تحلیل واریانس-دانلود متن کامل

دانلود پایان نامه

حجم نمونه 142
ابزار اندازه‌گیری 142
نمره‌گذاری پرسشنامه مدیریت زمان 143
روایی 143
پایایی 144
روش تجزیه و تحلیل داده‌ها 144
روش اجرا 145
فصل چهارم: تجزیه و تحلیل داده‌ها 147
مقدمه 148
ویژگی پاسخگویان نوجوانان و جوانان 150
جنسیت 150
سن 151
میزان تحصیلات 152
طبقه اقتصادی ـ اجتماعی 153
وضعیت تماشای تلویزیون 154
وضعیت زمان تماشای تلویزیون در شبانه‌روز 155
وضعیت زمان تماشای تلویزیون در طول هفته 156
بررسی چگونگی نقش صداوسیما در ترویج فرهنگ استفاده بهینه از زمان 158
بررسی عملکرد صداوسیما در آموزش مدیریت زمان 159
بررسی مهمترین عامل اتلاف وقت در بین نوجوانان و جوانان 160
بررسی شاخص هدفگذاری در مدیریت زمان 161
بررسی شاخص اولویت‌بندی در مدیریت زمان 162
بررسی شاخص برنامه‌ریزی در مدیریت زمان 163
بررسی نمره شاخص‌های مدیریت زمان 164
بررسی رابطه بین میزان تماشای تلویزیون و مدیریت زمان 165
بررسی تفاوت میانگین نمره شاخص‌های مدیریت زمان در نوجوانان و جوانان 166
بررسی تفاوت میانگین نمره شاخص‌های مدیریت زمان به تفکیک جنس 169
بررسی تفاوت میانگین نمره شاخص‌های مدیریت زمان برحسب تحصیلات 171
بررسی تفاوت میانگین نمره شاخص‌های مدیریت زمان برحسب طبقه اقتصادی ـ اجتماعی 174
فصل پنجم: بحث و بررسی نتایج 176
مقدمه 177
خلاصه نتایج 178
بحث و نتیجه‌گیری 187
پیشنهادهای کاربردی صداوسیما 190
محدودیت‌های تحقیق 192
پیشنهادات 194
منابع ومآخذ 195
منابع فارسی 195
منابع انگلیسی 203
پیوست 204

فهرست جداول

عنوان صفحه
جدول شماره 4-1 توزیع پاسخگویان برحسب جنس 150
جدول شماره 4-2 توزیع پاسخگویان برحسب سن 151
جدول شماره 4-3 توزیع پاسخگویان بر حسب میزان تحصیلات 152
جدول شماره 4-4 توزیع پاسخگویان برحسب طبقه اقتصادی ـ اجتماعی 153
جدول شماره 4-5 توزیع پاسخگویان برحسب تماشای تلویزیون به صورت منظم 154
جدول شماره 4-6 توزیع پاسخگویان برحسب زمان تماشای تلویزیون در شبانه‌روز 155
جدول شماره 4-7توزیع پاسخگویان برحسب میزان تماشای برنامه‌های تلویزیون در طول هفته 156
جدول شماره 4-8 توزیع پاسخگویان در مورد روش‌های ترویج فرهنگ استفاده بهینه از زمان 158
جدول شماره 4-9 توزیع پاسخگویان درخصوص عملکرد صداوسیما در آموزش نحوه مدیریت زمان 159
جدول شماره 4-10 توزیع پاسخگویان درباره مهمترین عامل اتلاف وقت 160
جدول شماره 4-11 توزیع پاسخگویان برحسب شاخص هدفگذاری 161
جدول شماره 4-12 توزیع پاسخگویان برحسب شاخص اولویت‌بندی 162
جدول شماره 4-13 توزیع پاسخگویان برحسب شاخص برنامه‌ریزی 163
جدول شماره 4-14 شاخص‌های مدیریت زمان به تفکیک تعداد سؤالات، دامنه نمرات و میانگین شاخص‌ها 164
جدول شماره 4-15 میانگین شاخص ها در پاسخگویان 164
