دانلود پایان نامه فارغ التحصیلان، آموزش و پرورش

نشان می دهد. بالاترین و پایین ترین نرخ ترک تحصیل نیز به همین منوال است.
با مشاهده ی میانگین دوجنس پایه سوم در طول برنامه ملی، 1.10 درصد برای پسران و 1.02 درصد برای دختران در می یابیم که نرخ ترک تحصیل دختران به میزان ناچیزی در حدود 0.08درصد کاهش داشته و بدین ترتیب در این دوره نرخ ترک تحصیل دختران از پسران کمتر است. وحتی می توان آن را ناچیز دانست و نرخ مذکور را برای هر دو جنس برابر فرض نمود.
در پایه چهارم پسران نیز نرخ ترک تحصیل در سال آغازین برنامه ملی1.70 درصد و در سال پایانی آن 0.51 درصد می باشد. که به مقدار 1.19درصد رشد را نشان می دهد. همچنین بالاترین میزان نرخ ترک تحصیل مربوط به همان سال تحصیلی آغازین دوره و پایین ترین آن نیز مربوط به سال تحصیلی پایانی دوره می‌باشد.
این نرخ برای دختران پایه چهارم هم در سال تحصیلی(85-84) 1.69 درصد و برای سال تحصیلی(89-88) 1.07 درصد است که مقدار 0.62 درصد کاهش داشته است. بالاترین نرخ ترک تحصیل در سال تحصیلی(87-86) به مقدار 1.98 درصد و پایین ترین آن با 1.07 درصد مربوط به سال تحصیلی( 89-88) می باشد. میانگین نرخ ترک تحصیل پایه چهارم پسران با میزان 0.90 درصد و برای دختران با 1.74 درصد در طول دوره حاکی ازبالاتر بودن نرخ ترک تحصیل دختران نسبت به پسران پایه چهارم با اختلاف 0.84 درصد می باشد.
در پایه پنجم پسران نرخ ترک تحصیل در سال تحصیلی(85-84) 2.44 درصد بوده و در سال تحصیلی(89-88) به 0.98 درصد رسیده است که به مقدار 1.46 درصد کاهش داشته است. بالاترین و پایین ترین نرخ ترک تحصیل در این پایه در بین پسران به ترتیب همان مقادیر سال های آغازین و پایانی برنامه می‌باشند.
در بین دختران پایه پنجم این نرخ از0.74 درصد در سال ابتدای برنامه به 0.18 درصد در سال پایانی برنامه رسیده است و این نشان می دهد که نرخ ترک تحصیل در دختران پایه پنجم به میزان ناچیز 0.56 درصد رسیده است.
در بررسی میانگین دختران و پسران پایه پنجم، دختران با میانگین 0.94 درصد به میزان 0.38 درصد نسبت به پسران با میانگین 1.32 درصد در طول دوره کاهش نرخ ترک تحصیل داشته اند.
میانگین نرخ ترک تحصیل دختران و پسران در پایه اول در طول دوره مورد بررسی، در سال ابتدا یعنی(85-84)، رقمی برابر با 2.93 درصد ودر سال پایانی رقم آن 1.32 درصد می باشد که رقمی برابر 1.61 درصد کاهش داشته است. بیشترین رقم میانگین نرخ ترک تحصیل هردو جنس در پایه اول در کل دوره مربوط به سال تحصیلی(85-84) با 2.93 درصد و کمترین آن مربوط به سال تحصیلی(89-88) با 1.32 درصد می باشدو در کل دوره سال های مورد بررسی(89-84)، میانگین ترک تحصیل پایه اول دختر ان و پسران تقریباً رو به کاهش داشته است.
میانگین نرخ ترک تحصیل هر دو جنس در پایه دوم در طول دوره ی مورد بررسی در سال تحصیلی(85-84) 1.59 درصد و در سال تحصیلی(89-88)، 0.47درصد است که رقمی برابر با 1.12 درصدکاهش نشان می دهد.و به ترتیب بالاترین و پایین ترین نرخ ترک تحصیل در کل دوره نیز می باشند. نرخ ترک تحصیل پایه دوم دختر ان و پسران تقریباً در کل دوره رو به کاهش بوده است.
میانگین نرخ ترک تحصیل دختران و پسران در پایه سوم در طول دوره ی مورد بررسی، در سال تحصیلی(85-84) برابر با1.70 درصد ودر سال تحصیلی(89-88) برابر با 0.65 درصد می باشد که رقمی برابر با 1.05 درصد کاهش داشته است بالاترین و پایین ترین میانگین نرخ ترک تحصیل مربوط به سال تحصیلی اول و آخر دوره می باشد. درکل این نرخ برای هردو جنس در طول دوره کاهش داشته است.
میانگین نرخ ترک تحصیل دختران و پسران پایه چهارم در طول دوره ی مورد بررسی، در سال ابتدا(85-84) برابر با 1.69 درصد ودر سال پایانی(89-88) برابر با 0.78 درصد بوده است. که رقمی برابر با 0.91 درصد کاهش دارد. بیشترین و کمترین نرخ ترک تحصیل برای این پایه باز همان سال های آغازین و پایانی برنامه می باشد. در مجموع در این پایه نرخ ترک تحصیل برای هر دو جنس روندی کاهشی داشته است.
میانگین نرخ ترک تحصیل دختران و پسران در پایه پنجم در طول دوره مورد بررسی، در سال ابتدا یعنی(85-84)، رقمی برابر با 1.63 درصد ودر سال پایانی رقم آن 0.60 درصد می باشد که رقمی برابر 1.03درصد کاهش داشته است. بیشترین و کمترین رقم میانگین نرخ ترک تحصیل هردو جنس در پایه پنجم در کل دوره مربوط به سال های تحصیلی اول و آخر دوره می باشدو در کل دوره سال های مورد بررسی، میانگین ترک تحصیل پایه پنجم دختر ان و پسران تقریباً کاهش داشته است.
طبق میانگین نرخ ترک تحصیل به دست آمده از پنج پایه اول تا پنجم در طول دوره نوساناتی دیده می‌شود. بیشترین نرخ ترک تحصیل مربوط به سال تحصیلی آغاز برنامه 85-84، برابر با 1.90 درصد و کمترین آن مربوط به سال تحصیلی پایانی دوره (89-88) برابر با 0.76 درصد می باشد. میانگین نرخ ترک تحصیل در طول دوره رقمی برابر 1.14 درصد کاهش نشان می دهد. نرخ ترک تحصیل تمام پایه ها اعم از دختر و پسر در کل دوره برابر با 1.36 درصد است.در دختران1.34 درصد ودر پسران 1.39 درصد است که اختلاف 0.05 درصدی قابل چشم پوشی است لذا دختر و پسر در این نرخ یکسان عمل کرده اند. لازم به ذکر است که در برنامه ملی« آموزش برای همه» استان ایلام برای نرخ ترک تحصیل در هیچ یک از پایه‌های تحصیلی و سال های اجرای دوره هدفی در نظر گرفته نشده است.
پرسش پژوهشی شماره2:
نرخ شاخص‌های نرخ ماندگاری، درصد فارغ التحصیلی پایه پنجم، میانگین طول دوره تحصیل، نسبت اتلاف، و ضریب کارایی مقطع ابتدایی آموزش و پرورش استان ایلام در مقایسه با میزان های پیش بینی شده این شاخص ها در برنامه آموزش برای همه استان طی سال های 84 تا89 چگونه است؟
داده های این سؤال در جداول( 4-5) تا(4-10) و نمودارهای شماره(4-5) تا(4-9) آمده است.
جدول شماره (4-4)
نرخ ماندگاری، درصد فارغ التحصیلی پایه پنجم، میانگین مدت تحصیل فارغ التحصیلان، نسبت اتلاف و ضریب کارایی مقطع ابتدایی استان ایلام
سال
شاخص
85-84

دانلود پایان نامه پایه تحصیلی، استان ایلام

1.09
1.44
1.65
1.90
میانگین کل پایه ها






هدف برنامه
نمودار(4-3) بررسی نرخ ترک تحصیل بر حسب جنسیت و پایه تحصیلی طی سال های 89-88 مقطع ابتدایی استان ایلام
جدول(4-4) و نمودار شماره( 4-3) به بررسی نرخ ترک تحصیل مقطع ابتدایی استان ایلام طی سال‌های 89-84 در پایه اول تا پنجم پسران و دختران به تفکیک می پردازد. در پایه اول نرخ ترک تحصیل پسران در سال مبدأ(85-84)، 3.01 درصد و در سال پایانی(89-88)، 1.41 درصد می باشد که به میزان 1.6 درصد روند رو به کاهشی را نشان می دهد. بیشترین نرخ ترک تحصیل در پایه اول پسران مربوط به سال تحصیلی( 86-85) به میزان 3.02 درصد بوده و کمترین آن درسال تحصیلی( 89-88) به میزان 1.41 درصد می‌باشد و در مجموع پایه اول پسران در طول سال های مورد بررسی، دارای نرخ ترک تحصیل رو به کاهشی بوده است.
در پایه اول دختران، در سال 85-84، نرخ ترک تحصیل برابر با 2.85 درصد، و همچنین بیشترین نرخ ترک تحصیل در کل دوره است. در سال پایانی برنامه(89-88)، این نرخ برابر با 1.23 درصد می باشد یعنی 1.62 درصد کاهش داشته و این سال نیز کمترین نرخ ترک تحصیل را در کل دوره داشته داشته است..
بررسی نرخ ترک تحصیل پایه اول در طول دوره برای هر دو جنس روند نزولی را نشان می دهد امااز مشاهده ی میانگین ترک تحصیل پایه اول پسران و دختران در کل دوره می توان دریافت که این شاخص برای پسران 2.48 درصد و برای دختران2.10 درصد می باشد که رقمی حدود 0.38 درصد نرخ ترک تحصیل پسران پایه اول از نرخ ترک تحصیل دختران پایه اول بیشتر است.
در پایه دوم، نرخ ترک تحصیل پسران درسال ابتدای برنامه 2.13 درصد بوده ودر سال پایانی برنامه به 0.50 درصد رسیده است که حدود 1.63 درصد کاهش داشته است. بیشترین نرخ ترک تحصیل در سال ابتدای برنامه و کمترین میزان این نرخ نیز مربوط به سال آخر برنامه می باشد. درکل مقدار این نرخ در بین پسران کاهش را نشان می دهد.
در پایه دوم دختران نرخ ترک تحصیل در ابتدا و انتهای برنامه به ترتیب 1.01 درصد و 0.45 درصد بوده که به مقدار 0.56 درصد کاهش داشته است. بیشترین مقدار نرخ ترک تحصیل به میزان 1.28 درصد در سال تحصیلی(86-85) بوده و کمترین آن در سال تحصیلی( 89-88) به میزان 0.45 درصد می باشد.
نرخ ترک تحصیل در طول دوره برای هر دوجنس در پایه دوم روندی نزولی است اما بررسی میانگین نرخ ترک تحصیل در بین دوجنس در این پایه در طول دوره حاکی از آن است که این نرخ برای پسران 1.14 درصد و برای دختران 0.93 درصد بوده و0.21 نرخ ترک تحصیل پسران بیش از دختران است. که حتی می توان به جهت ناچیز بودن از آن چشم پوشی کرده و تقریباً این نرخ را در بین دو جنس در پایه مذکور برابر دانست.
در پایه سوم پسران، نرخ ترک تحصیل در ابتدای دوره 1.70 درصد و نیز به عنوان بیشترین نرخ است ودر سال پایانی دوره به 0.69 درصد به عنوان کمترین نرخ کاهش یافته است اختلاف این دونرخ 1.01 درصدکاهش را نشان می دهد.
بررسی نرخ ترک تحصیل در دختران پایه سوم نشان می دهد که این نرخ در ابتدای سال آغازین برنامه(85-84)، 1.69 درصد بوده و در سال پایانی آن (89-88) 0.60 درصد می باشـد. و مقدار 1.09 درصد کاهش

