پایان نامه رایگان با موضوع اسکان عشایر، شهر دهلران

دانلود پایان نامه

– ماز عبدلی بالا : این روستا در کیلومتر17جاده دهلران – مهران و در گوشه شمالی دشت دهلران در فاصله نزدیکی از جاده قرار دارد . این روستا در اواخردهه 60 و در پی اسکان خودجوش عشایر شکل گرفته است . جمعیت آن در سال 75، 98نفر بوده و در رده یازدهم جمعیتی قرار داشته است. در سال 85 ، 114نفرجمعیت داشته و جمعیت آن در سال 90به 148نفر افزایش یافته است و در رده هشتم جمعیتی قرار داشته است و سه رده صعود کرده است .
– ماز عبدلی پایین : این روستا در فاصله حدودا یک کیلومتری از جنوب کیلومتر 17جاده دهلران مهران و در دشت واقع شده است . همانند روستای ماز عبدلی بالا در اواخر دهه 60 و در پی اسکان عشایر شکل گرفته است . در سرشماری سال 75دارای 189نفرجمعیت بوده و در سال 85جمعیت آن به 214نفر و در سال 90 به 236 نفر افزایش یافته است . رتبه جمعیتی آن در دو دوره سرشماری هفتم بوده است .
– دول منیری : این روستا در کیلومتر 16جاده دهلران- مهران و در فاصله حدودا یک کیلومتری جنوب جاده و در دشت واقع شده است . این روستا در سال 55 دارای 7نفر جمعیت بوده است . در سال 1365و در پی مهاجرت مردم جنگزده به روستاهای منطقه ، جمعیت آن به 127نفر افزایش یافته است . در سال 75 جمعیت آن در پی بازگشت مهاجرین به شهر دهلران به 11نفر کاهش یافته است . در سال 85 دارای 43نفر جمعیت و در سال 90 دارای 39 نفر جمعیت بوده است . رتبه جمعیتی آن درسال 55 ، دهم و در سال 1390 در رتبه یازدهم قرار داشته است . و تنها روستای منطقه است که علیرغم موقعیت مناسب طبیعی و واقع شدن در دشت ، رتبه جمعیتی آن نسبت به سال 55 نزول کرده است .
– شهرک وحدت : این روستا در کیلومتر 15جاده دهلران- مهران و در فاصله حدودا دو کیلومتری جنوب آن و در دشت برتش واقع شده است . این روستا در اواسط دهه 70و پس از خاتمه جنگ از اسکان عشایر و برخی ساکنین روستاهای دیگر از جمله اشکم گاو و هاویان که به آن مهاجرت کردند شکل گرفت . موقعیت مناسب ارتباطی ، نزدیکی به جاده ، موقعیت توپوگرافی مناسب ، زمین هموار و برتری خدماتی و امکانات باعث جذب جمعیت در آن شده به طوری که در سال 85 با 716نفرجمعیت در رده دوم جمعیتی و در سال 90 با 1041نفرجمعیت در رده اول جمعیتی روستاهای بخش مرکزی قرار داشته است .
– حاضرمیل : این روستا در اواخر دهه 40 با اسکان تدریجی عشایر در فاصله 5/5کیلومتری از شمال جاده دهلران – مهران و در مدخل یک دره ایجاد شده بود . جمعیت آن در سال 55 ، 177نفر بوده است و در رده دوم جمعیتی قرار داشته است . در سال 65 مانند دیگر روستاهای بخش مرکزی با پناه آوردن جمعیت جنگزده از شهر دهلران مواجه شده و جمعیت آن به 517نفر افزایش یافت . در سال 75دارای 531نفر جمعیت است که نسبت به دوره قبل(55-65) رشد آن خیلی کم شده است . بعداز جابجایی که موضوع همین تحقیق است با بهبود شرایط ، جمعیت آن مجددا افزایش یافت و با 896 نفر در سال 1385در رتبه اول جمعیتی روستاها قرار گرفت . در سال 1390با اندکی کاهش ، جمعیت آن به 883 نفر رسید و در رتبه دوم جمعتی قرار گرفت .
– روستای تم تمو : این روستا در کیلومتر 8جاده دهلران- مهران و در فاصله حدودا 3کیلومتری از شمال آن در مدخل دره شکل گرفت. در سال55 فاقد جمعیت ثابت بوده ولی در سال 1365 به علت مهاجرت مردم جنگزده به آن ، دارای 213نفر جمعیت بوده است . و در رده هشتم جمعیتی قرار داشته است . در سال 75جمعیت آن به 284نفر افزایش یافته است . و تا این سالها به علت موقعیت مناسب ارتباطی نسبت به دو روستای گلسیری و حاضرمیل به عنوان نقطه خدماتی برای آنها عمل می کرده است . بعد از جابجایی به مجاورت جاده ، همچنان دارای رشد جمعیتی مثبت بوده و در سال 85 دارای 354نفر جمعیت و در سال 90با 529نفر جمعیت در رده چهارم جمعیتی روستاها قرار داشته است .