پایان نامه ارشد درباره وضعیت اقتصادی و اجتماعی، پیشگیری از جرم

احتمال بزه دیدگی مردان مسن در مقایسه با زنان مسن بیش‌تر است؛
افراد مسن که تنها زندگی می‌کنند، نرخ بزه دیدگی بیش تری را به خود اختصاص می دهند؛
افراد مسنی که در مناطق شهری سکونت دارند در مقایسه با همتایان خود که در مناطق اطراف شهر یا نواحی روستایی ساکن هستند، بزه دیدگی بیش تری را تجربه می‌کنند؛
افراد مسن کم درآمد در مقایسه با همتایان خود در خانواده‌های ثروتمند، بیش‌تر در معرض سرقت قرار می گیرند؛
زنان مسن بیش از مردان هم سن و سال خود بزه دیده جرم کیف قاپی و جیب بری قرار می‌گیرند.
توانایی بازسازی فرد سالمند با وضعیت قبل از وقوع جرم و اعاده وضعیت به حالت قبل از بزه دیدگی به سبب کهولت سن، پایین‌تر است. آسیب پذیری سالمند در قبال جرم، آثار وخیم ناشی از جرم را به مراتب شدیدتر ساخته و امکان وفق پیدا کردن سالمند با پیامد‌های زیان باری که به دنبال وقوع جرم متحمل گردیده را کاهش می‌دهد. علاوه بر این سالمندان از لحاظ وضعیت اقتصادی و اجتماعی در مقایسه با افراد جوان‌تر، از آسیب‌پذیری بیش تری رنج می‌برند، به این ترتیب این گونه استدلال می‌شود که سالمندان از تمکن مالی کمتری برخوردارند و هر چیزی که از سالمندان سرقت شود، تأثیر بیش‌تری بر آنها می گذارد. از سوی دیگر سالمندان از لحاظ اجتماعی حالت طرد شده دارند و جامعه عمدتاً از مشارکت دهی فعالانه سالمندان به گونه‌ای که آنان نیز بتوانند در فعالیت‌های اجتماعی ایفای نقش نمایند اکراه دارد. بدین سان سالمندان از آن جا که فاقد شبکه نظارت و حمایت در اجتماع می‌باشند، پس از وقوع جرم فرایند بهبود آنها دچار اطاله شده و از همه مهمتر این که احساس امنیت آن‌ها تا حد زیادی کاهش می یابد.
گفتار چهارم : تأثیر سن بر ترس از جرم
بررسی متغیر سن در حیط ترس از جرم بسیار پیچیده است. به این دلیل که هر پژوهشگری با توجه به یافته‌های علمی خود علت‌های متفاوتی را برای ترس افراد مسن و جوان ارائه می‌دهد. عده‌ای دلیل ترس در افراد مسن را این می‌دانند که با افزایش سن افراد از قدرت آنها کاسته می‌شود و توان دفاعی آن‌ها به هنگام حمله کاهش می‌یابد و عده‌ای دیگر معتقدند که این قشر از افراد برای خرید سیستم‌های امنیتی و پیشگیری از جرم – نسبت به جوانان- از توان مالی کمتری برخوردارند.
مطالعات و پژوهش‌های بسیاری در زمینه ارتباط میان سن و ترس از جرم انجام شده است، اگر چه شماری از پژوهش‌ها نشان می‌دهد که با افزایش سن، ترس نیز افزایش می‌یابد. اما این فرضیه در همه جا و در مورد همه جرایم یکسان نیست. برخی مانند بیدرمن و همکارانش و نیز باکس و همکارانش چنین ارتباطی را ضعیف و حتی مردود شمرده‌اند و حتی برخی پژوهش‌ها نشان می‌دهند که افراد مسن ترس کمتری – نسبت به جوانان – دارند.
به عنوان مثال تحقیق میدانی جرم در انگلستان نشان داد که زنان و مردان سالمند در مقایسه با جوانان، دربیشتر جرایم نگرانی و ترس کمتری دارند. در پرسشنامه‌ای که در سال 1998 در این تحقیق میدانی در انگلستان طرح شد صرفاً 8 درصد از مجموع نمونه آماری بیان داشتند که ترس از جرم تأثیر زیادی بر کیفیت زندگی آنها داشته است. سالمندان به میزان کمتری با تأثیر منفی ترس از جرم بر کیفیت زندگی شان موافق بودند (10درصد) اما مستاجران(14درصد)، معلولان (15درصد) و افراد کم درآمد (16 درصد) در مقایسه با سالمندان، با وجود چنین تأثیری موافق بودند. همچنین در میان سالمندان بر حسب تفکیک جنسیت، زنان سالمندی که در مناطق درون شهری زندگی می‌کردند در بین کل نمونه آماری، بیشترین افرادی بودند که بیان داشتند به دلیل ترس از جرم از منزل خود خارج نمی‌شوند.
در اکتبر 2002 نیز تحقیقی در انگلستان به وسیله بخش دولتی به نام نگرانی از سن انجام شدکه جامعه نمونه آن 4000 فرد مسن بودند و هدف اصلی سنجش میزان ترس از جرم آنها بود. نتایج نظر سنجی نشان داد که با وجود آن که یک چهارم از پاسخ دهندگان جرم را یک مشکل بزرگ یا خیلی بزرگ در منطقه خود می‌دانند، اما 93 درصد از آنها اعلام کردند که از زندگی در محله خود لذت می برند و ترس آنها از جرایم بسیار کم است.