دانلود پایان نامه اجرای برنامه، پایه تحصیلی

در پایه چهارم دختران نرخ مردودی در ابتدا و انتهای برنامه به ترتیب 1.07 درصد و 20.89 درصد بوده که به مقدار 19.82 درصد افزایش داشته است. بیشترین مقدار نرخ مردودی به میزان 20.89 درصد در سال تحصیلی(89-88)- سال پایانی برنامه- بوده و کمترین آن در سال تحصیلی( 85-84) به میزان 1.07 درصد می باشد.
نرخ مردودی در طول دوره برای پسران در پایه چهارم روندی نزولی است اما برای دختران روند افزایشی داشته است. بررسی میانگین نرخ مردودی در بین دوجنس در این پایه در طول دوره حاکی از آن است که این نرخ برای پسران 2.32 درصد و برای دختران 6.53 بوده و4.21 درصد نرخ مردودی دختران بیش از پسران است.
در پایه پنجم پسران، نرخ مردودی در ابتدای دوره 1.57 درصد است ودر سال پایانی دوره به 0.48 درصد نزول یافته است این نر خ 1.09 درصد کاهش را نشان می دهد. بالاترین میزان نرخ مردودی مربوط به سال تحصیلی( 87-86) با میزان 2.53 درصد و کمترین آن مربوط به سال تحصیلی(89-88) به میزان 0.48 درصد می باشد.
اما بررسی نرخ مردودی در دختران پایه پنجم نشان می دهد که این نرخ در ابتدای سال آغازین برنامه(85-84) 0.87 درصد بوده و در سال پایانی آن(89-88) 5.21 درصد می باشد. و مقدار 4.34 درصد افزایش نشان می دهد. بالاترین مقدار نرخ مردودی در سال تحصیلی(89-88) به میزان 5.21 درصد و پایین ترین آن 0.35 درصد در سال تحصیلی(88-87) می باشد.
با مشاهده ی میانگین مردودی دوجنس پایه پنجم در طول برنامه ملی، 1.36 درصد برای پسران و 1.62 درصد برای دختران در می یابیم که نرخ مردودی دختران به میزان ناچیزی در حدود 0.26درصدنسبت به پسران افزایش داشته و بدین ترتیب در این دوره نرخ مردودی دختران از پسران بیشتر است. وحتی می توان آن را ناچیز دانست و نرخ مذکور را برای هر دو جنس برابر فرض نمود.
میانگین نرخ مردودی پسران و دختران در طول دوره ی مورد بررسی در پایه اول در سال ابتدا(89-88)، برابر با3.49 درصد و در سال پایانی برنامه(89-88)، برابر با 2.35 درصد می باشد. بالاترین میانگین نرخ مردودی مربوط به سال تحصیلی87-86، به میزان 5.28 درصد و کمترین آن در این پایه مربوط به سال تحصیلی(89-88)، به میزان 2.35 درصد می باشد.
بررسی میانگین نرخ مردودی پسران و دختران پایه دوم در طول اجرای برنامه ملی آموزش برای همه نشان می دهد که در سال تحصیلی(85-84) به میزان 2.15 درصد و در سال تحصیلی(89-88) به میزان 1.63 درصد بوده است. که حدود 0.52 درصد کاهش نرخ مردودی در پی داشته است.بیشترین این نرخ در سال(87-86) به مقدار 3.24 درصد و کمترین آن در سال(89-88) به میزان 1.63 درصد می باشد.
میانگین نرخ مردودی هر دو جنس در پایه سوم در طول دوره ی مورد بررسی در سال تحصیلی(85-84) 1.49 درصد و در سال تحصیلی(89-88) 0.65 درصد است که رقمی برابر با 0.84 درصد کاهش نشان می دهد.این میانگین در طول دوره دارای نوسان بوده است. بیشترین مقدار میانگین دوجنس در سال تحصیلی(87-86) 1.79 درصد و کمترین مقدار آن در سال تحصیلی(89-88) به مقدار 0.65 درصد می‌باشد. درکل میانگین مردودی پایه دوم دختر ان و پسران تقریباً در کل دوره رو به کاهش داشته است.
میانگین نرخ مردودی دختران و پسران در پایه چهارم در طول دوره‌ی مورد بررسی، در سال تحصیلی(85-84) برابر با 1.53درصد و در سال تحصیلی(89-88) برابر با 10.75 درصد می باشد که رقمی برابر با 9.22 درصد افزایش داشته است. بالاترین میانگین نرخ مردودی مربوط به سال تحصیلی(89-88) برابر با 10.75 درصد و کمترین آن مربوط به سال تحصیلی(85-84) برابر با 1.53 درصد است. درکل این نرخ برای هر دو جنس در طول دوره افزایش داشته است.
میانگین نرخ مردودی دختران و پسران پایه پنجم در طول دوره‌ی مورد بررسی، در سال ابتدا(85-84) برابر با 1.23 درصد و در سال پایانی(89-88) برابر با 2.75 درصد بوده است. که رقمی برابر با 1.52 درصد افزایش دارد. بیشترین نرخ مردودی برای این پایه در سال تحصیلی(89-88) با مقدار 2.75 درصد و کمترین آن با 0.53 درصد در سال تحصیلی( 88-87) بوده است. در مجموع در این پایه نرخ مردودی برای هر دو جنس روندی افزایشی داشته است.
میانگین نرخ مردودی به دست آمده از کلیه پایه‌ها در طول دوره نوساناتی دیده می‌شود. بیشترین نرخ مردودی مربوط به سال تحصیلی(89-88) برابر با 3.62 درصد و کمترین آن مربوط به سال تحصیلی(88-87) برابر با 1.83 درصد می باشد. میانگین نرخ مردودی در طول دوره رقمی برابر 1.65 درصد افزایش نشان می دهد. نرخ مردودی تمام پایه‌ها اعم از دختر و پسر در کل دوره برابر با 2.56 درصد است. در پسران میانگین این نرخ 2.50 و در دختران 2.64 است که با چشم پوشی از مقدار ناچیز 0.14 درصد می‌توان ادعا کرد که این نرخ در هر دوجنس برابر است. لازم به ذکر است که در برنامه ملی« آموزش برای همه» استان ایلام برای نرخ مردودی در هیچ یک از پایه‌های تحصیلی و سال‌های اجرای دوره هدفی در نظر گرفته نشده است.
جدول شماره(4-3)
بررسی نرخ ترک تحصیل برحسب جنسیت و پایه تحصیلی طی سال های 89-88 مقطع ابتدایی استان ایلام
نرخ ترک تحصیل
نرخ
میانگین هر پایه در دوره
89-88
88-87
87-86
86-85
85-84

دانلود پایان نامه آموزش ابتدایی، اجرای برنامه

1.83
3.20
2.24
1.97
میانگین کل پایه ها






هدف برنامه
نمودار(4-2)بررسی نرخ مردودی بر حسب جنسیت و پایه تحصیلی سال های 84 تا 89 مقطع ابتدایی استان ایلام
جدول شماره(4-3) و نمودار شماره(4-2) به مطالعه‌ی نرخ مردودی مقطع آموزش ابتدایی استان ایلام طی سال‌های 84 تا 89 در پایه های اول تا پنجم ابتدایی به تفکیک پسر و دختر می‌پردازد. در پسران پایه اول نرخ مردودی در سال شروع برنامه(85-84)، 3.72 درصد و در سال پایانی برنامه(89-88)، 2.29 درصد بوده است یعنی 1.43 درصد نرخ مردودی پسران پایه اول در طول برنامه کاهش داشته است. یعنی 1.43 درصد از تعداد مردودین کاسته شده است. بیشترین نرخ مردودی با 7.31 مربوط به سال تحصیلی(87-86) و کمترین آن به میزان 2.29 مربوط به سال تحصیلی(89- 88) است.
در پایه اول دختران، نرخ مردودی، در سال( 85-84)، 3.24 درصد بوده و در سال پایانی دوره مورد بررسی، 2.47 درصد می باشد که 0.77 درصد کاهش را نشان می دهد. یعنی 0.77 درصد از تعداد مردودین کاسته شده است. کمترین نرخ مردودی مربوط به سال تحصیلی( 89-88) به میزان 2.35 درصد و بیشترین مقدار آن نیز در سال تحصیلی(87-86) به میزان 5.28 درصد می باشد. گرچه نرخ مردودی در هر دوجنس در طول برنامه روند کاهشی به خود داشته است اما میانگین نرخ مردودی پسران به میزان 4.06 درصد و میانگین نرخ مردودی دختران این پایه به میزان 2.93 درصد در طول سال های اجرای برنامه بوده است. یعنی پسران 1.13 درصد بیشتر از دختران در طول اجرای برنامه مردودی داشته اند.
در پایه دوم پسران نیز نرخ مردودی در سال آغازین برنامه ملی2.53 درصد و در سال پایانی آن 2.29 درصد می باشد. که به مقدار 0.24 درصد کاهش را نشان می دهد. همچنین بالاترین میزان نرخ مردودی 4.91 درصد مربوط به سال تحصیلی(87-86) و پایین ترین آن 2.29 درصد مربوط به سال تحصیلی(89-88) می باشد.
این نرخ برای دختران پایه دوم هم در سال تحصیلی(85-84) 1.73 درصد و برای سال تحصیلی(89-88) 0.82 درصد است که مقدار 0.91 درصد کاهش داشته است. بالاترین نرخ مردودی در سال تحصیلی(85-84) به مقدار 3.24 درصد و پایین ترین آن با 2.42 درصد مربوط به سال تحصیلی( 89-88) می‌باشد. علیرغم کاهش این نرخ در هر دو جنس، در سال های پایانی نسبت به سال های اولیه اما بررسی میانگین در طول دوره برای هردوی آن ها حاکی ازبالاتر بودن نرخ مردودی پسران(4.06 درصد) نسبت به دختران پایه دوم(2.93 درصد) می باشد. به گونه ای که پسران به میزان 1.13 درصد بیشتر از دختران در این پایه مردودی داشته اند.
در پایه سوم نرخ مردودی پسران در سال مبدأ(85-84)، 1.79 درصد و در سال پایانی(89-88)، 0.87 درصد می باشد که 0.92 درصد روند رو به کاهشی را نشان می دهد. بیشترین نرخ مردودی در پایه سوم پسران مربوط به سال تحصیلی( 87-86) به میزان 2.69 درصد بوده و کمترین آن درسال تحصیلی( 89-88) به میزان 0.87 درصد می باشد و در مجموع پایه سوم پسران در طول سال های مورد بررسی، دارای نرخ مردودی رو به کاهشی بوده است.
در پایه سوم دختران، در سال 85-84، نرخ مردودی برابر با 94.71 درصد، ودر سال پایانی برنامه(89-88)، برابر با 91.23 درصد می باشد یعنی 3.48 درصد کاهش داشته و بیشترین مقدار نرخ مردودی دختران پایه سوم به میزان 99.15 درصد در سال تحصیلی(88-87 و کمترین آن به میزان 91.23 درصد در سال تحصیلی89-88 بوده است.
گر چه بررسی نرخ مردودی پایه سوم در طول دوره برای هر دو جنسی روند نزولی را نشان می دهد امااز مشاهده ی میانگین مردودی پایه سوم پسران و دختران در کل دوره می توان دریافت که این شاخص برای پسران 93.61 درصد و برای دختران94.80 درصد می باشد که رقمی حدود 1.19 درصد نرخ مردودی دختران پایه سوم از نرخ ارتقاء پسران پایه سوم بیشتر است.
در پایه چهارم، نرخ مردودی پسران درسال ابتدای برنامه 1.95 درصد بوده ودر سال پایانی برنامه به 1.22 درصد رسیده است که حدود 0.73 کاهش داشته است. بیشترین نرخ مردودی در سال تحصیلی(87-86) 4.36 درصد و کمترین میزان این نرخ مربوط به سال پایانی برنامه(89-88) با حدود 1.22 درصد می باشد. درکل این نرخ در بین پسران کاهش را نشان می دهد.

