارانه و منحرفانه است. شواهد فراوانی وجود دارد که بزه کاری و فعالیت‌های منحرفانه به شدت با بزه دیدگی در ارتباط است. بسیاری از فعالیت‌های غیر قانونی و نامشروع نظیر معامله کالای قاچاق، مواد مخدر، تجارت‌های جنسی، اخاذی و قلدری، افراد درگیر در این قبیل فعالیت‌ها را در مکان‌های خطرناک قرار می دهند که به علت عدم حضور پلیس و سایر نهادهای اجتماعی در این اماکن، قابلیت درگیری نیز بسیار بالا است، در نتیجه فرصت مناسبی برای بزه دیدگی آنها فراهم خواهد شد.
گفتار سوم : تناقض بزه دیدگی کمتر و ترس از جرم بیشتر در میان سالمندان
اخیراً تحقیقاتی که به مسأله ترس از جرم در میان سالمندان می پردازد، بررسی میزان صحت و درستی اصطلاح تناقض ترس از جرم در میان سالمندان را آغاز کرده اند. ماهیت متناقض یافته‌ها در خصوص ترس از جرم سالمندان سبب شد که به تفاوت‌های ظریفی که در تعریف اصطلاح ترس از جرم و نگرانی از جرم وجود دارد، مسائلی که به عنوان معیار و شاخص سنجش ترس از جرم مورد استفاده قرار می گیرد و تکنیک‌های روش شناختی جدید برای یافتن اطلاعات پیرامون این موضوع، توجه بیش‌تری شود.
یکی از پژوهش‌های انجام شده نشان داد که سالمندان بیش از هر چیز، در خصوص بزه دیدگی نوه‌های خود در هراس می‌باشند البته این امر نیز به نوع جرایم و تهدیدات پیش بینی شده از سوی سالمند، بستگی فراوان دارد، برای مثال جرایم خاص از قبیل آزار جنسی کودکان ممکن است باعث ترس بیش تر در میان سالمندان در خصوص نوه‌هایشان گردد. اگر چه افزایش میزان تقلب و کلاهبرداری در خصوص کارت‌های اعتباری ممکن است یک نگرانی بزرگ برای خود سالمندان تلقی شود.
ترس از جرم، احساس امنیت یا ناامنی، رابطه کمی با نرخ واقعی جرم و یا خطر عینی بزه دیدگی دارد. به این ترتیب آن چه که معمولاً در خصوص ترس از جرم بالا و بزه دیدگی پایین تحت عنوان تناقض خوانده می‌شود، به هیچ وجه یک تناقض نمی‌باشد. باید عوامل دیگر غیر از میزان بزه دیدگی واقعی را برای تبیین ترس از جرم سالمندان مدنظر قرار داد و شاید توصیف ترس از جرم شهروندان مسن به عنوان یک واکنش نامعقول یا نامتناسب با خطر بزه دیدگی آنها، به دلیل چشم پوشی از این واقعیت اساسی باشد.
