پایان نامه رایگان با موضوع میلادی تا کنون، رودخانه میمه

دانلود پایان نامه

رسوبات پلت فرمی : این رسوبات از اینفرا کامبرین تا تریاس میانی تشکیل می شده اند که شباهت زیادی به حوضه های ایران مرکزی و البرز دارند . رسوبات تبخیری اینفراکامبرین در شرق و جنوبشرقی حوضه دیده می شوند که هم ارزهایی در عربستان دارند و نشانه همبستگی این دو قسمت بوده است . رسوبات اردویسین تخریبی است و پس از آن ، از سیلورین تا پرمین عدم رسوبگذاری ، نشانه خروج از آب می باشد . تا اینکه در پرمین رسوبگذاری قاره ای و تخریبی و سپس آهکی وکولابی تا تریاس ادامه می یابد .
مرحله ژئوسینکلینال تریاس – میوسن : حوضه در این زمان دچار فرو نشست می شود و رسوباتی به ضخامت 1000متر را بر جای می گذارد که فاقد هرگونه فعالیت آتشفشانی است . این رسوبات شامل کربناتها ، مارن ، ماسه سنگ و شیل و گاه تبخیری ها می باشد .که مورد اخیر نشانگر حرکات قائم حوضه در حد خشکی زایی و در نتیجه نبود چینه شناسی است . این ناحیه در آخرین فاز کوهزایی آلپی چین می خورد .
مرحله پس از کوهزایی : در پلئوستوسن چین خوردگی ها و روراندگی در این بخش رخ می دهد و فاز فرسایشی ناشی از آن ، رسوبات سنگجوشی بختیاری را روی سازندهای قدیمی قرار می دهد .
3- 2- 5-3- زاگرس مرتفع : این ناحیه شدیدا چین خورده و پرگسل و درهم ریخته بوده ، که بصورت نوار باریکی بین زاگرس چین خورده و زون ارومیه – اسفندقه واقع است . این ناحیه به سمت جنوبغربی روی رسوبات دوران میانزیستی و نوزیستی رانده شده است . رسوبات این منطقه مربوط به نواحی عمیق ژئوسینکلنال بوده که با مواد آذرین قلیایی همراهی می شود ، این شواهد نشانگر آنست که پوسته قاره ای شکاف برداشته و پوسته اقیانوسی ظاهر گشته و سپس در اثر نیروهای فشاری بسته شده و شدیدا چین خورده است . (مرادی ، 1383: 43)
با توجه به اینکه محدوده شهرستان دهلران در ناحیه زاگرس چین خورده واقع است ، به نتایجی در این رابطه اشاره می کنیم ، زمین ساخت این منطقه تحت تاثیر عملکرد 3 واحد زمین ساختی است :
1- اشکوب بنیادی که برونزدی در سطح زمین نداشته و آثار آن در گنبد های نمکی دیده می شود ، که مربوط به قبل از چین خوردگی کاتانگایی است .
2- اشکوب اصلی : از چین خوردگی کاتانگایی تا آخرین فاز چین خوردگی آلپی (از پرکامبرین پسین تا پلئوسن) .
3- اشکوب پایانی : از آخرین چین خوردگی آلپی در پلئوسن تا عهد حاضر که همچنان در حال تکامل است .
در اثر آخرین چین خوردگی گفته شده ، تاقدیس – ناودیس هایی به موازات رشته کوههای زاگرس پدید آمده است که دارای نوساناتی در امتداد خود هستند که گاه چین خوردگی هایی با محور شمالی جنوبی نیز در آن دیده می شود که بعضی آنرا مربوط به روند چین خوردگی کاتانگایی دانسته اند . در قسمتهای شرقی گسل میناب ، شدت و پراکندگی زلزله ها کاسته می شود که روندی کاتانگایی برای آن فرض شده است . در هر صورت چین خوردگی این بخش از زاگرس موجب تراکم پوسته به طول 70 تا 80 کیلومتر شده است .