دانلود پایان نامه پایه تحصیلی، استان ایلام

97.11
96.41
میانگین کل پایه ها






هدف برنامه
نمودار(4-1) بررسی نرخ ارتقاء بر حسب جنسیت و پایه تحصیلی سال های 84 تا 89 مقطع ابتدایی استان ایلام
جدول(4-2) و نمودار(4-1) به بررسی نرخ ارتقاء مقطع ابتدایی استان ایلام طی سال های 89-84 در پایه اول تا پنجم پسران و دختران به تفکیک می پردازد. در پایه اول نرخ ارتقاء پسران در سال مبدأ(85-84)، 93.35 درصد و در سال پایانی(89-88)، 92.05 درصد می باشد که 1.3 درصد روند رو به کاهشی را نشان می‌دهد. بیشترین نرخ ارتقاء در پایه اول پسران مربوط به سال تحصیلی( 88-87) به میزان 99.63 درصد بوده و کمترین آن درسال تحصیلی( 87-86) به میزان 89.10 درصد می باشد در سال 86-85 این نرخ افزایش یافته و در سال 87-86 کاهش یافته در سال 88-87 افزایش ودوباره در سال پایانی کاهش یافته است. در مجموع پایه اول پسران در طول سال های مورد بررسی، دارای نرخ ارتقاء رو به کاهشی بوده است.
در پایه اول دختران، در سال 85-84، نرخ ارتقاء برابر با 94.71 درصد، ودر سال پایانی برنامه(89-88)، برابر با 91.23 درصد می باشد یعنی 3.48 درصد کاهش داشته و بیشترین مقدار نرخ ارتقاء دختران پایه اول به میزان 99.15 درصد در سال تحصیلی(88-87 و کمترین آن به میزان 91.23 درصد در سال تحصیلی89-88 بوده است. در مجموع نرخ ارتقاء دختران در این پایه مثل پسران دارای نوسان است.
گر چه بررسی نرخ ارتقاء پایه اول در طول دوره برای هر دو جنس روند نزولی را نشان می دهد امااز مشاهده ی میانگین ارتقاء پایه اول پسران و دختران در کل دوره می توان دریافت که این شاخص برای پسران 93.61 درصد و برای دختران94.80 درصد می باشد که رقمی حدود 1.19 درصد نرخ ارتقاء دختران پایه اول از نرخ ارتقاء پسران پایه اول بیشتر است.
در پایه دوم، نرخ ارتقاء پسران درسال ابتدای برنامه 94.67 درصد بوده ودر سال پایانی برنامه به 95.24 درصد رسیده است که حدود 0.57 کاهش داشته است. بیشترین نرخ ارتقاء در سال تحصیلی(88-87) 97.50 درصد و کمترین میزان این نرخ مربوط به سال اول شروع برنامه(85-84) با حدود 94.67 درصد می‌باشد. درکل این نرخ در بین پسران کاهش را نشان می دهد.گر چه شاهد نوسان نیز هستیم.
در پایه دوم دختران نرخ ارتقاء در ابتدا و انتهای برنامه به ترتیب 96.25 درصد و 97.82 درصد بوده که به مقدار 1.57 درصد کاهش داشته است. بیشترین مقدار نرخ ارتقاء به میزان 97.82 درصد در سال تحصیلی(89-88)- سال پایانی برنامه- بوده و کمترین آن در سال تحصیلی( 87-86) به میزان 93.58 درصد می‌باشد.
نرخ ارتقاء در طول دوره برای هر دوجنس در پایه دوم روندی نزولی است اما بررسی میانگین نرخ ارتقاء در بین دوجنس در این پایه در طول دوره حاکی از آن است که این نرخ برای پسران 95.58 درصد و برای دختران 96.21 بوده و0.63 نرخ ارتقاء دختران بیش از پسران است. که حتی می توان به جهت ناچیز بودن از آن چشم پوشی کرده و تقریباً این نرخ را در بین دو جنس در پایه مذکور برابر دانست.
در پایه سوم پسران، نرخ ارتقاء در ابتدای دوره 97.45 درصد است ودر سال پایانی دوره به 98.40 درصد صعود یافته است این نر خ 0.95 درصدافزایش را نشان می دهد. بالاترین میزان نرخ ارتقاء مربوط به سال تحصیلی( 87-86) با میزان 99.80 درصد و کمترین آن مربوط به سال تحصیلی(85-84) به میزان 97.45 درصد می باشد.
اما بررسی نرخ ارتقاء در دختران پایه سوم نشان می دهد که این نرخ در ابتدای سال آغازین برنامه(85-84) 98.66 درصد بوده و در سال پایانی آن(89-88) 97.43 درصد می باشد. و مقدار 1.23 درصد کاهش نشان می دهد. بالاترین مقدار نرخ ارتقاء در سال تحصیلی(87-86) به میزان 99.38 درصد و پایین ترین آن 97.43 درصد در سال تحصیلی(89-88) می باشد.
با مشاهده‌ی میانگین دوجنس پایه سوم در طول برنامه ملی، 98.50 درصد برای پسران و 98.47 درصد برای دختران در می یابیم که نرخ ارتقاء دختران به میزان ناچیزی در حدود 0.03درصد کاهش داشته و بدین ترتیب در این دوره نرخ ارتقاء دختران از پسران کمتر است. وحتی می توان آن را ناچیز دانست و نرخ مذکور را برای هر دو جنس برابر فرض نمود.
در پایه چهارم پسران نیز نرخ ارتقاء در سال آغازین برنامه ملی96.25 درصد و در سال پایانی آن 99.31 درصد می باشد. که به مقدار 3.06درصد رشد را نشان می دهد. همچنین بالاترین میزان نرخ ارتقاء 99.31 درصد مربوط به سال تحصیلی(89-88) و پایین ترین آن 94.31 درصد مربوط به سال تحصیلی(88-87) می‌باشد.