جدول شماره 4-16 رابطه همبستگی بین میزان تماشای تلویزیون و مدیریت زمان 165
جدول شماره 4-17 میانگین نمره شاخص‌های مدیریت زمان برحسب سن پاسخگویان 166
جدول شماره 4-18 نتیجه آزمون تحلیل واریانس برای مقایسه میانگین نمره خرده مقیاس‌های 168
مدیریت زمان برحسب سن پاسخگویان
جدول شماره 4-19 میانگین نمره پاسخگویان در خرده مقیاس‌های مدیریت زمان به تفکیک جنسیت 170
جدول شماره 4-20 میانگین نمره پاسخگویان در خرده مقیاس‌های مدیریت زمان به تفکیک تحصیلات 171
جدول شماره 4-21 نتیجه آزمون تحلیل واریانس برای مقایسه میانگین نمره خرده مقیاس‌های مدیریت 173
زمان برحسب تحصیلات پاسخگویان
جدول شماره 4-22 میانگین خرده مقیاس‌های مدیریت زمان با پایگاه اقتصادی ـ اجتماعی پاسخگویان 174
جدول شماره 4-23نتیجه آزمون تحلیل واریانس برای مقایسه میانگین نمره خرده مقیاس‌های مدیریت 175
زمان برحسب طبقه اقتصادی ـ اجتماعی پاسخگویان
نمودار 4-1 توزیع پاسخگویان برحسب جنسیت 150
نمودار 4-2 توزیع پاسخگویان برحسب سن 151
نمودار 4-3 توزیع پاسخگویان برحسب تحصیلات 152
نمودار 4-4 توزیع پاسخگویان برحسب طبقه اقتصادی ـ اجتماعی 153
نمودار 4-5 توزیع پاسخگویان برحسب تماشای تلویزیون به صورت منظم 154
نمودار 4-6 توزیع پاسخگویان در خصوص زمان تماشای تلویزیون 155
نمودار 4-7 توزیع پاسخگویان در خصوص میزان تماشای برنامه‌های تلویزیون در طول هفته 157
نمودار 4-8 توزیع پاسخگویان در خصوص عملکرد صداوسیما در آموزش نحوه مدیریت زمان 159
نمودار 4-9 توزیع پاسخگویان برحسب شاخص هدفگذاری 161
نمودار 4-10 توزیع پاسخگویان برحسب شاخص اولویت‌بندی 162
نمودار 4-11 توزیع پاسخگویان برحسب شاخص برنامه‌ریزی 163
نمودار 4-12 میانگین نمره پاسخگویان در خرده مقیاس‌های مدیریت زمان بر حسب سن 166
نمودار 4-13 میانگین نمره پاسخگویان در خرده مقیاس‌های مدیریت زمان به تفکیک جنسیت 170

چکیده
این تحقیق با هدف« بررسی میزان مهارت مدیریت زمان در نوجوانان و جوانان تهرانی و ارائه راهکارهای رسانه‌ای برای تقویت آن» به روش پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری، نوجوانان و جوانان مناطق 22 گانه شهر تهران می باشند، بدین منظور نمونه مورد مطالعه 856 نفر از نوجوانان و جوانان ( نوجوانان436 نفر و جوانان 420 نفر) و (427 نفر پسر و 429 نفر دختر)، به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب گردید. پرسشنامه محقق ساخته توسط پرسشگران آموزش دیده برروی پاسخگویان اجرا شد. پس از گردآوری داده ها از آزمون‌های آماری T مستقل برای متغیر جنسیت و سن و آزمون تحلیل واریانس یک راهه برای تعیین تفاوت بین متغیرهای سن، تحصیلات و طبقه‌ اقتصادی ـ اجتماعی با بهره گرفتن از نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت .
