پایان نامه ارشد درباره رفتارهای ضد اجتماعی، پلیس جامعه محور

دانلود پایان نامه

افسران واحد پلیس در ایالت بالتیمور باخبر شدند که ساکنان یک ساختمان بلند قدیمی به طور گسترده، خرید از مغازه‌های تجاری حوالی را متوقف کرده و در عوض سوار اتوبوس شده و از تفرجگاه‌های دور تر خرید می‌کنند. فرض اولیه افسران آن بود که علت این کار، گروهی از جوانان است که در پارک مواد مخدر مصرف می‌کنند. وقتی افسران به بررسی پرداختند و با ساکنان مسن این ساختمان مصاحبه کردند به این نتیجه رسیدند که نگرانی آنها عمدتاً به دو دلیل عمده بوده است؛
نخست آن که این گروه از عبور و مرور از خیابان شلوغ ورود به منطقه خرید می ترسیدند و دوم آن که آن‌ها از تکدی گران خشن ترس داشتند که در مرکز خرید حضور داشتند. افسران به محض شناسایی این امر توانستند این مسائل را مورد توجه قراردهند. آن‌ها برای طولانی کردن زمان چراغ سبز عابران پیاده و بهبود رویت پذیری محل‌های عبور پیاده، با مهندسان ترافیک همکاری کردند و برای برخورد با مشکل تکدی گری، آنها چندین گام برداشتند مانند تصویب آیین نامه ایالتی به منظور دستگیری تکدی گران و متقاعد کردن تجار و کسبه محل نسبت به پول ندادن به تکدی گران. این تمهیدات در کاهش دلایل ترس شهروندان – به ویژه افراد مسن- در مناطق خرید کاملاً موفقیت آمیز بوده و ساکنان آن ساختمان، خرید از منطقه نزدیک به محل زندگی خود را بار دیگر از سر گرفتند.
بند چهارم) بهبود روشنایی خیابان‌ها در انگلستان
در انگلستان دولت محلی برای اجرای برنامه ای تحت عنوان کاهش جرم از طریق بهبود روشنایی خیابان‌ها در فولهام،‌هامراسمیت و هملت پیش قدم شد. پیمایش‌های انجام شده در میان خانواده‌ها حاکی از کاهش محسوس بی نظمی و رفتارهای غیر مدنی در این نواحی است. پیش از اجرای طرح مزبور، اکثر افراد سالمند از پیاده روی در محدود 30 متری اطراف خانه‌های خود، هراس داشتند، از جرم و بی نظمی می ترسیدند و احساس می کردند آسیب پذیر و ناتوان هستند. بهبود وضعیت روشنایی خیابان‌ها نگرانی و ترس سالمندان درباره جرم را به شدت کاهش داد. ارزیابی این پروژه نشان داد که ترس از سرقت، تجاوز، تعرض در خیابان به میزان قابل توجهی کاهش یافت. از هر 3 سالمند، یکی از آنها بیان می‌کرد که تمایل او برای بیرون رفتن از خانه در شب افزایش یافته است و تقریباً نیمی از آن‌ها تصور می‌کردند که اعتماد به نفس آنها برای رفتن به بیرون از خانه پس از تاریکی شب، افزایش یافته است.
بند پنجم ) تجهیزات حفاظتی برای کاهش ورود غیر مجاز به اماکن مسکونی در انگلستان
افراد مسن کم درآمد که اغلب اوقات تنها زندگی می‌کنند در مقابل جرم برگلری بسیار آسیب پذیر می‌باشند. آنها اغلب فاقد توانایی مالی کافی برای پیش گیری از بزه دیدگی اولیه و ثانویه خود می‌باشند. در سال 1993، پروژه برقراری امنیت در ناتینگهام شیر انگلستان، جهت تقویت امکانات و تجهیزات حفاظتی خانه‌های افراد سالمند که بزه دیده جرم برگلری بودند، طراحی شد. این برنامه توسط پلیس محلی و با همکاری بخش خدمات اجتماعی اجرا شده است و هدف اساسی پیش گیری از آسیب‌های روحی ناشی از تجربه بزه دیدگی جرم برگلری می‌باشد. در راستای اجرای این برنامه؛
پلیس فوراً پس از حادثه برگلری به ملاقات بزه دیدگان آمده و تحت پوشش این برنامه، مساعدت‌هایی به آن‌ها ارائه می‌شود؛
اگر بزه دیدگان بپذیرند، آنها میزان امنیت خانه بزه دیده را بررسی کرده؛ خسارت‌هایی که توسط اخلال گران ایجاد شده است را تعمیر کرده، تجهیزات حفاظتی و امنیتی را تقویت کرده (برای مثال نصب قفل‌های محکم تر) و همچنین به بزه دیدگان تدابیر احتیاطی و پیش گیرانه برای جلوگیری از برگلری ارائه می دهند.
کاهش 93 درصدی تکرار برگلری در میان سال‌های 1992 تا 1994، نتیجه اصلی اجرای این برنامه بود.
بند ششم) برنامه ارتقای امنیت اجتماعی سالمندان در ایرلند شمالی
در اواخر سال 2009 مسئولان ایرلند شمالی، راهبردی تحت عنوان سالمندی امن‌تر را برای ارتقای امنیت اجتماعی افراد مسن راه اندازی کردند. در حقیقت این برنامه یک طرح عملی و راهبردی برای اطمینان از امنیت سالمندان است که با همکاری نمایندگانی از میان اقشار سالمند جامعه و سازمان پلیس ایرلند شمالی، اجرا می‌شود.