در حرکت از غرب به شرق می توان ابتدا دو تاقدیس نزدیک بهم چنگوله و اناران را مشاهده کرد . در تاقدیس چنگوله فقط سازندهای جوان ظاهر گشته اند ولی در تاقدیس اناران بخشهای قدیمی تر ظاهر گشته اند ، که توسط گسل های فراوانی خرد و قطع شده اند . این تاقدیس دارای محوری با انحنای زیاد است و گسل خوردگی قابل توجهی را متحمل شده است . جهت گسلها طوری است که غالبا با محور تاقدیس زاویه می سازند . جابجاییهای حاصله باعث شده که سازندهای لولای تاقدیس شکسته شوند . طول بلندترین گسل در این تاقدیس حدود 10 کیلومتر است . پس از تاقدیس چنگوله ، تاقدیس گوتبه در امتداد آن و با همان شرایط ظاهر می گردد . در یال شمالی و جنوبی همین تاقدیس است که ذخائر آب شیرین در بخشهای ماسه سنگی سازند آغاجاری و بخش لهبری وجود دارد . این تاقدیس که از جنوب بیشه دراز آغاز شده و تا جنوب موسیان ادامه می یابد ، دارای ذخائر نفتی است .
تاقدیس اناران در محل عبور رودخانه میمه دچار بریدگی شده و تا حدی به سمت شمال منتقل می گردد و از همین جا به نام تاقدیس سیاه کوه خوانده می شود ، که دارای ذخائر نفتی بوده و چاههایی در آن حفر گردیده است . چشمه آب گرم در شمال شرق دهلران از همین ذخائر منشاء می گیرد . در ادامه این تاقدیس ، تاقدیس دال پری دیده می شود که فقط سازندهای جوان در سطح آن دیده می شوند و شمال دشت عباس را شامل می شود .
در جنوب دشت موسیان تاقدیس سورمین دیده می شود که ارتفاعات جنوبی را می سازد . در بین دو تاقدیس گفته شده ، لایه های سازند آغاجاری توسط یک گسل به سمت جنوب رانده شده است که میدان نفتی چشمه خوش را تشکیل می دهد . در منطقه فکه تاقدیس کوچکی با امتداد کلی زاگرس قابل مشاهده است . بدین ترتیب مشخص می گردد که شدت چین خوردگی از جنوب غربی به شمال شرقی افزایش می یابد و در همین جهت لایه های ظاهر شده در هسته تاقدیس ها قدیمی تر می شوند . چنانکه قبلا نیز ذکر شد ، ارتفاعات در هسته تاقدیس ها بوده و ناودیس ها که از رسوبات پر شده اند ، دشتهایی را پدید آورده اند که اکثرا دارای آب زیر زمینی بوده و جریان کلی این آب زیر زمینی به سمت جنوبشرقی است . هر چند در بعضی موارد توسط رودخانه در جهت عمود بر آن زهکشی می شوند . ( بنیاد مسکن ایلام ، 1368 : 143)
3- 2- 6- لرزه خیزی
توالی حرکت صفحه عربستان به طرف صفحه ایران و ادامه چین خوردگی ها ، عامل توجیه زلزله ها در این منطقه است . فراوانی زلزله از 1900میلادی در منطقه مورد مطالعه اگر چه از نواحی شمالی تنگه هرمز که لرزه خیز ترین منطقه ایران است ، بیشتر نیست ولی بیش از دیگر مناطق ایران و یا البرز می باشد . در غرب منطقه و نزدیک به مرز ، مجموعه ای از گسلهای ریز و درشت در کوه پشمین وجود دارد که تاقدیس اناران بر آن منطبق است . این گسلها بصورت زنجیره ای دارای امتداد شمال غربی – جنوب شرقی بوده و هم امتداد با گسل زاگرس است . تجمع زمین لرزه ها در حوالی این تاقدیس در قرن حاضر نشانه فعالیت لرزه زایی این منطقه است .