نتایج نشان داد بیشتر جوانان از مهارت مدیریت زمان و تعداد کمی از نوجوانان از این مهارت بهره می‌گیرند. بین مهارت مدیریت زمان در شاخص هدفگذاری از نظر جنسیت تفاوت معنی‌داری وجود ندارد ،ولی در شاخص‌های اولویت‌بندی و برنامه‌ریزی بین جنسیت تفاوت معنی‌داری وجود دارد. همچنین بین سن و تحصیلات با مهارت مدیریت زمان تفاوت معنی‌داری وجود دارد ، بین مهارت مدیریت زمان با پایگاه اقتصادی ـ اجتماعی تفاوت معنی‌داری وجود ندارد.

واژگان کلیدی: مهارت مدیریت زمان، نوجوانان، جوانان

فصل اول:چارچوب تحقیق
مقدمه
مهمترین چیزدر زندگی انسان که از ارزش والایی برخوردار است،زمان (وقت)می باشد.در واقع وقت شیرازه حیات ما را تشکیل می دهد.ارزش وقت از آن جا دانسته می شود که خداوند در قرآن کریم سوره ای را به نام “والعصر”یعنی وقت یا زمان نازل کرده ودر جاهای دیگری از قرآن به برهه هایی از زمان اشاراتی داشته است ؛” والضحی والیل اذا سجی” (قسم به روز روشن وبه شب ان دم که آرام گیرد).”والفجر والیال عشر” (به سپیده دم و شب های دهگانه سوگند). در احادیث نیز مواردی در این زمینه آمده است ، اینها بیانگر ارزش و اهمیت زمان می باشد. در طول تاریخ، زمان و ابعاد مختلف آن، مورد توجه انواع تمدن‌ها بوده و امروزه این توجه بیش از پیش اهمیت یافته است، به گونه‌ای که فناوری‌های نو، محیطی فراهم آورده‌اند که تقریباً در کوتا مدت می‌توان به اطلاعات بی‌شماری دسترسی پیدا کرده و کارها را بسیار سریع‌تر و آسان‌تر از پیش انجام داد. لذا تمایل به سرعت عمل در انجام کارها روز به روز بیشتر می‌شود. با چنین تمایلی این احساس در افراد بوجود می‌آیدکه از زمان عقب مانده و نمی‌توانند از آن به طور موثر بهره‌مند شوند. وقت (زمان)، سرمایه بشری است، زندگی تنها زمانی پربار می‌شود که براساس مفهوم صحیح زمان، بنا شده باشد.( این عقیده که افراد چگونه تصمیم می‌گیرند از وقتشان به نحو مطلوب استفاده کنند، هسته نظریه مدیریت زمان را تشکیل می‌دهد (سواری،1388)).
ضرورت به کارگیری مدیریت زمان وتنظیم منطقی اوقات در اختیار افراد چه در بعد سازمانی و یا خصوصی، به درستی نشانگر این است که زمان منتظر کسی نمی ماند. مدیریت بر وقت ،مدیریت بر کار و مدیریت بر خود سه امر تجزیه ناپذیر هستند و می توان به جرات گفت که مدیریت زمان در واقع همان مدیریت بر خود است. اصولاً مدیریت زمان یک امر همگانی و عمومی است. آگاهی از مفهوم مدیریت زمان هم در زندگی فردی و هم در زندگی حرفه‌ای جوانان ونوجوانان مثمرثمر خواهد بود ، در واقع آنان را به نوعی خود مدیریتی سوق می‌دهد. با استناد به این دیدگاه هدف از مدیریت زمان،جلوگیری از اتلاف وقت و تنظیم زمان کاری است. مسلماً در این حکایت نباید شک کرد که جوانان و نوجوانان در مورد چگونگی مدیریت، با هم تفاوت دارند.نوجوانان به دلیل ورود به دوره بحرانی با تحولات گسترده فیزیولوژیکی،شناختی،هیجانی و اجتماعی روبرو می شوند واین تغییرات می تواند مشکلاتی را برای نوجوانان فراهم آورد،از این قبیل عوامل می توان به مواردی از قبیل حواسپرتی،دقت کم و غیره اشاره کرد که مدیریت کردن زمان در نوجوانان مهمتر می باشد. مدیریت زمان، فعالیتهای نوجوانان و جوانان را نیز می‌تواند تحت تاثیر قرار دهد. عموماً اگر ساعات مشخصی از روز را برای درس خواندن برنامه‌ریزی کنند خیلی زود به آن عادت خواهند کرد.یکی از مهمترین لایه‌های اجتماعی جامعه‌ ما و هر جامعه‌ای، قشر جوان و نوجوانان می‌باشند که سعی می‌شود مسائل مربوط به مهارت آن‌ها در مدیریت زمان مورد بررسی قرار گیرد. در این تحقیق میزان مهارت نوجوانان و جوانان در مدیریت زمان با تأکید بر چگونگی پرداختن به فعالیتهای مختلف مورد بررسی قرار گرفت. امید است نتایج این تحقیق به عنوان تلاشی در سیاست‌گذاری و تصمیم‌گیری مربوط به نوجوانان و جوانان مؤثر واقع شود و به راه کارهای معینی در زمینه هدایت «وضع موجود» به «وضع مطلوب» منتهی گردد.