این برنامه 3 هدف عمده برای کاهش ترس از جرم در میان افراد سالمند را به تصویر می کشد که عبارت است از :
کمک به کاهش جرم و رفتارهای ضد اجتماعی تجربه شده توسط افراد سالمند؛
کمک به کاهش ترس از جرم و ترس از رفتارهای ضد اجتماعی، از طریق آگاه کردن و اطمینان بخشیدن به سالمندان در خصوص آن چه که در حال انجام است؛
همکاری گروه‌ها و نهادهای مربوطه در هر دو سطح محلی و منطقه ای برای کاهش جرم و رفتارهای ضد اجتماعی و ترس ناشی از آن.
این راهبرد در برگیرنده ابتکار عمل فراوانی با هدف کاهش تعداد افراد سالمندی است که بزه دیده جرم می‌شوند. برای مثال برنامه هندی ون، قفل‌ها، زنجیرهای درب و دیگر تجهیزات ایمنی را برای افراد سالمند به صورت رایگان فراهم می‌کند. همچنین برنامه صبح بخیر ، با تماس‌های تلفنی روزانه رایگان و محرمانه خود، شیوه‌های دسترسی به خدمات قانونی و فعالیت اجتماعی متعدد را جهت کاهش انزوا، تنهایی و ترس از جرم سالمندان به آنها معرفی می‌کند.
نتیجه گیری
پلیس به عنوان نیروی مقتدر و آموزش دیده و همچنین بخشی از دستگاه عدالت کیفری در راه تأمین امنیت دوره‌های گوناگونی را پشت سرگذاشته است که می توان آن را به دو دوره سنتی و مدرن تقسیم کرد.
در پلیسی گری سنتی، پلیس در عرصه عمل با وقایع سر و کار داشته و صرفاً در خصوص جرایم زمانی مداخله می نمود که جرم و جنایتی اتفاق افتاده باشد و شیوه ارزیابی کارکنان را بر شمارش افراد دستگیر شده قرار می داد. در رویکرد سنتی فرض بر این است که ترس از جرم ناشی از خطرهای عینی یا همان جرایم است و از این رو راه کاهش ترس را در کاهش جرم جستجو می‌کند و بر این باور است که شاید ترس از جرم مهم باشد اما این پدیده صرفاً بازتابی از میزان واقعی جرایم است و ترس از جرم نیازمند هیچ گونه توجه خاص و هدفمندی نیست. اگر چه مدل پلیسی گری سنتی در بسیاری از سازمان‌های پلیس در جهان، الگوی غالب در کاهش جرم، بی نظمی و احساس ناامنی است، اما ادله و مدارک ضعیفی دال بر اثر بخشی راهبرد‌های مبتنی بر این الگو وجود دارد. هر چند در ابتدا تصور می شد ترس از جرم رابطه مستقیمی با جرم دارد و کسانی که سابقه بزه دیدگی دارند، ترس بیش تری از جرم خواهند داشت، اما نتایج پژوهش‌های انجام شده در حیطه ترس از جرم بیان گر این نکته مهم است که ترس از جرم لزوماً با نرخ جرم، بالا و پایین نمی رود، و هراسناک ترین افراد ضرورتاً آنهایی نمی‌باشند که در معرض جرم بیش تری قرار دارند یا آنهایی که قربانی بیش ترین خطرات واقعی شده اند، بلکه برخی از افراد با وجود آن که قربانی هیچ جرمی نبوده اند، باز هم ترس و ناامنی را احساس می‌کنند.
در کنار مدل سنتی پلیس می‌توان از سه مدل دیگر که از آنها تحت عنوان مدلهای پلیسی مدرن یاد می‌شود، اشاره کرد که وجه مشترک آنها فراتر رفتن پلیس از صرف توجه به نقش دیرینه خود به عنوان نهاد مجری محض قوانین کیفری است.
مدل پلیس جامعه محور بر لزوم گسترش تعامل میان پلیس و مردم، افزایش سطح مشارکت مردم با پلیس و لزوم اصلاح و بهبود رفتار مأموران پلیس با مردم، به عنوان راهبردهای اساسی در کنترل ترس از جرم شهروندان تکیه دارد. شواهد نشان می‌دهد هنگامی که برنامه‌ها بر افزایش ارتباط پلیس با جامعه متمرکز می‌شود، سطح ترس از جرم در جامعه کاهش می‌یابد. راهبردهایی نظیر استقرار ایستگاه‌های پلیس در محلات، گشت‌های سواره و پیاده پلیس، سطح نگرانی شهروندان در خصوص احتمال وقوع جرم در محیط اطرافیانشان را کاهش می دهد.
مدل پلیسی گری مکان محور بر لزوم تمرکز منابع مالی و انسانی پلیس در نواحی آلوده و جرم خیز، تأکید دارد و راهبرد‌های اصلی خود را در افزایش گشت‌های انتظامی در کانون‌های جرم خیز، تمرکز بر مجرمان شرور و سابقه دار تعیین نموده است. اگر چه این رویکرد پلیس می تواند در کاهش میزان جرم و بی نظمی موفق باشد اما در جایی که این الگو بدون رهیافت مسأله محوری به کار گرفته شود، نمی‌تواند لزوماً به معنای کنترل و کاهش ترس از جرم باشد.