دانلود پایان نامه کشورهای توسعه یافته، دانش آموزان دختر

نرخ گذر در آموزش ابتدایی(2005) در:
کشورهای توسعه یافته 99%.
کشورهای در حال توسعه 88%.
کشورهای در حال گذر 100%.
کشورهای تابع صحرای افریقا 62%.
کشورهای عربی 92%.
در سال2005 درصد مردودی در بین دختران ابتدایی در جهان14 درصد ولی برای پسران 18 درصد گزارش شده است.لذا شانس دختران در رسیدن به پایه آخر و تکمیل دوره ابتدایی در آنها بسیار بیشتربوده است.
در سال 2006، 55% از 75 میلیون کودک خارج از مدرسه بوده اند. نصف این رقم در صحرای افریقا بوده است. با روندهایی که وجود دارد عده ی زیادی از کودکان در سال 2015 خارج از مدرسه خواهند بود. پیش بینی به عمل آمده برای 134 کشور نشان می دهد که از این کشورها تا سال 2015 – تاریخ مقرر برای برقراری آموزش ابتدایی فراگیر- 29 میلیون کودک فاقد مدرسه خواهند ماند. کودکان خانواده های فقیر، روستایی، محلات پست و پایین و سایر گروه های محروم با موانع زیادی در مسیر دست یابی به آموزش کیفی روبرو هستند. در حالی که 20% کودکان خانواده های ثروتمندآموزش ابتدایی را به پایان می رسانند، 20% بچه های خانواده های فقیر راه طولانی ای برای طی کردن پیش رو دارند(یونسکو،2009).
فرانسیسکو کایلودس در سال 2010پژوهشی در زمینه کارایی درونی و چگونگی دسترسی به دوره‌ی دبیرستان در مناطق و سیستم های آموزشی کشورهای آسیا و اقیانوسیه انجام داده، پس از مطالعات گسترده مشخص شدکه افزایش ترک تحصیل ونرخ مردودی دربین دانش آموزان فقیر، سیاست های خاص دولت‌ها، فقرو مشکلات اجتماعی، کیفیت پایین آموزش و کمبود منابع انسانی وامکانات اموزشی همگی در کاهش کارایی درونی مدارس نقش بسیار مهمی ایفا کرده اند.
بانک جهانی در سال2010 درخصوص کارایی نظام آموزش ابتدایی ایران گزارشی منتشر نموده است در سال 1991 بالغ بر  88 درصد کودکان دوره ابتدایی را طی کردند که این مقدار در سال( 2008) 117 درصد بوده است. در سال 1991 نسبت دختران به پسرانی که دوره ابتدایی و راهنمایی تحصیلی را طی کرده اند 93 درصد بوده که این مقدار در سال 2008 به 98 درصد رسیده است و این نشان می دهد که در زمینه برابری جنسیتی در امر آموزش پیشرفت خوبی صورت گرفته است. نسبت تعداد شاگردان به معلمان در دوره ابتدایی در سال 2008 در ایران 20 به یک بوده است.
در سال 2008 ، درصد کودکان سنین ابتدایی که در دوره ابتدایی شرکت کردند 128 درصد بوده است. در سال 1991 ،91% دانش آموزان پسر و 89 درصد دانش آموزان دختر موفق شده اند از سال اول ابتدایی به سال پنجم ابتدایی برسند. متاسفانه این آمار در سال 2007 گزارش نشده است،-درصد مردودین در سال 2008، در پسرها 3% و در دخترها یک در صد بوده است،-درصد قبولی های امتحان نهایی سال پنجم ابتدایی که موفق شدند به سال اول راهنمایی راه یابند در سال 2007 در پسرها 84 درصد و در دخترها 74 درصد بوده است. البته این آمار از یک زاویه به موضوعی تکان دهنده اشاره می کند. 16 درصد پسرها و 26 درصد دخترهای ایرانی پس از امتحان نهایی سال پنجم ابتدایی، ترک تحصیل کرده و هیچگاه بر روی صندلی های مدارس راهنمایی نمی شیند .این رقم در خصوص دانش آموزان مالزی یا مجارستان تقریبا صفر است و به نحوی نشان دهنده اهمیت بالای کشورهای در حال توسعه یا پیشرفته به موضوع علم آموزی به عنوان امری فراتر از سوادآموزی است.به عبارت دیگر این پارامتر نشان می دهد که درصد قابل توجهی از فرزندان ایران زمین به دلیل مسایل مختلف ،که قاعدتا اقتصاد در راس آن قرار دارد، مجبورند به جای علم آموزی ،به سوادآموزی صرف قناعت کنند و آرزوهای آنها در دنیای علم و دانش ،به یک سوادآموزی ساده ختم می شود.قاعدتا اگر درصد مردودین را یک تا دو درصد در نظر بگیریم می توانیم نتیجه بگیریم که این نرخ در سال 2008 در ایران 20 به یک بوده است. نسبت تعداد شاگردان به معلمان نیز در دوره ابتدایی در سال 2008 در ایران 20 به یک بوده است17 (میر افضلی، 1390).
در گزارش سال 2010 سازمان یونسکو در مورد نظام آموزشی چین به یافته های ذیل در آموزش ابتدایی دست یافته است: در 60 سال اخیر، جمهوری خلق چین توانسته است به اهداف روشن خود که همانا رسیدن به سیاست های آموزشی پایدار در سطح بسیار مطلوبی می باشد نائل آید. مدرسه ابتدایی درسالهای گذشته حدود 35% را از مجموع ثبت نام کنندگان تشکیل می دادند که در سال 2008 به 65% افزایش یافته است .نرخ فارغ التحصیلی در دوره ابتدایی به رشد 95 درصدی رسیده است. طبق آمار اعلام شده تا اواخر سال 2008 جمعا 3038 شهرستان و ناحیه به استاندارد های آموزش اجباری رسیده اند که 1/99 درصد از میزان کل شهرستانها و ناحیه ها در سراسر چین را شامل می شود که جمعا 3/99 درصد از کل جمعیت را پوشش داده است .تعداد مدارس در سراسر چین تا پایان سال 2008 حدود300900 باب بود که نسبت به سال 2007 حدود 19200 کاهش داشته است وبر همین اساس نسبت تعداد دانش آموزان جدید که حدود 16957200 نفر بودند نسبت به سال 2007 حدود 403500 نفر کاهش داشته است .تعداد دانش آموزانی که درسراسر مدارس چین درس می خوانند حدود 603315000 نفر بوده است که نسبت به سال گذشته 2324900 نفر کاهش داشته است .حدود 54/99 در صد از کودکان به مدرسه راه یافته اند که از این تعداد 99.50 درصد پسران و 58/99 درصد را دختران تشکیل داده اند که این امر ، حضور دختران را 0.08 درصد نسبت به پسران بیشتر نشان می دهد . نسبت تعداد دانش آموزان به معلمین 38/18 نفر اعلام شده است. این آمار نشان می دهد که به نسبت کاهش تعداد ورود دانش آموزانی که از دوره ابتدائی وارد متوسطه شده‌اند این امر سبب کاهش تعداد دانش آموزان دراین مقطع تحصیلی شده است .طبق اظهار نظر مسوولین آموزشی چین ، استاندارد های آموزشی نسبت به دوره های گذشته از استاندارد های بالا تر و بهتری برخوردار بوده است و از نظر امکانات آموزشی و ورزشی نیز توانسته است 88/55 درصد استاندارد در کل کشور را بدست آورد( گزارش 2011 یونسکو).
فصل سوم
روش تحقیق
3-1) روش تحقیق:
تحقیق حاضر به لحاظ هدف از جمله تحقیقات کاربردی است و از نظر شیوه ی کنترل متغیرها از نوع پژوهش های غیر آزمایشی است که به روش پیمایشی انجام می گیرد.
3-2) جامعه‌ی آماری:
در این پژوهش جامعه‌ی آماری شامل کلیه‌ی دانش آموزان مقطع ابتدایی استان ایلام طی سال تحصیلی 85-1384 تا 89-1388 بوده که به شیوه‌ی سرشماری انتخاب می‌شوند لذا در این پژوهش نمونه‌گیری نداریم.
3-3)ابزارگردآوری اطلاعات:
ابزارهای گردآوری اطلاعات در این پژوهش جداول آماری حاوی جمعیت دانش آموزان، تعداد قبولی و مردودی‌های هر پایه در هر سال تعداد دانش آموزان روستایی، غیر انتفاعی، آمار کل جمعیت در سن متعارف (6 تا 10 سال)، تعداد معلمان مقطع ابتدایی در طول دوره مورد بررسی، تعداد کلاس‌های فیزیکی، تعداد کلاس دایر، سطح تحصیلات معلمان و متراژ فضاهای آموزشی بوده و همچنین سند استانی برنامه ایفا، سند ملی برنامه‌ی ایفا و قانون برنامه چهارم و پنجم توسعه استان ایلام است.
3-4) شیوه‌ی تجزیه و تحلیل داده‌ها و اطلاعات:

دانلود پایان نامه دانش آموزان دبیرستانی، کشورهای توسعه یافته

2-26-2) تحقیقات خارجی:
تعدادی ازتحقیقات خارجی برعوامل مؤثردر کاهش کارایی مقاطع سه گانه درآموزش و پرورش پرداخته‌اند. مثلاً: یوانگ(2005) در تحقیقی به عنوان بحران دبیرستان در ایالات متحده و کارولینای جنوبی، مشکلات مربوط به ترک تحصیل و راه حل های پیشنهادی نتایج ذیل را به دست آورده است: ایشان نرخ ترک تحصیل را به عنوان بحرانی در بین دانش آموزان دبیرستانی در کشور بیان نموده است و از وجود عوامل مهمی در به وجود آمدن آن اشاره می کند و تأثیرات آن را بر کارایی درونی مدارس و عملکرد آن‌ها در جامعه توضیح می دهد با توجه به اطلاعات به دست آمده از آمارها در سراسر کشور، تنها 71% از دانش آموزان کلاس 9 فارغ التحصیل شده دبیرستان را در موقع مقرر به پایان می رسانند، تنها اندکی بیش از 50% از امریکایی های آفریقایی تبار و لاتین دانش آموزان فارغ التحصیل هستند. از 26 ایالت گزارش داده شده در تحقیق حدود ترک تحصیل از 4% تا 7% بوده است. سه ایالت آیووا، نیوجرسی و ویسکانسیس بیشترین نرخ ترک تحصیل را دارند. همچنین نرخ ترک تحصیل بر روی طیفی که از داکوتای شمالی با میزان3% در انتهای دیگر طیف، دو کشور دیگر آلاسکا و لونیزپانا آریزونا با نرخ ترک تحصیل بیشتر از 8% است. در گزارش سازمان یونسکو(2005) در خصوص وضعیت آموزشی کشور افریقایی مصر نتایجی را به دست آورده است: افزایش نرخ ثبت نامی دختران در مراکز آموزش ابتدائی معادل 49% می باشد. میانگین نرخ مردودی در همه‌ی پایه های ابتدایی 5.60 درصد، نرخ قبولی 91.74 درصد و ضریب کارایی برابر با 91.70 درصد می‌باشد. و این نشان می‌دهد که نرخ قبولی تا پایه پنجم ابتدائی فراتر از 90% می‌باشد که این خودحکایت از نرخ پایین مردودی دانش آموزان ثبت نامی مقطع آموزش ابتدائی دارد. میانگین نرخ افت تحصیلی طی دوره ی شش ساله(1993 تا 1998) برای دختران 7.31 درصد و برای پسران 3.27 درصد گزارش شده که نشان می‌دهد دختران به میزان 4.04 درصد بیشتر از پسران افت تحصیلی داشته اند. نرخ سهم دختران در سال1993 از 45.7 درصد به 48 درصد در سال 1998 به میزان 2.3 افزایش یافته است اما سهم پسران در سال 93 از 54.3 درصد به 52 در صد به میزان 2.3 درصد کاهش یافته است. در نظام آموزشی مصر توجه خاصی به سطوح گوناگون یادگیری از قبیل یادگیری از طریق حفظ مطالب، تجزیه و تحلیل، استقراء و استنتاج و حل مسائل با استفاده از تفکر خلاق مبذول گردیده و یادگیری طوطی‌وار در این میانه از ارزش خاصی برخوردار نمی باشد. همچنین وزارت آموزش و پرورش درصدد است تا با اتخاذ سیاستی صحیح شمار معلمین نسبت به کلاس‌ها و تعداد دانش آموزان را افزایش دهد( یونسکو2005).
در سال 2006پژوهشی توسط هدد و یوریشدر ایالت واشنگتن دی سی در مورد عوامل مؤثر بر کارایی درونی مدارس انجام دادند، آن ها در پایان پژوهش خود به این نتیجه رسیدند که در کل کارایی درونی( نرخ قبولی، ترک تحصیل و نرخ فارغ التحصیلی) در اکثر مدارس ایالت واشنگتن در حد مطلوب می‌باشد. اما عواملی نظیر ساختارهای هزینه- فایده، وضعیت اقتصادی خانواده ها، سیستم های مدارس دو شیفت در مناطق روستایی، مدارس چند پایه و وجود مدارس کوچک روستایی با بازده کم درونی می توانند در آینده باعث افت در جنبه های مثبت و مختلف کارایی درونی باشند.
پژوهشی توسط ویو.می. جیوم(2007) استاد دانشگاه مرکزی هنگ کنگ به دنبال بررسی کارایی درونی مدارس در سال های 1996تا 2003و با هدف بررسی این موضوع که« آیا دبیرستان های خصوصی می‌توانند کارایی درونی را افزایش دهند؟ و همچنین روند کارایی درونی آن ها چگونه بوده است؟»انجام گرفت و به نتایج ذیل منجر گردید:
نحوه ی دسترسی و ثبت نام در دبیرستان های خصوصی در کل 90% بوده است. حال آن که این شاخص در مدارس ابتدایی 99% بوده است. تحقق سایر شاخص های مختلف درونداد 79% بود و نرخ ترک تحصیل 03/3% بود که این نرخ ها بیشتر از نرخ های مدارس ابتدایی بود. همچنین نرخ اتلاف در منابع آموزشی در دبیرستان ها بیشتر از نرخ های شاخص های درون داد- درونداد بود که نزدیک 18% تا 26% رشدداشته است و این نرخ اتلاف تعادل بین افزایش و یا کاهش نرخ فارغ التحصیلی را به شدت تحت تأثیر قرار داده بود.
در گزارشی که سازمان یونسکو از وضعیت آموزش در کشور هندوستان در سال2008 میلادی به منظور پی گیری روند اجرای برنامه آموزش برای همه در مقطع آموزش ابتدایی منتشر نموده است:
تعداددویست دبستان از ایالات مختلف تحت پوشش مدیریت به شیوه ی برنامه آموزش برای همه به منظور برخورداری از کمک های خارجی بین المللی قرار گرفته است. نرخ شاخص های مختلف بدین شرح بوده است: تعداد افراد ثبت نام شده در سال 1950 تا 1990 به ترتیب از 42.16 درصد به 92.14 درصد رسیده است نسبت معلم به کلاس دایر از 1.24 به 1.45 نفر ارتقاء یافته است.نرخ افت تحصیلی در پسران از 61.7 درصد به 39.7 درصد کاهش یافته است. و در دختران از 70.9 به 41.9 درصد رسیده است کاهش افت تحصیلی دختران بیشتر از پسران می باشد. یعنی نرخ افت تحصیلی دانش آموزان دختر از نرخ افت دانش آموزان پسر کمتر است. ولی در کل میانگین نرخ افت در طول دوره کمتر شده است. سهم دانش آموزان دختر نیز در طول دوره رو به افزایش داشته است.جمعیت پسران و دختران در طول دوره کاهش یافته است ولی کاهش نرخ جمعیت دختران بیشتر از پسران بوده است. تعداد کلاس فیزیکی رو به افزایش بوده است در کنار افزایش نرخ ارتقاء نرخ ثبت نام و ماندگاری نیز افزایش داشته است.
همچنین آجایا و امبه(2008) در پژوهش خوددر زمینه روند نرخ اتلاف در مدارس دولتی در بین سال‌های 2000تا 2006 میلادی مشخص نمودند که نرخ ترک تحصیل، مردودی و ارتقاء به طور بسیار نزدیکی مرتبط با نرخ اتلاف بودند و نرخ اتلاف بین 9/8 درصد تا 2/11 درصد بوده است که بیان گر عملکرد سیاست های دولت نیجریه در افزایش کارایی درونی مدارس بوده که به طور حتم همکاری دولت فدرال در ارائه آموزش های پایه در مدارس و تلاش برای کاهش ترک تحصیل و مردودی نقش مهمی در افزایش کارایی درونی داشته است.
ولی با این وجود اوکاما و همکارانش (2008) در تحقیق خود ضمن آن که به این نتیجه رسیدند که میزان نرخ ترک تحصیل در اکثر مدارس آلمان پایین بوده است، عواملی نظیر افزایش سطح تحصیلات والدین، سکونت شهری و میزان شهریه کم مدارس می توانند از عوامل نگه دارنده یا کاهش دهنده میزان نرخ ترک تحصیل ودر نتیجه افزایش کارایی درونی مدارس قلمداد می شوند.
همچنین جوانگ چینگ و کیمینگ ویو)2008 ( به بررسی ابعاد کارایی درونی آموزشی دانش آموختگان دوره‌های کشاورزی مراکز دبیرستانی دولتی در ایالت کمینگ کشور چین پرداختند. بعد از بررسی و مطالعات گسترده نتایج نشان داد ند که کیفیت تدریس و تحقیق ( فرایندها) توزیع نابرابر امکانات و تداخل سیستم‌های مدیریت داخلی مدارس و چگونگی فارغ التحصیلی دانش آموختگان همگی از مهمترین عوامل مهم برکارایی درونی بود. اما در کل نرخ افت تحصیلی کم بود که ناشی از انگیزه ی دانش آموزان و وجود منابع انسانی متخصص و کارآمد در مراکز دبیرستان های کشاورزی بوده است.
گزارش جهانی پایش آموزش برای همه(یونسکو2009)-که توسط دانشگاه آکسفورد به چاپ رسیده است- در راستای تحقق اهداف شش گانه برنامه آموزش برای همه حاکی از آن است که در سال 2006:
نرخ تکرار همه ی پایه ها(2005)در آموزش ابتدایی:
کشورهای توسعه یافته 7/0%.
درحال توسعه3/5%.
درحال گذر2/0%.
تابع صحرای افریقا 1/13%.
کشورهای عربی 4%.
نرخ ماندگاری تا پایه پنجم(2005)در آموزش ابتدایی در:
کشورهای در حال توسعه 82%.
کشورهای تابع صحرای افریقا 74%.
کشورهای جنوب و غرب آسیا73%.