این مسأله که سالمندان علی رغم نرخ پایین بزه دیدگی شان، ترس از جرم بیش تری را ابراز می‌کنند همراه با یافته‌های مشابه دیگر در خصوص زنان – با وجود نرخ پایین بزه دیدگی بیش از مردان در هراس می‌باشند- بیان گر این است که عوامل دیگری غیر از خطر عینی بزه دیدگی در تبیین این پدیده نقش دارد، به گونه ای که اشاره شده است :
سطح ترس ممکن است بیش تر تحت تأثیر تصور ذهنی از خطر بزه دیدگی باشد که هر شخص با در نظر گرفتن خطرات عینی، در مورد خود دارد؛
سطح ترس ممکن است بیش تر از میزان آسیب پذیری در مقابل بزه دیدگی تأثیر پذیرد تا میزان واقعی بزه دیدگی؛
پیش بینی نتایج بالقوه‌ای که احتمالاً بزه دیدگی به همراه خواهد داشت، می‌تواند از جمله عوامل مهمی‌باشد که در میزان ترس از جرم افراد تأثیر گذارد؛
تصور افراد از توانایی یا عدم توانایی خویش برای مقابله با آثار بزه دیدگی و زمان لازم برای ترمیمی این گونه آثار، می تواند در میزان ترس آنها اثر گذار باشد؛
ضعف و عدم توانایی دفاعی برای حفاظت از خود در برابر بزه احتمالی نیز در تعیین میزان ترس افراد مؤثر است حتی اگر خطر بزه دیدگی بسیار جزئی و کم اهمیت باشد؛
کنترل ضعیف افراد بر محیط زندگی شان می تواند اثر مهمی بر میزان ترس از جرم آنها داشته باشد، حتی اگر احتمال بزه دیدگی آنها نسبتاً پایین باشد؛
احساس ضعف، عجز و درماندگی در میان اقشار ضعیف جامعه ( مانند زنان، کودکان و سالمندان) می تواند یک عامل مهم در شکل گیری ترس در میان آنها باشد، صرف نظر از این امر که نرخ واقعی جرم یا خطر واقعی بزه دیدگی آنها بالاست یا پایین.
مبحث سوم:راهبردهای پلیس برای کاهش ترس از جرم سالمندان
مطالعات نشان میدهد که سالمندان بسیار کمتر از جوانان، بزه دیده می‌شوند و برخی از این امر چنین استنباط میکنند که ترس از جرمی که از سوی سالمندان مطرح می‌شود، مبالغه ای بیش نیست ونباید برنامه‌های ویژه ای برای حمایت از سالمندان طراحی کنیم، بلکه باید با ایشان در مورد خروج از ترس خود ساخته شان سخن بگوییم. به نظر میرسد این استدلال خطا است واین گروه آسیب پذیر، همواره به اجرای برنامه‌های خاص از سوی پلیس جهت حمایت و اعتماد سازی گسترده نیازمند خواهند بود. زیرا میزان کمتر بزه دیده شدن سالمندان نتیجه اقداماتی است که خود برای به حداقل رساندن خطرات، اندیشیده اند که مهمترین آنها حضور کمتر در خیابانها می‌باشد.
در این مبحث به بررسی نمونه‌هایی از راهبردهای پلیس برای کاهش ترس از جرم در میان سالمندان، خواهیم پرداخت.
گفتار نخست : برنامه‌های پلیس جامعه محور برای کاهش ترس از جرم سالمندان
پلیس جامعه محور به سه دلیل عمده می تواند ترس از جرم را در میان افراد سالخورده کاهش دهد؛ دلیل نخست آن که هنگامی که پلیس در مشارکت‌های اجتماعی، شرکت می‌کند، حضور نیروهای پلیس در میان شهروندان سالمند افزایش می یابد و این اقدام در کاهش ترس از جرم آنها موثر است؛ دوم آن که مداخله فعال نیروی پلیس در امور مرتبط با سالمندان، سطح رضایتمندی میان این گروه را افزایش می دهد و این باور وجود دارد که اگر میزان رضایتمندی از پلیس در میان سالمندان بالا باشد، آنها ترس از جرم کمتری را گزارش خواهند داد؛ دلیل سوم این است که برنامه‌هایی نظیر مراقبت همسایگی از یک سو باعث گسترش پیوند اجتماعی میان سالمندان یک محله با یکدیگر خواهد شد و از سوی دیگر رابطه آنها با پلیس را بهبود می بخشد و احتمال کاهش سطح ترس در میان سالمندان بالا می‌رود.
بخشی از برنامه‌های اجرایی پلیس جامعه محور برای کاهش ترس در میان سالمندان عبارت است از :
پلیس باید خطوط تلفنی ویژه‌ای را به سالمندان اختصاص دهد تا به راحتی مشکلات خود را بازگو کنند؛
پلیس باید به امنیت جانی و مالی سالمندانی که تنها زندگی می‌کنند، توجه بیش‌تری داشته باشد؛