بیان مسئله
زمان، ارزشمندترین سرمایه هر فرد، گروه و سازمان است. در واقع تنها سرمایه برگشت ناپذیر در اختیار انسان، زمان است، زیرا تولید پول، ماشین ، فناوری و حتی نیروی انسانی، وابسته به صرف وقت و تأمین زمان است همجنین تنها سرمایه غیرقابل خریداری و غیرقابل تولید و بازیافت، زمان می‌باشد. برای هر فردی در همه عرصه‌های زندگی وقت ارزشی فرا طلایی دارد ، به جهت تغییراتی که در دهه‌های اخیر در عرصه علوم و فنون انجام شده، زمان اهمیت بیشتری یافته و مردم مجبور هستند با سرعت بیشتری کارهای خود را انجام دهند، به همین دلیل لزوم مدیریت زمان، بیشتر احساس می‌شود.( در حقیقت مدیریت زمان یکی از راهبردهای مؤثر در جهت کاهش میزان اتلاف وقت است ، هدف آن جلوگیری از اتلاف وقت و نظم دادن کارها است (هاشمی‌زاده، 1385)). همچنین با توجه به اینکه زمان، یک منبع محدود به شمار می‌آید لزوم مدیریت آن به خصوص در محیط‌های آموزشی برای دانش‌آموزان (نوجوانان و جوانان) از اهمیت بالایی برخوردار است، به طوری که به منظور کسب موفقیتهای تحصیلی باید از کارهای غیرمهم صرف نظر کرد و کارها را الویت‌بندی نمود.دوره نوجوانی و جوانی یکی از مهمترین و بحرانی‌ترین زمان زندگی هر فرد محسوب می‌شود.طبق تعریف سازمان ملی جوانان، افراد 11تا29 سال نوجوان و جوان محسوب می شوند. نوجوان از دوره کودکی گذر کرده و وارد مرحله نوینی از زندگی می‌شود، ورود از دوره کودکی به دوره نوجوانی ،فرد را با مسائل و مشکلات فراوانی مواجه می‌کند. بررسی این مسائل و مشکلات در دنیای امروز از پیچیدگی خاصی برخوردار است ، بررسی این مسائل و مشکلات مستلزم بررسی همه جانبه نسلی است که در حال دگرگونی عمیق شخصیتی است و برای سازگاری، از هیچ تلاش و کوششی دریغ نمی‌کند . با توجه به اینکه تمامی قوای زیستی، روحی، روانی، فکری و عاطفی فرد از دوران بلوغ دچار تغییر و تحول می‌شود، لازم است که به نوجوانان درخصوص مدیریت برخود (مدیریت بر زمان) اطلاعات و آگاهی‌هایی داد ، همچنین با توجه به ویژگی‌های شخصیتی نوجوانان و جوانان با تنوع احوال، دگرگونی‌های رفتار، موضع‌گیری در برابر امور و طغیان، مبارزه ،احساسات گرم و آتشین، سن خودنمایی و غرور، اضطراب و بیقراری، حادثه‌جویی و شرایط خاصی که نوجوانان و جوانان دارند بصورت بالقوه آمادگی انواع آسیب‌های اجتماعی را در خود نهفته دارند . اگر در این سنین ویژگی‌های مذکور و نیازهای نوجوانان و جوانان از طرف مسئولین ذیربط ، خانواده‌ها و مربیان پرورشی و تربیتی مورد توجه واقع نشود نسل نوجوان و جوان با مسائل و مشکلات فراوان مواجه خواهد شد.