دانلود پایان نامه آموزش های فنی و حرفه ای، برابری فرصت های آموزشی

بالا بودن نرم به کار گیری معلمان راهنما در مناطق و حذف معلمان راهنما در مناطق شهری
کمبود نیروی انسانی متخصص در دورهی پیش دبستانی
2-24) تعریف شاخص آموزشی:
نشانگرها (شاخص ها) ابزار اندازه گیری مورد استفاده در گردآوری داده ها برای عملکرد یک ملاک انتخاب شده هستند که برای توصیف و درک نظام آموزشی ضروری اند. شاید جامع ترین تعریف نشانگر را مشایخ( 1383)، به نقل از دایره المعارف پژوهش های آموزشی، ارائه کرده باشد؛ بدین مظمون که نشانگر آموزشی، آماره ای مرتبط با سیاست های آموزشی است که به منظور فراهم آوردن اطلاعات درباره ی رتبه، کیفیت و عملکرد نظام آموزشی طراحی می شود. نشانگرها با نشان دادن نقاط قوت و ضعف نظام آموزشی، زمینه های لازم برای انجام بررسی های کیفی ومشاهدات عینی در نظام آموزشی را به وجود می آورند.
2-25) نشانگرهای آموزشی برنامه ملی آموزش برای همه:
نظام آموزش و پرورش با گروه وسیعی از کودکان لازم‌التعلیم در حوزه‌های مختلف شهری و روستایی،
دختر و پسر، مناطق محروم و برخوردار، گروه‌های متنوع اجتماعی، افراد آسیب دیده و…، در ارتباط است و براساس قوانین آموزشی مکلف به ارایه آموزش در دسترس و با کیفیت به همه گروه‌های یاد شده می‌باشد. همچنین پس از جذب دانش‌آموزان به داخل نظام آموزشی، ناگزیر از پایش وضعیت دانش‌آموزان از لحاظ بررسی وضعیت پیشرفت تحصیلی، ارتقاء به پایه یا دوره‌های بالاتر تحصیلی، جلوگیری از افت و ترک تحصیل و به پایان رساندن تحصیل در زمان مقرر نیز هست. از این رو، دسترسی به نظام اطلاعات آماری مورد نیاز برای برنامه‌ریزی مناسب قبل از ورود دانش‌آموزان به نظام آموزشی و در حین تحصیل در نظام آموزشی یکی از ابزارهای اصلی برای تحقق موارد پیش گفته است. بخش آموزش و پرورش، علاوه بر استفاده از نظام‌های اطلاعات مدیریت آموزشی که در قالب آمارنامه‌های آموزشی، نتایج حاصل از سرشماری آموزشی و تحقیقات پیمایشی دسته‌بندی می‌شود از نظام نشانگرهای آموزشی نیز استفاده می‌کند. در فرآیند جمع‌آوری، پردازش و تحلیل اطلاعات آماری بخش آموزش، داده‌ها اصلی‌ترین جزء محسوب می‌شوند. داده‌های مورد نیاز براساس پرسشنامه‌های طبقه‌بندی شده و به تفکیک اطلاعات مربوط به عوامل مختلف آموزشی جمع‌آوری می‌شوند. سپس این داده‌ها با قرارگرفتن در طبقه‌های بزرگ‌تر، اطلاعات آموزشی را تشکیل می‌دهند. برای مثال، داده‌های مربوط به دانش‌آموزان دوره‌های مختلف تحصیلی به تفکیک دختر و پسر، مناطق جغرافیایی، آموزش دولتی و غیرانتفاعی، مدارس عادی و بزرگسال، دانش‌آموزان تیزهوش و استثنایی در داخل طبقه «اطلاعات دانش‌آموزی» دسته‌بندی شده و اطلاعات مورد نیاز را برای انجام تحلیل‌های مربوط در اختیار برنامه‌ریزان و کارشناسان قرار می‌دهد. با وجود کاربرد گسترده داده‌ها و اطلاعات، محدودیت‌هایی نیز برای این گروه آماری وجود دارد. داده‌ها و اطلاعات در هر دو شکل خود، به صورت اعداد خام بیان شده و اطلاعات دقیق وضعیت یا عملکرد نظام آموزشی در یک حوزه مشخص را ارایه نمی‌دهند. داده‌های خام علاوه بر اینکه نیازمند طبقه‌بندی شدن آماری دارند، برای معنادار شدن نیازمند انجام عملیات تکمیلی و محاسباتی نیز هستند تا بهتر بتوانند هدف وضعیت نظام آموزشی باشند. این امر در نظام نشانگرهای آموزشی و از طریق کنار هم قراردادن داده‌های گروه‌های مختلف اطلاعاتی و انجام عملیات ریاضی برای معنادار کردن آنها تحقق می‌یابد.ساوژه(1997)، نشانگرهای آموزشی را نتیجه فرآوری شده و محاسبه شدن عملیات ریاضی بر گروه یا گروه‌های خاصی از داده‌های مرتبط با عملکرد نظام آموزشی می‌داند که از کنار هم قرار گرفتن، معنی مشخصی از وضعیت نظام آموزشی در یک حوزه پیدا می‌کنند. تاکنون دسته‌بندی‌های متعددی از نظام نشانگرهای آموزشی به عمل آمده است که پرکارترین آنها مربوط به دسته‌بندی به عمل آمده توسط یونسکو(2000) است. این دسته‌بندی، نشانگرهای آموزشی را به شش گروه: دسترسی به آموزش، مشارکت در آموزش، کارآیی داخلی، نشانگرهای منابع انسانی، نشانگرهای وضعیت سواد و نشانگرهای منابع مالی آموزش، طبقه‌بندی می‌کند. با تفکیکی که نشانگرهای یاد شده در حوزه‌های جنسیت، منطقه جغرافیایی و نوع آموزش پیدا می‌کند، مجموع نشانگرهای استاندارد در یک نظام در حدود 39 نشانگر است. همان طور که در خلال متن توضیح داده شد، اعلامیـه داکار اهداف مهمی از جمـله افزایش و گستـرش مراقبت و آموزش جامع در اوان کودکی، افزایش پوشـش تحصیلی، رسیـدن به آمـوزش کیـفی، پایان دادن به نـابرابری‌های جنسیـتی در آمـوزش، یادگـیری متنـاسـب با مهـارت‌های زنـدگی و ریشـه‌کنی بیسـوادی را در چهـار گروه هـدف (قبـل از دبستـان، آمـوزش پایه ابتدایی، راهنمایی، بزرگسالان و کودکان خارج از مدرسه) مورد تأکید قرار داده است.
با گذشت 10 سال از اجرای برنامه «آموزش برای همه»، به هدف آخر برنامه یادشده که همان کیفیت آموزش است، نزدیک می‌شویم. ویژگی اصلی برنامه «آموزش برای همه»، با شرایط خاص آموزشی که در ایران از ابتدای سال 2000 به وجود آمده تا حدودی با کاهش شیب رشد دانش‌آموزی مواجه بوده است. یعنی فرصت طبیعی که روندهای جمعیتی دانش‌آموزی در اختیار قرار می‌دهد. بنابراین، آن‌طور که در برخی از نشانگرهای آموزشی دیده می‌شود، بیان‌کننده کم مایه بودن جامعه هدف به‌ویژه در حوزه ارتقای نشانگر باسوادی و بالابردن پوشش تحصیلی در آموزش پایه و…، است. بدیهی است، برآیند همه این ویژگی‌ها در نتیجه سیاستگذاری‌های ویژه، استفاده از ابزارهای خاص، تشریک مساعی و بالابردن همکاری‌های بخشی و بین‌بخشی است که به نظر می‌رسد، ضرورت بازنگری در سند ملی آموزش برای همه در زمینه سیاستگذاری‌ها را می‌طلبد. و از طریق بررسی شاخص های آن به شناخت علل و عوامل ضعف کارایی نظام آموزشی کشورمان در بعضی شاخص ها نائل آییم(مجید سلیمانی و همکاران، 1390).
2-26) مروری بر تحقیقات انجام گرفته
2-26-1) پژوهش‌های داخلی:
مطالعات مربوط به کارایی درونی در کشور ایران نشان می دهد که همواره آموزش و پرورش مقطع ابتدایی و راهنمایی و متوسطه با افت و خیزهایی در زمینه ی نرخ ارتقاء، نرخ ماندگاری، افت تحصیلی، نسبت دانش آموز به معلم و… همراه بوده است به گونه ای که عزیززاده و همکاران(1379) در تحقیقی تحت عنوان بررسی تحولات کارایی درونی نظام آموزش و پرورش عمومی کشورطی یک دوره هشت ساله از سال تحصیلی(71-70) تا( 78-77) نتایجی را به دست آورده اند، نسبت اتلاف مقطع ابتدایی در دختران و پسران در ابتدای دوره نسبت به پایان دوره کاهش یافته است. ولی دختران افت کمتری داشته اند. بررسی میانگین این نرخ نشان می دهد که برای هر دوجنس در انتهای برنامه نسبت به ابتدای دوره ی مورد بررسی کاهش داشتنه است. با توجه به این داده ها هزینه ی صرف شده به ازاء هر فارغ التحصیل 11 درصد بیش از میزان آن در حالت مطلوب است. همچنین صرف هزینه برای پسران بیش از دختران بوده است یعنی اتلاف در پسران بیشتر بوده است. میانگین طول تحصیل فارغ التحصیلان گر چه در طول دوره کاهش را نشان می‌دهد اما در بین پسران بیش از دختران بوده است. بررسی نرخ ماندگاری نشان می دهد که هردوجنس به طور مساوی می توانند به پایه پنجم راه یابند و به نسبت مساوی هر دوجنس وارد شده به پایه اول، قبل از ورود به پایه پنجم ترک تحصیل می نمایند. نرخ ارتقاء دختران در طول دوره بیش از پسران است اما احتمال ترک تحصیل آن دسته از دختران که مردود می شوند بیشتر از پسران مردودی است. در پایه اول دبستان در این تحقیق نیز ترک تحصیل وجود دارد و میزان آن نسبت به سایر پایه ها زیادتر است حدود 3 درصد از هردوجنس ورودی به اول دبستان قبل از رسیدن به پایه دوم ترک تحصیل می نمایند. مقایسه نرخ ماندگاری در ابتدای دوره با انتهای آن نشان می دهد که نرخ ماندگاری در سال پایانی دوره افزایش چشم گیری داشته است. گر چه گرایش به ترک تحصیل در طول دوره سیر نزولی را پیموده است اما دختران بیش از پسران ترک تحصیل نموده اند. و ترک تحصیل در مردودان نیز بیشتر است. نرخ پوشش تحصیلی ظاهری با توجه به نرخ مردودی و ترک تحصیل بالاست. در تحقیقی دیگر تحت عنوان: بررسی کارایی درونی آموزش راهنمایی استان خوزستان طی سال های 75- 1369و مقایسه آن با شاخص های برنامه های پنج ساله اول و دوم، سالمی(1382)، نتایج زیر را به دست آورده است:
جمعیت دانش آموزی در دوره راهنمایی از میزان جمعیت پیش بینی شده در برنامه اول تعداد 27519 نفر بیشتر می باشد همچنین در برنامه دوم نیز تعداد 21357 نفر بیشتر شده است یعنی در طول دوره‌ی مورد بررسی میزان جمعیت دانش آموزان مقطع راهنمایی استان هرمزگان زیاد شده است. که نشان دهنده‌ی رشد دانش آموزان در سال های قبل می باشد. تعداد دانش آموزان غیر انتفاعی رشد چشمگیری داشته است. جمعیت دانش آموزی شهری در برنامه اول و دوم افزایش داشته است اما در برنامه دوم جمعیت دانش آموزی روستایی کاهش داشته است اما در مجموع تعداد دانش آموزان روستایی نسبت به تعداد دانش آموزان شهری به مقدار پیش بینی شده در هر دو برنامه نزدیکتر بوده است. تعداد کلاس فیزیکی در برنامه اول و دوم نسبت به پیش بینی نسبت به پیش بینی کاهش داشته است. و شاخص تراکم دانش آموز در کلاس در مقایسه با هدف برنامه اول و دوم کاهش را نشان می دهد ضریب بهره برداری از کلاس ها نیز در پایان هر دوبرنامه افزایش یافته است. نرخ ارتقاء شهری از نرخ ارتقاء روستایی بالاتر بوده است و نرخ ارتقاء دختران از نرخ ارتقاء پسران بالاتر بوده است.با این حال نرخ ارتقاء در دوجنس با هدف برنامه های اول و دوم فاصله داشته و نزدیک به 19 درصد دانش آموزان با تکرار پایه و ترک تحصیل مواجه اند.که خسارت قابل توجهی است. نرخ مردودی در دانش آموزان پسر روستایی از همه بیشتر است.ولی این نرخ در مناطق شهری نسبت به روستا بهتر است. نرخ ترک تحصیل در طول اجرای تحقیق برای دختران رقم کمتری در مقایسه با پسران می باشد. ضریب کارایی درونی آموزش راهنمایی در دوره ی فوق 72.83 درصد بوده است. همچنین کارایی درونی دختران با اتلاف کمتراز پسران، بیشتر بوده است. ودر کل دوره هردو جنس به میزان 30 درصد اتلاف هزینه داشته اند. مناطق شهری نسبت به مناطق روستایی کارایی بیشتری را نشان می‌دهند. یعنی دختران بهتر از پسران و مناطق شهری بهتر از مناطق روستایی عمل کرده اند.