از سوی دیگر برخی از پژوهشگران مانند ساکو(1989) با مرور چندین پژوهش پیرامون ترس از جرم معتقد است که رابطه معناداری بین سن و ترس از جرم وجود دارد. به این ترتیب که سالمندان بیش از هر گروه سنی دیگر ترس از جرم را ابراز می‌کنند. داده‌های حاصل از پیمایش‌های انجام شده در کانادا نشان می‌دهد که زنان‌سالمندی که تنها زندگی می‌کنند در خصوص امنیت‌شخصی خود بیش‌تر در هراس هستند. همچنین به نظر می‌رسد ارتباط بسیاری بین جنس، سن، و محل سکونت وجود دارد چنان که 55 درصد از زنان شهری بالای 65 سال احساس ناامنی و ترس از جرم را تجربه می‌کنند اما تنها 5 درصد از مردان بین 25 تا 45 سال ساکن در مناطق روستایی احساس ترس و ناامنی را گزارش داده‌اند. ساکو معتقد است که ترس از جرم در میان سالمندان ممکن است در حقیقت بیش از چیزی باشد که پیمایش‌ها به آن اشاره کرده‌اند. از آن جا که بسیاری از پیمایش‌ها و تحقیقات احساس امنیت سالمندان را هنگام قدم زدن در شب مورد پرسش قرار داده‌اند به احتمال زیاد، ترس درباره مورد تعرض قرارگرفتن در خانه از سوی افراد غریبه و همچنین مورد سوء استفاده قرار گرفتن از سوی مراقبان و سرپرستانشان را در نظر نگرفته اند. آنها به احتمال زیاد ترس از کلاهبرداری، فریب، استثمار شدن را نادیده گرفته‌اند. این مصاحبه‌ها آن‌چه را که وار ترس نوع دوستانه می‌خواند را مورد توجه قرار نداده‌اند، در حالی که سالمندان عمدتاً ممکن است از این که اعضای خانواده، فرزندان، نوه‌ها و دوستان نزدیکشان، مورد تعرض قرار بگیرند و بزه دیده واقع شوند، در هراس باشند.
تحقیقات در خصوص ترس از جرم در میان سالمندان ابعاد دیگری از این بحث را روشن کرد. مطالبی مانند این که میان نوع جرایم، به اقتضای سن افراد و میزان ترس نیز تفاوت‌هایی وجود دارد.
لاگرانژ و فرارو معتقدند زمانی که ما یک جرم خاص را معیار قرار می‌دهیم، ترس افرادمسن ممکن است کمتر از همتایان جوان خود باشد و هنگامی که جرم دیگری را معیار قرار می‌دهیم ممکن است افراد مسن ترس بیش تری را داشته باشند؛ به عنوان مثال اگر تحقیق ما در مورد جرم سرقت باشد، دراین صورت ترس افراد مسن بیش‌تر است، اما اگر همین پژوهش در رابطه با جرم تجاوز به عنف باشد، میزان ترس افراد مسن کمتر از جوانان است.
علت ترس بیش‌تر سالخوردگان در اکثر جرایم را می‌توان در ضعف و آسیب پذیری آنها جستجو کرد. آسیب‌پذیری بیش‌تر سالخوردگان نیز به نوبه خود از ضعف فیزیکی و محدودیت‌های اجتماعی آنها نشأت می‌گیرد که سبب می‌شود نتوانند از خود دفاع کنند و نیازمند یاری و کمک دیگران باشند. سالخوردگان سیبل اصلی بسیای از جرایم نمی‌باشند و در این جا شاهد آن هستیم که میزان ترس از جرم از احتمال واقعی بزه دیدگی فزونی می‌گیرد. گاه ترس از جرم افراد مسن که در مناطق خالی از جرم و مزاحمت زندگی می‌کنند، ریشه در تجربه بزه دیدگی مستقیم آنها نداشته بلکه به طور کلی به آگاهی و اطلاعات ناقص آنها از آمار مربوط به جرایم بستگی دارد.
تحقیق به عمل آمده در میان 180 شهروند ولز 1991 نشان داد که ترس از جرم یک مشکل اساسی برای تمامی اقشار جامعه می‌باشد به ویژه این که ترس به شدت توانایی تعداد زیادی از شهروندان سالمند برای رفت و آمد آزادانه در داخل محله شان، استفاده از پارک‌های محله، حمل و نقل همگانی و حتی استفاده از مراکز خرید، تحت تأثیر قرار داده است آنها نه در خانه‌هایشان احساس امنیت می‌کنند و نه هنگام ترک خانه و اموالشان.
مبحث دوم : سالمندان، افرادی با احتمال بزه دیدگی پایین و ترس از جرم بالا
با افزایش سن احتمال بزه‌دیدگی کاهش می‌یابد و در مقابل میزان آسیب‌پذیری و رفتارهای احتیاطی افزایش می‌یابد. این امر باعث می‌شود که متعییر سن، یکی از پیچیده‌ترین مسائل در حوزه مطالعات ترس از جرم باشد.
در این مبحث با بررسی علت سطح بالای ترس از جرم سالمندان، به رغم احتمال بزه دیدگی اندک آنها، به تشریح این تناقض خواهیم پرداخت.
گفتار نخست: علت سطح بالای ترس از جرم در میان گروه سالمندان
سالمندان به دلیل سبک زندگیشان نسبت به سایر گروهای سنی، بزه دیدگی کمتری را تجربه میکنند، با این حال میزان ترس از بزه‌دیده واقع شدن در آنها بالا است. عوامل متعددی که ترس از جرم آنها را تحت تأثیر قرار می‌دهد عبارت است از:
بند نخست) آسیب پذیری

                                                    .