یکی از مواردی که در مدیریت زمان نوجوانان و جوانان نقش بسزایی دارد، خود تنظیمی می‌باشد. یادگیری خودتنظیمی از مقوله‌هایی است که به نقش فرد در فرآیند یادگیری توجه دارد. این سازه ابتدا در سال 1967 توسط بندورا مطرح شد (کدیور، 1380) . این سازه در نظریه‌های مختلف روانشناسی از جمله نظریه‌های رفتاری، شناختی، شناخت اجتماعی، و ساخت‌گرایی مورد توجه قرار گرفته است. صاحب‌نظران مختلف الگوهای متفاوتی از خود تنظیمی در یادگیری ارائه داده‌اند. از جمله این الگوها، الگوی پینتریچ (1986) است. در این الگو، خود تنظیمی در یادگیری به استفاده از راهبردهای شناختی ، فراشناختی ، و مدیریت منابع اطلاق می‌شود.
راهبردهای شناختی، به راهبردهایی که دانش‌آموزان برای یادگیری، به خاطرسپاری، یادآوری، و درک مطلب از آنها استفاده می‌کنند ، اشاره دارد، این راهبردها هم برای تکالیف ساده و حفظ کردنی و هم برای تکالیف پیچیده‌تر که به درک و فهم نیازمندند کاربرد دارد(صمدی،1383).
راهبردهای فراشناختی، راهبردهایی هستند که جهت برنامه‌ریزی- بازبینی- اصلاح فعالیت‌های شناختی مورد استفاده قرار می‌گیرند. (براون و همکاران، به نقل از صمدی، 1373).
راهبردهای مدیریت منابع، راهبردهایی هستند که یادگیرندگان از آن برای کنترل و اداره محیط، مثل مدیریت در تنظیم وقت، نحوه تلاش، انتخاب محیط مطالعه، همچنین از افراد دیگر مثل معلمان، همسالان، و مانند آن استفاده می‌کنند. این راهبردها به دانش‌آموزان کمک می‌کند تا با محیط سازگار شده و آن را با توجه به هدف‌ها و نیازهای خود تغییر دهند. (زیمرمن و مارتینز- پونز ، 1986)
در دوره نوجوانی باید به نوجوان خود نظم‌دهی رفتار را آموخت ، اینکار بوسیله آموزش و از طریق رسانه‌ها قابل حل می‌باشد.همانطور که بندورا در مورد خود نظم‌دهی رفتار گفته‌اند، رفتار آدمی عمدتاً یک رفتار خود نظم داده شده است و رفتار شخصاً تقویت شده بهتر از رفتارِ از بیرون تقویت شده، نگهداری می‌شود، باید به گونه‌ای رفتار کرد که نوجوان خود پی به مسئله زمان ببرد (سیف، 1385، ص 370). از جمله چیزهایی که نوجوان و جوان از تجربه مستقیم و غیرمستقیم (جانشینی) می‌آموزد، معیارهای عملکرد می‌باشد و زمانی که این معیارها آموخته شده‌اند، پایه‌ای می‌شود بر ارزشیابی شخصی فرد . کارآمدی شخصی تصوری یا خود کارآمدی تصوری، همانند معیارهای عملکرد درونی شده، نقش مهمی در رفتار خود نظم‌دهی ایفا می‌کند.زمانی که به نوجوان و جوان درخصوص خود

دیدگاهتان را بنویسید