طبق گزارش سازمان آموزش و پرورش استان خوزستان(1384) میزان تحت پوشش قرار گرفتن کودکان لازم التعلیم13-11 ساله( پوشش واقعی) در طول سال های 81-1379 با افزایش روبرو بوده است. هم چنین نرخ پوشش ظاهری طی سال های مذکور نیز روند صعودی داشته و سهم دانش آموزان دختر از کل روند افزایش داشته است. درصد دانش آموزان دختر روستایی در طول سال های مورد نظر سیر صعودی داشته و شاخص نرخ ماندگاری از پایه اول به سوم راهنمایی نیز روند افزایشی پیموده است. نرخ ارتقاء نیز در سه پایه تحصیلی دوره راهنمایی تحصیلی ودر طول سال های مورد بررسی با افزایش مواجه بوده است لذا نرخ تکرار پایه به تبع نرخ ارتقاء با روند کاهش مواجه بوده است. بررسی نرخ ترک تحصیل پایه های مختلف دوره راهنمایی تحصیلی نشانگر افزایشی بودن آن در پایه اول تا سوم می باشد. گر چه تعداد دانش آموزان غیر انتفاعی با افزایش مواجه بوده لکن میزان آن با توجه به هدف گذاری های انجام شده قابل توجه نبوده است. درصد معلمان دارای صلاحیت های دانشگاهی نیز با افزایش مواجه بوده که علت افزایش این شاخص، برگزاری دوره های بلندمدت و استفاده از بخشی از ظرفیت دانشگاه های کشور بوده است. پوشش تحصیلی ظاهری میزان افزایشی را نشان می دهد.تعداد مدارس دوره راهنمایی تحصیلی نیز افزایش یافته است. همچنین ابراهیمی(1384) در تحقیق دیگر تحت عنوان بررسی میزان تحقق شاخص های آموزش و پرورش عمومی استان اصفهان در برنامه سوم توسعه انجام داده است که با توجه به پرسش های تحقیق نتایج زیر به دست آورده است:
در مقطع ابتدایی عملکرد استان در شاخص های پوشش ظاهری، درصد دانش آموزان دختر از کل، تراکم دانش آموزان در کلاس دایر، به جز سال 79، و تراکم دانش آموزان در کلاس کالبدی، هماهنگ با برنامه بوده است و در شاخص های تعداد دانش آموزان دولتی و غیر انتفاعی و درصد دانش آموزان روستایی و ضریب بهره برداری از کلاس فیزیکی با اهداف برنامه ناهمخوان است. سلیمانی( 1385) نیزدر تحقیق خود تحت عنوان بررسی و تحلیل شاخص توسعه‌یافتگی آموزش همگانی در نظام آموزشی ایران به نتایجی دست یافته است: شاخص درصد دختر از کل افزوده شده است. شاخص نرخ تکرار پایه در دوره ابتدایی کالهش را نشان می دهد. شاخص نرخ ماندگاری از پایه اول تا پنجم ابتدایی روند افزایشی داشته، شاخص نسبت دانش‌آموز به کلاس نیز کاهش داشته است که بیان‌کننده روند کاهشی برخوردار است. نسبت فارغ التحصیلی پایه پنجم در طول دوره افزایش یافته است. نرخ تکرار در تمامی پایه ها تقلیل یافته است. در کل نرخ تکرار در طول دوره ی مورد بررسی باکاهش قابل محسوسی مواجه بوده است. قیاسی(1386)، هم در تحقیقی با عنوان مطالعه نرخ های کارایی درونی و بیرونی آموزش های فنی و حرفه ای استان مرکزی در سال 1385 نرخ قبول شدگان را 22/70% و نرخ فارغ التحصیلی را 72/21% به دست آورده است. نتایج تحقیق افسرده(1387)، با عنوان مقایسه کارایی درونی شاخه فنی و حرفه ای آموزش و پرورش استان ایلام در سال 79 تا 83 با اهداف پیش بینی شده در برنامه سوم توسعه استان منتج به نتایج زیر گردیده است:
ضریب کارایی، نسبت اتلاف، و میانگین طول تحصیل کاهش یافته همچنین نرخ قبولی افزایش یافته است. نرخ مردودی و نرخ ترک تحصیل کاهش داشته اند، که با اهداف برنامه سوم توسعه هم جهت بوده است. پوشش تحصیلی ظاهری و تراکم هنرجو در کلاس تنزیل یافته است. که با اهداف برنامه سوم در این شاخص ها هماهنگ نبوده اند. سهم دانش آموزان دختر تا حدودی به هدف برنامه سوم نزدیک بوده است.
محمدی(1387)، هم در تحقیقی با عنوان بررسی کارایی درونی آموزش متوسطه نظری استان ایلام طی سال‌های 1379 تا1383 در مقایسه با شاخص های برنامه سوم توسعه آموزش و پرورش استان ایلام نتایج زیر را به دست آورد: نرخ ماندگاری شاخه متوسطه نظری استان ایلام کاهش یافته ونشان دهنده ی عملکرد ضعیف این استان در شاخص مذکور می باشد. نرخ درصد فارغ التحصیلی افزایش داشته است ولی عملکرد استان در این زمینه از هدف پیش بینی شده پایین تر است. گرچه روند افزایشی این نرخ تا سال پایانی برنامه حکایت از بهبود عملکرد دارد اما هدف برنامه محقق نشده است. میانگین طول تحصیل فارغ التحصیلان کاهش یافته است و نسبت اتلاف کاهش داشته ولی ضریب کارایی افزایش داشته همچنین نرخ قبولی پایه اول افزایش ولی مردودی و ترک تحصیل کاهش را نشان می دهند. که همگی نشان از بهبود عملکرد استان دارند. پوشش ظاهری تنزیل یافته است. عملکرد استان در این زمینه نسبت به هدف عقب تر است. سهم جمعیت شاخه ی متوسطه نظری(دوم و سوم) ازکل دانش آموزان متوسطه کاهش داشته و نسبت به هدف برنامه کمترمی باشد. سهم دختران در شاخه نظری مربوطه افزایش یافته در حالی که با هدف برنامه فاصله دارد. سهم دانش آموزان روستایی افزوده شده است. دراین جا عملکرد آموزش و پرورش استان در جهت هدف برنامه بوده است. میانگین تحصیلات معلمان افزایش نشان می دهد. همچنین نسبت دانش آموز به معلم کاهش داشته است که این کاهش نشان دهنده ی بهبود وضعیت عملکرد استان در این شاخص بوده است.و نسبت معلم به کلاس دایر افزایش یافته گرچه با حد مطلوب فاصله دارد اما استان دراین زمینه بهبود عملکرد دارد. نسبت هنر جو در کلاس دایر در طول دوره مورد بررسی کاهش یافته است. تراکم کالبدی نیز کاهش داشته است.سرانه فضای آموزشی افزایش داشته است. ضریب بهره برداری از کلاس کاهش داشته است. که علت آن افزایش کلاس درس و کاهش جمعیت دانش آموزی است.
همچنین یوسف قنبری(1389) در تحقیق خود تحت عنوان بررسی کارایی درونی مدارس مقطع راهنمایی شهرستان دزفول در سال های 83 تا 87 به این نتایج دست یافت: در طول سال های مورد بررسی، سال86-85 کلیه پایه ها بالاترین میانگین نرخ ارتقاء را داشته و در طول سال های88-87 کمترین نرخ ارتقاءرا داشته اند. نرخ مردودی درپایه سوم پسر ودختراز سایر پایه ها در سال های پایانی برنامه چهارم توسعه(88-87) بالاتر بوده و کمترین آن در سه پایه مربوط به سال 87-86 می باشد. نرخ ارتقاء در کل دوره روبه کاهش بوده است. نرخ ترک تحصیل در سه پایه در سال تحصیلی86-85 کمترین نرخ ترک تحصیل و درسال تحصیلی 87-86 بیشترین نرخ ترک تحصیل را داشته اند. نرخ ماندگاری در پایه سوم، پایه دوم و پایه اول روند کاهشی داشته اند و بالاترین نرخ ماندگاری سه پایه، مربوط به سال تحصیلی: 86-85 می‌باشد. درصد فارغ التحصیلی هم در پسران وهم در دختران در سال پایانی نسبت به سال ابتدا، روند رو به افزایشی داشته است. ورو به بهبودی رفته است.و میانگین فارغ التحصیلی دختران نسبت به پسران بیشتر است. نسبت اتلاف در سال پایانی دوره مورد بررسی نسبت به سال ابتدا روند رو به کاهشی را پیموده است. یعنی در سال پایانی دوره مورد بررسی، از هزینه ها کاسته شده است. و هزینه اضافی به میزان نصف میزان پیش بینی شده در برنامه ی توسعه شهرستان دزفول می باشد. با توجه به ضریب کارایی، در سال پایانی نسبت به سال ابتدای دوره مورد بررسی، کارایی درونی افزایش یافته است. میانگین طول تحصیل دانش آموزان راهنمایی بالاست.وبا هدف برنامه در این زمینههنوز فاصله وجود دارد. نرخ رشد دانش آموزان در طول دوره کاهش داشته است. تعداد کل جمعیت دختران از جمعیت پسران در طول دوره کمتر است و سهم پسران از دختران نیز بیشتر می باشد. سهم دانش آموزان شهری نسبت به روستا زیادتر بوده است. سهم دانش آموزان غیر انتفاعی در مقایسه با سهم دانش آموزان دولتی رو به کاهش نهاده است.و مقدار آن نصف میزان پیش بینی شده در هدف برنامه می باشد. یعنی با هدف گذاری های برنامه همخوان نیست. پوشش تحصیلی ظاهری گرچه روند رو به افزایشی راداشته است ولی از میزان پیش بینی شده در هدف برنامه پایین‌تر است.
میانگین نسبت دانش آموز به معلم ، نسبت معلم به کلاس دایر و میانگین معلمان تحصیل کردهروند افزایشی داشته اند. تراکم دانش آموز در کلاس دایر روند کاهشی داشته است. ومیزان آن بیش از هدف برنامه است. تراکم دانش آموز در کلاس کالبدی نیز روند کاهشی داشته است. سرانه فضای آموزشی روند افزایشی داشته است. ولی از هدف برنامه کمتر است. ضریب بهره برداری از کلاس فیزیکی روند کاهشی ورو به بهبودی داشته است.
غضنفری(1390) نیزدر تحقیق خود تحت عنوان بررسی برابری فرصت های آموزشی مقطع متوسطه استان ایلام طی برنامه چهارم توسعه(1384تا1389) به این نتایج رسیده است:
پوشش تحصیلی ظاهری مقطع متوسطه در استان ایلام از نسبتی که در هدف پیش بینی شده کمتر است. و با این هدف همخوانی ندارد. چون جمعیت دانش آموزی رو به کاهش بوده است لذا این باعث افزایش فضای آموزشی می گردد. نسبت دانش آموز به معلم از هدف برنامه کمتر بوده و با آن همخوان است.گر چه روند رو به رشدی را داشته است. تراکم در کلاس افزایش داشته، درصد قبولی در سال اول متوسطه استان ایلام از هدف برنامه، بیشتر بوده است میزان افت تحصیلی و نرخ تکرار در مقطع متوسطه از هدف پیش بینی شده در برنامه چهارم توسعه بالاتر است. و وضعیت تحصیلی دانش آموزان این مقطع با هدف برنامه چهارم همخوانی ندارد. در طول برنامه چهارم توسعه جمعیت پسران جمعیت دختران بیشتر است. ولی در متوسطه نظری جمعیت دختران دو برابراز پسران بیشتر است.
سهم دختران در شاخه های متوسطه و نسبت فارغ التحصیلان مقطع متوسطه در استان ایلام افزایش را نشان می‌دهند همچنین در این مقطع میانگین طول تحصیل کاهش یافته است.