ظاهرا گسلهای کواترنر در این منطقه دیده نمی شود ولی وجود چین خوردگی جوان در اواخر دوران سوم و نیز گسلهایی که این چین خوردگی ها را دچار شکستگی و انحراف کرده اند ، نشانگر فعالیت مداوم تکتونیکی در منطقه می باشد . اکثر زمین لرزه های رخ داده در این منطق بر اثر شکستگیهایی است که در پی سنگ زاگرس ایجاد شده است و رابطه منطقی با ساختارهای پی سنگ دارد . به علت عدم شهر نشینی با سابقه در منطقه و در نتیجه کمبود اطلاعات تاریخی نمی توان اظهار نظری در مورد زلزله های تاریخی نمود ولی در گزارشات سازمان زمین شناسی ، یک زلزله مخرب تاریخی گزارش شده است . از سوی دیگر می توان متوجه شد که عمق زلزله های بعد از 1900 میلادی بیشتر بین 0 تا 25 کیلومتر بوده است(10مورد از 17 مورد) ولی به نسبت یک چهارم تا یک پنجم ، زلزله های 35 کیلومتری و همچنین زلزله های عمیق تر از 60 کیلومتری گزارش شده اند . شدت زلزله های ثبت شده ،17 مورد بین 5 تا6ریشتر و 8 مورد بین 5/3 تا 5ریشتر بوده است . اگر چه در منطقه دهلران زلزله ای با بزرگی 7 درجه در مقیاس ریشتر عملا از سال 1900 میلادی تا کنون واقع نشده با این وجود امکان آن وجود دارد . در سطح منطقه گسلهایی مشاهده می شوند که نقش آنها در وقوع زلزله های محلی قابل تامل است . (سازمان برنامه و بودجه ، 1372 : 69) در سالهای اخیر در منطقه دهلران و اطراف تاقدیس اناران پدیده سوارم( Swarm ) مشاهده شده است . توضیح آنکه منطقه فوق ناگهان فعال شده و روزانه چندین زلزله کوچک و متوسط حادث شده است که بزرگترین آنها 5/5ریشتر بوده است . این پدیده در آینده نیز می تواند تکرار شود .
3 – 2 – 7کوهها
ارتفاعات شهرستان دهلران درجهت کلی ارتفاعات زاگرس از شمال غرب به جنوب شرق کشیده شده و درمجموع پهنه های شمالی و شرقی شهرستان کوهستانی و بخشها ی جنوبی وجنوب غربی به صورت دشتهای کم ارتفاع می باشد . در قسمتهای غربی و در مجاورت مرز بین ایران و عراق نیز کوهها و عوارض کم ارتفاع دیده می شود . مهمترین ارتفاعات شهرستان دهلران به قرار زیر می باشد :
دینارکوه که در 25کیلومتری شمال دهلران ، بین آبدانان و دهلران قرار دارد . ارتفاع آن1955متر و طولش حدود72کیلومتر است .
سیاهکوه ، با ارتفاع 1408متر ، در16کیلومتری شمال شرقی دهلران قرار دارد . در دامنه جنوبی آن چشمه های آب معدنی وجود دارند .
کوه اناران ، در شمال غربی دهلران قرار دارد و ارتفاع آن 1435متر است . جاده دهلران به مهران به موازات دامنه های جنوبی آن قرار دارد .
کوه دالپری با ارتفاع 600متر در 35 کیلومتری شرق دهلران و غرب روستای مولاب قرار دارد .
کبیر کوه ، ارتفاعات کبیر کوه قسمتهای شمال شرقی شهرستان دهلران را در برگرفته و ارتباط این شهرستان را با قسمتهای شرقی استان محدود نموده است .
کوههای حمرین ، حدفاصل مرز بین المللی ایران و عراق نیز ارتفاعات پراکنده که عمدتا تپه های گچی می باشند واقع شده اند و حداکثر ارتفاع آنها حدود 400 متر از سطح دریا می باشد و در جنوب شهر دهلران واقع شده اند . (مرادی مقدم ، 1390 : 18)
کوههای نام برده شده در اثر حرکات کوهزایی دوره ترشیاری در نتیجه برخورد دو صفحه ایران مرکزی و صفحه عربستان با روند شمال غرب – جنوب شرق به وجود آمده اند . این کوهها از رسوبات دوران دوم تا چهارم تشکیل شده و سپس تحت تاثیر عامل فرسایش در دوره کواترنری قرار گرفته اند .
3- 2- 8 – منابع آب