دانلود پایان نامه سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، سطوح تصمیم گیری

2-20-2-8-4)جایگاه برنامه ملی آموزش برای همه درسند تحول بنیادین:
بند 5 از فصل ششم سند تحول( اهداف عملیاتی و راهکارها) مبنی بر« تأمین و بسط عدالت در برخورداری از فرصت های تعلیم و تربیت با کیفیت مناسب با توجه به تفاوت ها و ویژگی های دختران و پسران و مناطق مختلف کشور»( راهکار3و5و7) بررعایت مفاد برنامه ملیEFA تأکید نموده است( سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، 1390).
ارتباط بین برنامه آموزش و پرورش و برنامه توسعه ملی:
برنامه ها و اهداف خرد در برنامه ی کلان آموزش و پرورش، به عنوان بخشی از تلاش های توسعه ملی برای رشد اقتصادی جامعه به شمار می رود. این برنامه ها باید با برنامه ها و طرح های توسعه اقتصادی- اجتماعی موجود پیوستگی و ارتباط داشته باشند. بخصوص با استراتژی های ملی مربوط به فقرزدایی، تهیه خدمات بهداشتی و یا زمینه های دیگر که حصول به اهداف و مقاصد توسعه آموزش و پرورش را تحت تأثیر قرار می دهد. برنامه آموزش و پرورش برای اختصاص منابع مالی با تمام بخش های دیگر رقابت می‌کند. برنامه ریزان باید بسیار دقیق و مواظب باشند تا برنامه هایی را پیشنهاد کنند که در تقاضای منابع از محدودیت های معقول برخوردار باشد و شانس خوبی برای سرمایه گذاری و اجرا داشته باشند. انجام این کار نیازمند غلبه بر دو مشکل است:
اتخاذ تصمیم مبنی بر این که جنبه های محدودیت منابع، را در چه مرحله ای از فرایند برنامه ریزی باید به حساب آورد.
تعیین شاخص های معتبر از سطح منابع موجود.
به حساب آوردن جنبه های محدودیت منابع یک امر قابل تأمل و مهم است که کل روند تهیه برنامه را تحت تأثیر قرار می دهد. در تمام طول تهیه برنامه، برنامه ریزان باید این واقعیت را در نظر بگیرند که دیگر زیر مجموعه ها نیز همان منابعی را می خواهند که آموزش و پرورش روی آن حساب می کند. روش معمول برای پیش بینی سقف منابع در برنامه ریزی برای بخش آموزش و پرورش این است که باید میزان سهم فعلی را به عنوان حداقل سقف منابع برای آموزش و پرورش از بودجه ملی در آینده تصور نمود. اما در موقعیتی که اهداف و سیاست گذاری آموزش و پرورش در طول اجرای برنامه نیاز به افزایش بودجه داشته باشد، برنامه ریزان باید تأمین کنندگان منابع را قانع کنندکه اختصاص منابع را به نفع آموزش و پرورش تغییر دهند. برنامه ریزان می توانند این کار را با دقت و با نزدیک کردن سطح سیاست های وزارت آموزش و پرورش، سازمان برنامه و بودجه و وزارت دارایی درست از نقطه آغاز فرایند آماده سازی برنامه انجام دهند. بدین طریق فرصت خوبی است که سطوح تصمیم گیری در وزارت خانه های دارایی و سازمان برنامه و بودجه نیز آگاهی کافی از کارکرد بخش آموزش و پرورش داشته باشند و از برنامه هایی که در طرح آموزش و پرورش لحاظ شده و نیز از معقول بودن منابع مورد نیاز بخش آموزش و پرورش درک بهتری داشته باشند(فرهمندیان، 1383).
2-22) برنامه‌ها و اهداف دوره ابتدایی در طول برنامه در استان:
جذب کلیه کودکان واجد شرایط ثبت نام در دوره ابتدایی( به ویژه دختران روستایی)
توزیع عادلانه ی نیروی انسانی و تجهیزات در بین مناطق و مدارس
مجهز کردن مدارس ابتدایی به وسایل آزمایشگاهی و به کارگیری این وسایل در جهت تثبیت یادگیری
بهبود کیفیت آموزش و پرورش در دوره ابتدایی
استاندارد کردن کلاس های آموزشی بر اساس معیارهای قابل قبول با توجه به شرایط و موقعیت منطقه
به کارگیری روش های فعال تدریس بر اساس دانش آموز محوری
ارتقاء علمی مربیان و آموزگاران و … از طریق آموزش های کوتاه مدت و بلند مدت
برگزاری کارگاه های آموزشی، پرورشی و ورزشی برای معلمان و مدیران
برگزاری جشنواره الگوهای برتر تدریس و شناسایی و معرفی معلمان خلاق و فعال و موفق استان
توسعه مراکز و کلاس های دوره ی پیش دبستانی
تولید محتوا و فعالیت های یاددهی- یادگیری دوره پیش از دبستان بر اساس فرهنگ بومی محلی استان
ایجاد روحیه اعتماد به نفس و خودباوری به مربیان و آموزگاران شاغل در کلاس های پیش دبستانی جهت تولید محتواهای یاددهی- یادگیری بومی و محلی
2-23) قوت‌ها و ضعف‌های توسعه‌ی آموزش ابتدایی استان:

دانلود پایان نامه قانون برنامه پنج ساله پنجم توسعه، مناطق کمتر توسعه یافته

یا در دوره راهنمایی ثبت نام کرده اما قبل از اتمام دوره در یکی از پایه ها ترک تحصیل کرده اند.
ی)گروه هدف آموزش بزرگ سالان و سواد آموزی:
منظور از این گروه هدف، افرادی هستند که به دلیل مشکلات مختلف نمی توانند تحت پوشش آموزش رسمی قرار گیرند و یا قبل از اتمام تحصیلات رسمی یک دوره از ادامه تحصیل باز می مانند و به دلیل بالا رفتن سن و موانع قانونی امکان بازگشت به نظام آموزش رسمی را از دست داده ودر گروه بی سوادان و کم سوادان جامعه قرار می گیرند و در گروه های سنی پراکنده می شوند.
2-20-2-7) برنامه آموزش برای همه از منظر برنامه‌ی توسعه ملی:
برای این که بتوانیم تصویر روشنی ازبرنامه آموزش برای همه بدست آوریم، ناگزیریم مفهوم« توسعه» را به طور گذرا بررسی کنیم. سپس بحث خودرا در خصوص ارتباط برنامه آموزش برای همه و برنامه توسعه ملی و استانی متمرکز نماییم. توسعه، مجموعه تغییرهایی است که موجب می شود یک نظام اجتماعی، از شرایط خاصی از زندگی که نامطلوب تشخیص داده می شود به سوی شرایط بهتر حرکت کند. این تغییرها، از طریق مجموعه ای از هدف های اجتماعی و با یک رشته فرایندهایی انجام می گیرند. فرآیندهای عمده ای که در این تغییر، نقش دارند فرآیندهای اقتصادی،اجتماعی، فرهنگی و سیاسی هستند. به عبارت دیگر، توسعه فرایند جامع و فراگیری است که به وسیله انسان آغاز می شود و هدف آن خود انسان و بهبود بخشیدن به شرایط زیستی کلیه افرادی است که در یک جامعه زندگی می کنند. از این رو، توسعه کلیه عوامل مؤثر در بهبود شرایط زیستی، یعنی عوامل اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی جامعه را در بر می‌گیرد و زمانی توسعه به طور واقعی تحقق پیدا می کند که عوامل یاد شده هم زمان و متوازن تحول پیدا کنند. بنابراین، امروزه، توسعه مانند گذشته تنها با محور اقتصادی مطرح نیست بلکه با محوریت فرهنگ و اطلاعات مطرح است و منظور از توسعه گسترش توانایی ها، ظرفیت فکری، کیفیت دانش و مهارت‌های فنی، خلاقیت و نوآوری، قابلیت انسان ها برای حل مسائل اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی و بهره مندی از منابع، دستاوردها و امکانات جامعه، و به طور کلی بهبود شرایط زندگی مادی و معنوی برای همگان است. برای آن که توسعه در ابعاد مختلف محقق گردد، لازم است در قالب یک برنامه مشخص و منسجم تعریف شود. بر این اساس برنامه های توسعه عموماً شامل سیاست های کلان، خط مشی‌ها و راهبردهای اساسی در حوزه های مختلف اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی می باشند. از طرفی مؤلفه‌های مورد نظر در برنامه های توسعه، از فلسفه، آرمان ها و سیاست های کلان نظام حاکم احصاء می شود. به عنوان مثال عدالت اجتماعی به عنوان یکی از اصول حاکم بر نظام اسلامی، در برنامه های توسعه ملی(پنج ساله) مورد توجه و تأکید قرار گرفته است. بررسی احکام و مواد قانونی مندرج در برنامه های پنج ساله توسعه نیز مبین این امر است. در تعریف توسعه اشاره شد که بهبود شرایط مادی و معنوی همگان اصل مورد توجه در توسعه است. از آن جا که آموزش و پرورش در برخورداری افراداز شرایط مناسب زندگی، نقش بسیار حیاتی و مهمی را ایفا می نماید، لذا همواره در برنامه های توسعه از جایگاه و اهمیت بسزایی برخوردار است. این امر نه تنها در کشور ما بلکه در کلیه کشورهای در حال توسعه نیز جزء محورهای اساسی برنامه‌های توسعه قلمداد می گردد. مباحثی مانند فقرزدایی و رفع محرومیت، دسترسی همگان به سطح تعریف شده ای از سواد، برخورداری از فرصت های برابر آموزشی و پرهیز از تبعیض جنسیتی، تأکید بر آموزش کیفی، جزء سیاست ها و خط مشی های اساسی بخش آموزش در برنامه های توسعه محسوب می‌گردد. باتوجه به موارد پیش گفته، برنامه آموزش برای همه نیز که در کشور ما یک تعهد بین المللی محسوب می گردد، دارای فلسفه وجودی، ماهیت و رویکردهایی است که آن را به برنامه های توسعه پیوند می‌دهد. زیرا اهدافی که این برنامه دنبال می کند، ضمن استوار بودن بر مؤلفه هایی مانند پیش بینی، آینده نگری و توجه به چشم اندازها، جزو سیاست های کلان، خط مشی های اساسی و اصلی ترین چالش‌های نظام های آموزشی محسوب می شوند. به عبارت دیگر، نوع اهداف و استراتژی های مترتب بر برنامه موجب شده است که هم پیوندی آن با برنامه توسعه به نحو مناسبی شکل بگیرد( حسین پور و همکاران، 1386).
2-20-2-8) ارتباط برنامه‌های عمرانی و توسعه با برنامه ملی آموزش برای همه:
نتیجه بررسی های هیأت وزیران در سال 83 منجر به ابلاغ نامه ی شماره: 21933/31113 مورخ: 25/7/83 به همه ی دستگاه های اجرایی و سازمان مدیریت و برنامه ریزی و تأکید بر انجام هماهنگی‌های لازم با آموزش و پرورش ولحاظ نمودن برنامه آموزش برای همه در برنامه های چهارم وپنجم اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی، چشم انداز بیست ساله و تحول بنیادین جمهوری اسلامی ایران گردید(حسین پور و همکاران، 1386).
2-20-2-8-1) جایگاه برنامه ملی آموزش برای همه در برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران:
جایگاه برنامه ملی آموزش برای همه در برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران که با الهام از چشم انداز 20 ساله تدوین شده است، اجرای برنامه آموزش برای همه را به عنوان یکی از اولویت های نظام آموزشی تعیین نموده است. به طوری که در بند الف ماده 52 برنامه‌ی توسعه چنین آمده است:
ماده 52: دولت مؤظف است، به منظور تضمین دسترسی به فرصت های برابر آموزشی به ویژه در مناطق کمتر توسعه یافته، گسترش دانش، مهارت و ارتقای بهره وری سرمایه های انسانی به ویژه برای دختران و توسعه کمی و کیفی آموزش عمومی، آن دسته از اقدام های ذیل که جنبه قانون گذاری ندارد را به انجام برساند:
الف: توسعه زمینه های لازم، برای اجرای برنامه آموزش برای همه.
ب: اجباری کردن آموزش تا پایان دوره راهنمایی، به تناسب تأمین امکانات و به تدریج در مناطقی که آموزش و پرورش اعلام می‌کند، به طوری که در پایان برنامه چهارم این امر محقق گردد(سند ملی توسعه آموزش و پرورش در برنامه پنج ساله چهارم، 1383).
اجرای برنامه ملی آموزش برای همه در استان های کشور ما همزمان با تدوین واجرای برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی است.
2-20-2-8-2) جایگاه برنامه ملی آموزش برای همه در برنامه پنجم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران:
برنامه پنجم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران نیزبا الهام از سند توسعه چشم انداز 20ساله بر ادامه ی پشتیبانی خود از برنامه ی ملی آموزش برای همه چنین تأکید نموده است:
ماده19/الف/16 ایجادتعامل آموزشی سازنده بادیگرکشورهاومراکزبین المللی مانندیونسکووآیسسکو.
ماده19بند:د:وزارت آموزش وپرورش موظف است به منظورتضمین دسترسی به فرصت های عادلانه آموزشی به تناسب جنسیت ونیاز مناطق به ویژه در مناطق کمتر توسعه یافته و رفع محرومیت آموزشی، نسبت به آموزش از راه دور و رسانه ای و تأمین هزینه های تغذیه، رفت و آمد، بهداشت و سایر امور مربوط به مدارس شبانه روز ی اقدام نماید( قانون برنامه پنج ساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران، 1389).
2-20-2-8-3) جایگاه برنامه ملی آموزش برای همه درسند برنامه راهبردی( سند چشم انداز 20ساله):
این سند در قالب چهارمین ویژگی آتی کشوراین گونه بیان داشته است که:
جامعه ایرانى درافق این چشم انداز، چنین ویژگى هایى خواهد داشت:
– برخوردار از سلامت، رفاه، امنیت غذایى، تامین اجتماعى، فرصت هاى برابر، توزیع مناسب درآمد، نهاد مستحکم خانواده، به دور از فقر، فساد، تبعیض وبهره مند از محیط زیست مطلوب(شورای عالی آموزش و پرورش،1383).